zeus'u ve odin'i çağırırsan ölümlülerle eğlenirler

tanım: tanrıları çağırdığında yardım bekleyen ölümlünün, aslında tanrıların eğlencesi haline gelmesi durumu.

insanın tanrıyı çağırabileceğini sanması, aslında kendi küçüklüğünü fark edememesidir. tanrılar sadece canları isterse bakarlar. ve baktıklarında kahkaha atarlar.

ölümlü biri tanrıları çağırdığını düşündüğünde aslında yaptığı şey, varoluşun uçurumuna seslenmektir. eğer bir gün o ses geri dönerse, cevap çoğu zaman kurtuluş değil; bir oyunun başladığını gösteren kahkahadır.

ve tanrılar sıkıldığında ölümlülerle eğlenirler.

tanrı gibi ulu bir kavramın insan gibi olgunlaşmamış, çiğ bir varlığın algısına ihtiyaç duyması kadar komik çok az şey vardır.
tanrılar insanların ölümüyle eğlenir ama insanlar ona inanmayı bıraktıklarında kül kedisi misali bütün o kudretine rağmen bir zamanlar güçlü olduğu anlatılan bir masal kahramanına dönüşür belki insanın tanrılardan intikam alma yolu budur.


nietzsche