zaman tüneli

bakirelikle alakası olmayan bir evlilik ritüelidir. eskiden düğünlerde gelinler kırmızı giyerlerdi. şimdi fransız beyaz gelinlikleri giyiliyor, eski örf adetimizden kalan tek şey bele bağlanan kırmızı kurdeledir.

ee nolmuş tam olarak

peşpeşe bölümleri izleyip, diziyi çabucak bitirmek.

erkeğe küfür maçta yakışır hocam.

sövmek şakaya gelmez.
büyük bir ciddiyetle söveceksin.
6222 yokmuşçasına söveceksin mesela.
yani, holiganlığın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden.
yani bütün işin gücün taşkınlık olacak.

lucifer şaplağıdır.

çok eskiden gelinlikler de beyaz değil kırmızıymış zaten. beyaz gelinlik sonradan adapte edilmiş birşey.
ayrıca biraz abartmıyor musunuz? nikah töreni, düğün falan zaten eşe dosta bu birlikteliği duyurmak ve bu iki kişinin seks yapmalarının artık legal olduğunu, bir sakıncası olmadığını ilan etmek için yapılan organizasyonlar değil midir?
varsın kuşak da gelinin bakire olduğunu ve bu akşam sevişeceğini haykırsın herkese.. ne çıkar yani. öyle utanılacak, kızılacak, tepki gösterilecek birşey değil bu ya.

bu huyum yok çok şükür. hiç sulugöz değilim o konuda. kapıdan çıktığım an gideceğim yeri düşünürüm. oraya nasıl varacağımı, kaç dakika süreceğini.
kalan bensem, kahve yaparım. önce keyfimi çatarım sonra evi temizlemeye başlarım. içime sindikten sonra yine keyif çatarım. cips kola olur, kısır olur, belki kek yaparım? üşenmem.

istenmediğim yerde olduğumu sezersem anında tschüs.
temelli de git gidiyorsan, tschüssssss papppaaaa.

dünyanın en güzel yaratığı...

seni çok özledim şimdiden. çetin emeç'ten her geçtiğimde kaybolana kadar baktığım ve bir gazinin elini öptüğüm anıtkabir, opet'in arkasındaki lisem, düzlüğüne bile sövdüğüm dikmen, 8 saat oturmadan fotoğrafladığım beypazarı, küçükken mahallemize gelen behzat ç seti, sakarya caddesi'nde zafer piknik ve deşarj olmak için gittiğim always rock bar. adamlar'ı dinlediğim orman çiftliği ve kıraç ile coştuğum millet bahçesi, çocukluğumun en büyük avmsi taurus...

say say nereye kadar değil mi? siz en iyisi pilli bebek'ten siyah beyaz açın, o anlatır beni.

at gücü...

çocuk yapmayın mesela. huniye gerek kalmaz o zaman.

bazen yarım kalması daha evladır. bu beceriksizlik değil hayatın bir cilvesidir. eğer o veda edemediğin şey ne ise hayatından tamamen çıktığında aynı mahallede olsanız dahi karşılaşmazsınız. yürekten çıkınca herşey daha belirgin oluyor beyinde.

dizi izlemek. benim için böyle. başka dünyaya dalıp kendiminkinden kırk dakika uzaklaşabiliyorum. ve bunu (bkz: binge watch) peşpeşe yaptığım için, ayarlarım bozulabiliyor. tüketim çılgını oldum iyice. bunun birde kitap versiyonu var o dünyaya girdiğimde ne bir dizi ne bir film ne bir arkadaş koparamıyor beni. korkutucu bir hal almıştı o yüzden son beş yıldır adamakıllı okumadım. on sayfa okuyup bırakıyorum, böyle de bitmiyor anasını satayım. kitap 670 sayfa. ne anlattın ki bu kadar? 450’lerdeyim. sabırla okuyacağım. *

veda seksinin ardından evlenmesi şüphe uyandırır, ewed.

cevcet efendi hep derdi zaten, etrafındaki 5 delinin ortalamasısındır, diye. ewed!! 112!!

fenerbahçe, 1.5 senelik yks stresi, yalnızlık, iki senelik toksik ilişki. şimdi düzeliyoruz yavaş yavaş. fenerbahçe 1 kere şampiyon olsa bir ömür keyfim kaçmazdı da neyse.

psikolojisi bozuk insanlara tahammül sınırlarının bitmesi.

ümmü hocam daha iyi bilir elbette ama travmaların yanında çevrendeki tedavi olmayan psikolojisi bozuk insanlar da büyük etken gibi geliyor.

vallahi birisi vardı. bacım dediğim kahrımı hep çekmiş patavatsızlıklarımı hep sineye çekmiş birisi. pek de severdim kendilerini. bir gün ufacık bir yanlış anlaşılmadan dolayı kopardı iletişimi. özür bile dileyemedim. o günden beri "ben gururluyum." diyen herkesin suratına gülüyorum.

olgay gelmiş, hshshhshs, hoş geldin nonoşum, ewed.