zenginin parası züğürdün çenesini yorar

birinin zenginliğinden çok söz etmenin gereksizliğini, yersizliğini belirtmek için söylenir. !! geçersiz url !!

(bkz: hacı sabancı'nın 3milyon liraya saat alması)

sahip olamadığımız hayatlara b*k atmaktır. boş ve gereksizdir.

genelde saatlerce zenginin ve malının dedikodusu yapıldıktan sonra söylenen söz. başına da koca bir “amaaan” yapıştırılması elzemdir.

acun abinin survivor'a her sezon değişik araçlarla gelmesi sonrası yaşanan durumdur. bu sene de sanırım denizaltı gibi bir şeyle gelmiş.

bugün oda arkadaşımla son paramızla sigara aldık. 15 saattir açız. bütün gece midemiz guruldaya guruldaya dizi izledik. yarın günü geçirmek için cebimizde beş kuruş para yok. neyse yatmadan önce bir sigara içip geleyim dedim. odaya geldiğimde de uyumuştur diye sessiz sessiz yatağıma ulaşmaya çalışıyorum ve o an karanlıktan şöyle bir ses yükseldi. "faruk sabancı olmak nasıl bir şeydir acaba ya?". ve yarım saat boyunca bunu tartıştık. en son yorgun düşüp uyumaya karar verdik. söyleyeceklerim bu kadar...*

etik açıdan, başkasının maddi gücüne özenilmemesi hatta müdana edilmemesi arttırıyorum üstüne konuşulmaması için ortaya çıkarılan atasözüdür. topu topu 5 kelimeden oluşan bir cümle olmasına rağmen, bence nokta atışı anlamı sağlayabilen sayılı deyimden biri olarak karşımıza çıkıyor.

zengin insanlarla ya da onların banknotları ile kimsenin problemi yok aslında. problem dediğimiz şey bunca insanın fakir olduğu hatta daha da fakirleştiği ( fasfakir) bir sistemde, belirli bir kesimin nasıl imparatorluk kurduğu ve tökezlemeden yönettiği oluyor. açıkcası kişisel olarak bunu bende merak ediyorum. yıllardır özellikle şu son ekonomik açıdan berbat geçen 5-6 yıldır, standartları bir nebze bile düşmeyen aileler var. yineliyorum: kimsenin zenginliğinde değilim, sadece bu orantısız sınıf farkının, bu devlet rejiminde, hangi kaynağa bağlı olarak oluştuğunu ve hasarsız sürdürülebildiğini anlamaya çalışıyorum. herkesin derdi tam olarak bu aslında. çoğumuz fakirleşirken, aynı oranda limitsiz zenginleşen bir güruh var bu ülkede.

hayırdır? bu ekonomik ferah - ülke bu durumdayken- nasıl korunuyor? nereden geliyor bu üst seviye standartlar?


bu bir dedikodu değil, hak arama dürtüsü aslında. azıcık tarih, politika, ekonomi bilgisi olan, bunun mantıklı olmadığını biliyor. tüm matematik algoritması çöküyor bunları hesaplamaya çalışırken. dolayısıyla, bu husus konuşulan bir konu haline geliyor. olay maddiyat değil, eşitsizlik ve haksızlık çünkü.