zamanı geriye alabilsen alır mıydın

almazdım. bu çok iyi bir hayatım olduğu için veya hiç pişman olmadığım için ya da hep doğruyu yaptığım için değil; sadece almazdım.

çünkü geçmişte başıma gelen herşey, yaşadığım şeylerin hepsi bugünkü beni ben yaptı. zamanı geriye almam demek, şuan ki beni değiştirmek demek. yine söylüyorum mükemmel olduğum için değil, böyle olduğum için.
iyisiyle kötüsüyle bir hayat yaşadım ve yaşamaya devam ediyorum.

köpek gibi pişman olduğum şeyler de var, iyi ki dediğim şeyler de. o yüzden onları olduğu yerde bırakırdım.

ben, benim için değil de rahmetli babam için alırdım be. zamanında alarko'dan ayrıldığında öyle bir tazminat vermişlerdi ki; kurtköy'de 4 tane daire alabiliyorduk. babamın da ilk kez annemi dinlemeyesi tuttu ki bodrum'dan devretatil satın aldık. hala duruyor o devretatil ve 1 kez gidemedik. o daireleri alabilseydik şu anda sabiha gökçen havaalanının orada 4 tane dairemiz olacaktı. ki babam o havaalanını yaptı yani...

alıp her kol çalıştığım gün 2 set daha omuz ve sırt çalışırdım ya, omuz ve sırt çalışıp pumplı çıkınca bünyeye gelen özgüvenin ve dopaminin köpeğiyiz.

ben geçmişte yaşamam, ileriye bakarım.

geçmişe “geri sarmayı” istemem ama yaptığımız ticari iş nedeniyle geçmişe gitmeyi isterdim.

babamı bulur, oğlu olduğumu 5 dakikada ispatlar, “şimdi annem nasıl, babam nasılı bir kenara bırakalım baba.. dedemi 87, babaannemi 96’da kaybediyoruz. merakın geçtiyse iş konuşalım artık” derdim.

bizde "r" yok gardaş. zaman beni geri alabilir ama, sorun değil. neremizden aldığı önemli..*

çalarken, çalıp söylerken ilk gelen hep en tatlısı, en hislisi olur bende..sonradan tekrar çalayım, dur kayıt alayım desem tadı kaçar hep..

oradan referansla, ne geriye alır ne de bi’şeyleri değiştirirdim. doğaçlamalar, öyle olduğu için güzeldir. çalışılmış, düzeltilmişi evla değildir.

ebeveynlerimin hiç tanışmadığı ana alırdım zamanı. belli mi olur belki bu sayede dünyaya gelmezdik.

olabilirdi.. çok kırdığım yanlış yaptığım kişiler oldu..

oyuncak araba mı bu ileri geri ileri geri.