zaman tüneli

bir art niyeleri olduğunu sanmam. iki kelam etmek ister gönül, başlık bahane. elbet ucu yanık bir dm gelse diye ümid ederler, umut fakirin fukaranın ekmeği değil de nedir?

(bkz: normal sözlük yazarlarının ölümden döndüğü anlar)

aşkın tanımının yapılamadığı, dolayısıyla kimsenin kendisini aşık olmuş sayamayacağı ve kimsenin de herhangi birinin aşık olmadığını iddia edemeyeceğini düşünüyorum.

aşk, herkese göre, kişinin içindeki komplekslere ve ruhunun gölge yanına karşı geliştirdiği yabancılaşma ya göre değişiyor. haliyle herkes kendi kompleksine aşk adını vermiş oluyor.

belki de bu yüzden aşk sadece, kendisiyle kavgası henüz bitmemiş insanların başına gelen bir şey.
ben bu kavgayı bitirip sadece sakince ve huzurla sevgi hissetmek istiyorum mesela.

her interaktif sözlüğün içerisinde olan kişiler bunlar, lütfen kendilerini aşağılamayalım veya hor görmeyelim. eskiden bursa içi acil pasif, araç var ilanlarını çok görürdük. turuncu tigralı fotoğraflar atıp aklımızı çelmeye çalışırlardı fakat neyse ki heteroluğumuza zeval verecek bir eğilim yaşamadık. yaşayan dostlarımız oldu, mum gibi sönenler oldu. o kadar güzel kadın varken ben aktif birey olamam abicim başka kapıya dedim ve hep kapattım. birinci, ikinci, seksen dokuz bin altı yüz yirmi üçüncü tercihim de hep kadınlar oldu.

fakat yine de pasiflere saygım sonsuz. onların yaptığını ben yapamam. kendilerinden veriyorlar bir kere. düşünsene dibinde amerika petrol arıyor gibi deliğin var. düşman götüne. yok lan düşman da değilim size, yaz aylarında yokluk yaşamayın diye bir kap su bırakıyorum kapımın önüne, hadi yine iyisiniz.

iğrenç bir durum midemi bulandırıyor. afedersiniz ama çenenin götü var gibi.

bu, amiyane tabirle “g.t çene” denilen kusursa, eskiden bu çeneye sahip olanların birden fazla kez evleneceğine inanılırdı.

(bkz: işte o yazarlar).

bugün… bugün ben değil, bugün yeni biri duruyor bak karşımda.

(bkz: berdan mardini çenesi)

bu gamzelerde bir sihir bir büyü vardır, bilirim. mintanımı yırtar yırtar galata'da manifaturacı cemil'in dükkanında alırdım soluğu. iplik sorma bahanesiyle. tezgahtar ketum bir kız, beni hiç sevmezdi. lakin beni görünce yüzü düşer, suratı asılır, yanağında o gamzesi gözükürdü. bu akıllı adamın yapacağı iş değildir. gerçi adamda akıl ne gezer? vesselam...

annemden bana benden oğullarıma miras.

edit: arkadaşlar öyle çizgi şeklinde olmuyor herkeste, gayet çukur yani, bildiğin gamze.

artık şaşırmam dedikçe şaşıracak bir şey buluyorum. sanırım sorun bende.

geçen günde "kadın olmanın güzel yönleri" başlığına yazan adamları travesti adayı ilan etmiştim.

dedim ya sorun bende, siz devam edin yazın kadınlar adına...

esnasında genetik bozukluk olan bir oyuktur.

now he knows his father betrayed.

aslında mevzu meme degıl. memenın gelme ihtimali. şairin dediği gibi: "ben senin beni sevebilme ihtimalini sevdim"

ihtimali seviyoruz. en azından ben ihtimaline dalga gecebiliyorum.

dört yıl ağzı olabilir mi?

hiç böyle bir çabam olmadı. çenemdeki hiç gitmeden duruyor. yanağım da olsa daha iyi olurdu tabi. tatlı dile güler yüze doyulur mu?

sofrada yemek beklemek bir, sözlükte meme beklemek iki. dert sahibi olduk yarenler.

qandırdım.s