zengin olsanız yaşayacağınız hayat

çok renkli olmazdı, sade bir yaşam sürerdim.
tamamen şahsi tasarımım olan ahşap evimde
öğlen 1 2 kalkarım bazı günler daha erken ne zaman uyanırsam işte, sonra biraz yatakta uykumu açarım. ardından kapalı yüzme havuzuma gider istediğim sıcaklıktaki havuzumda yüzerim, ardından şezlonga uzanıp keyif yaparım. sonra kahvaltı pek sevmediğimden lezzetli bir öğle yemeği ile güne başlarım. daha sonrasında canım ne isterse. belki havuza bile gitmem yatakta takılırım bende o tembellik var. uyurken de özel masör lerim çağırırım her gün istisnasız.
masaj yapılırken uyurum ve en çok zengin olma isteğim bu son maddeden kaynaklı. evimde özel masör tutacak param olsun yeter ha birde istediğim saatte kalkıp çalışmama özgürlüğü.

eskiden çenemiz yorulurdu. şimdi ise yaz yaz parmaklarımız yoruluyor. zengin olsam şu an yaşadığım hayattan bir tık fazlası olmazdı deyip bu şeyden kurtuluyorum. hı hı şeyden.

en belirgin olay uyuma saatlerim olurdu sanırım, bana ilham ve yaratıcılık genelde akşam ve gece geliyor bu nedenle gündüzden akşama kadar uyuyup gece yaşayabilirdim,
3-5 saat oynamalar olurdu o kadar. birde neredeyse tüm vaktimi kendi projelerime harcardım rahat rahat. çünkü üretkenlik ve problem çözmenin altında yatan sebep para kazanma değil, zevk almam. para derdi sıfır olunca yaptığım işlerin hepsi ücretsiz olurdu sanırım.

muhtemelen ilk 1-2 yıldan sonra acayip sade bir hayat olurdu. zamanını ve özgürlüğünü satın aldıktan sonra varılabilecek en top nokta, eğer mümkünse, kaygıdan azade bir hayat ve huzur hissi olsa gerek.

köyüme yerleşip kooperatif kurar çiftçiye ingilizci tarikat hurafeleriyle değil bilimle tarım yapmayı öğretecek bir sistem oluştururum. ingilizci tarikatların çabalarını boşa çıkarmaktan daha keyif verici bir şey yok.
ek: bu geç uyanma isteği ile ilgili sayın yazarlara şunu demek isterim ki ben hiç geç kalkan zengin görmedim. siz fakir olduğunuz için günü uykuyla geçiştirmek istiyorsunuz. zengin olunca o günü yaşamaya değer kılan şeyler için erkenden uyanırsınız.

kesinlikle işlerle uğraşmaz, hayatı tutkularım odaklı yaşardım. eğer zenginsem, bana bu standartları sağlayan, zaten oturmuş bir işim vardır. oradan gelen gelirle ilgilenir, güzel anılar yaratarak; ruhumu beslerdim.

gece gec saatlere kadar uyanık kalmayı çok seviyorum. muhtemelen gece film izler- gezer, sabaha karşı uyurdum. club- pub insanı değilim. kendi başıma takılmayı ve eğlenmeyi çok seviyorum. dışarıda geçirdiğim zamanlarda, muhtemelen boğazda güzel bir kahveciye çeker, etrafı izleyerek kahvemi içer- kitap okurdum. tüm boğaz şeridinde en sevdiğim şarkıları dinleyerek araba sürerdim. istanbul gece çok büyüleyici duruyor.

tabi, uyku kısmını atlamamak lazım. şafak vaktinde uyumak harika bir histir. herkese tavsiye ederim.hafif bir serinlik, uçan martıların sesleri... inanılmaz bir sükunet ve huzur çöküyor insana. şu atmosfere alışan bırakamaz. benim için müthiş bir konfor alanıdır şu olay.

uyanınca ayağımda panduflarım, üstümde polar sabahlığım, elimde kahvemle evimin içerisinde tüm gün takılırdım. ne güzel hayat! 7/24 tlc izler, huzur dolardım.


umarım geleceğim bu olacak.

şimdikinden farklı olmaz. bir tabak yemeği tahta tabakta yemekle, altın tabakta yemek arasında fark bulunmamakta.

şimdikinin aynısı.

ne rutinlerim değişir ne zevklerim ne de ben. ne diyordu gambler filmindeki tefeci; "büyük para kazanan her serseri ne yapacağını çok iyi bilir. çatısı 25 yıl garantili bi ev alır, sıradan zevksiz bi araba alır kalan parayı da gelir getirmesi için bi yere yatırır. böylece geleceğini garantilemiş olur."

işte sizler büyük parayla geleceğini garanti aldığını düşünen serserilersiniz.

en azından geçim derdi,şunu alabilir miyim diye bir derdim olmazdı. hastanede ne kadar beklerim vb. düşüncelerim de olmazdı. hayatımı kendi zevklerime göre yaşar,gezer tozardım. gerekli yerlere gerektiği kadar yardımlarımı yapardım.hayır işlerine de bizzat kendim giderdim,yapardım (arka planda ne işler döndüğünü çok iyi biliyorum)

ya da daha ekstrem olarak batmancilik yapardım kendi çapımda. adaleti sağlamaya çalışırdım elimden geldiğince.

(bkz: zenginlik bağırır servet fısıldar)

fakir gibi yaşardım..

bir insanın sırtından fakirlik kokusu 40 yıl gitmez.

bu satten sonra zengin olsam ne olur..

yaptığım işi seviyorum ama eğer ki maddi durumum çok iyi olsaydı, haftada 3-4 gün çalışmak isterdim, sene içinde birkaç ay izin alıp ülkeyi dolaşmak isterdim.

arkaya bi müzik hayalşettiriverin.