zaman tüneli

seni de kaburgalarınla yutarım. hem döver hem yutarım sısısıs

ilgi duyduğun her kadın da benim.

elinden ne gelir len senin poşet. sısıısııs

çirkin. fdsfsdf

farz oldu bi akşam gidicem buraya...

içkici hatunlar burada takılıyor zannederim.

triple kill olmuş hehe..

pentagram mı kalmıştı zaten, türk olmaları dışında abartılacak bir müzikleri yok..

bence başlığı sil. fazla cahilsin, açık etme. sıısıss

hayatsız, abbasağa parkını bilmiyor istanbul'da yaşarken. s

al işte yoldaş görüyor mesajları. fotimi beğenin diye mesaj attığım falan hep ortaya çıktı.

buluşacak başka adres kalmamış gibi,
abbasağa ne lan?
ahahahaha.

adı bile falso,
tam akşamcı amcaların siyah tekel poşetleriyle buluşabilecekleri park adı.
hatunlarla burada buluşacak adamın aklına şaşarım.

yok, ben de bu hikayeye ikna olmadım aga. isim geçmedi bana.

insanlarda utanma kalmamış, ben yolda yürüken insanların yüzüne bile bakamıyorum beni layklarlar diye. nü model olmak gibi bir durum. üzücü...

dekolte dedim "tamam" dedi. helal olsun.

zavallı. sısııss

yarım erkek. s

kaç kişiydi ki diye baktım vikipedi'ye:

sekiz kişiden üçü ayrılmış oluyor. e kalabalıkmış zaten. şimdi 5 yani penta. belki daha iyi olur. eski üyelerin listesi hiç te üzülmek gerekmez dedirtiyor. baksanıza...

hatıran kader gibi
yaşamakla yetmez

yanımda değilsen ne istanbul, ne ankara…

ben de yeni öğreniyorum. olayy sfdsfsd

işsizlik, kira, trafik, aile baskısı, gelecek kaygısı falan gibi ufak tefek dertleri olmayan insanların hayatın anlamsızlığı üzerine iki buçuk saat film çekmesiyle ortaya çıkan sinema türü... bu film türünün kurallarından bahsetmek istiyorum biraz.

öncelikle karakterin hayatında mümkün olduğunca az gerçek problem olacak. kira derdi yok, sağlık sistemiyle kavgası yok, ailesi nispeten normal, cebinde para var, şehir yaşanabilir. yani bizim ülkede şükür sebebi diye anlatılabilecek ne varsa karakterde mevcut.

sonra bütün bunlara rağmen karakter mutsuz olacak.

ama öyle normal mutsuzluk değil. param yok değil, ilişkim kötü değil, yarın ne yiyeceğim gibi kolay şeyler değil..hayatımda bir şey eksik ama ne olduğunu bilmiyorum seviyesinde, son derece steril bir mutsuzluk.

filmin ortasında mutlaka bir parti sahnesi gelir. herkes güzel, herkes eğitimli, herkes şık. insanlar şarap içerken karakter bir köşede boş boş bakar. biri yanına gelip iyi misin? der. karakter iyiyim der. işte filmin asıl olayı burada başlar... karakter iyi değildir ve inanın ne izleyici ne de karakter sorunu anlayabilir, anlatabilir...

joachim trier bu türün önemli isimlerinden biri mesela. adamın sinemasında karakterlerin hayatına dışarıdan baktığında ya bunun ne derdi var diye sorduruyor, film ilerledikçe karakter sana bunun aslında çok daha sofistike bir dert olduğu ortaya çıkıyor... burjuva draması.

bizim ülkede de bu sinemanın acayip sevilmesi komik geliyor bana... çünkü türk izleyicisi iki saat boyunca norveçli birinin hayatında hiçbir sorun bulamayıp sonunda adamla empati yapabilmesi çok enteresan.

dağılmış
şehrin
her yanına
yine bu
hüzün

ben eylülğ zaten maaşım için bekledim. yoldaşlık bonus.

şu hikayeye inanacak olan zaten beni engellesin ya. sıısıs

o hikayede, karıyı ben s. ediyorum. haberiniz yok.

yoldaş'ın aktardığı ifade.