zaman tüneli

kafamıza daş yaacak daş

bir zamanların fox tv dizisi, klasik fox tv dizisi salaklığı akımını yansıtan ve aynı zamanda lale devri ile birlikte diziler arası transfüzyonun ilk örneğini sergilemiştir.

bence bu eylem bir şeyden vazgeçmekten çok daha farklı.
çünkü hâlâ içinde bir yerlerde olmasını istiyorsun, hâlâ gerçekleşse belki mutlu olacağını biliyorsun ama artık o her ne ise onun için beklemek istemiyorsun.

eskisi gibi sürekli bir ihtimalin peşinden gitmiyorsun. “belki olur, belki değişir, belki bu sefer farklı olur” diye kendini avutmanın da bir anlamı kalmıyor.

bir noktadan sonra insan şunu fark ediyor; beklediğin şey gelene kadar hayatın zaten devam ediyor.
sen günleri sayarken, hayat senden geçip gidiyor. ve sürekli bir şeyin olmasını beklemek, aslında kendi hayatını ertelemek gibi geliyor. o yüzden bir yerden sonra “olacaksa zaten olur” diyorsun.
ama bunu umursamadığın için değil, artık kendini o ihtimale bağlamak istemediğin için söylüyorsun.

belki de en zor kısmı bu. çünkü vazgeçtiğin şey sadece beklemek değil; onunla birlikte kurduğun ihtimallerden, hayallerden ve “bir gün”lerden de vazgeçiyorsun.

ama bir yandan da garip bir huzur geliyor. çünkü artık sürekli bir cevap aramıyorsun. gelirse hayatına dahil edersin, gelmezse de hayatını onun gelmesini bekleyerek tüketmezsin.

bu arada bu “o” bir kişi değil; bir olay, bir başarı, bir doğum veyahut bir ölüm hepsini içerebilir.

bence beklemenin anlamını yitirdiği yer tam olarak burası.
insan artık “ne zaman olacak?” diye sormayı bıraktığında, kendi hayatına geri dönmeye başlıyor.

insan zihni bir şeyi beklerken kendi içinde bunu tekrarlarken bir yerden sonra o şeye olmuş gözüyle bakıyor. kafada olmuş ama gerçekte olmamış bir şeyin yasını tutmaya evriliyor bu beklemek.

ve beklemeyi bırakmak, istediğin şeyden vazgeçmek değil; kendinden daha fazla vazgeçmemeye karar vermek oluyor. zira insan beklentilerini ne kadar minimize ederse bu hayatta bir şeyleri başarmayı, elde etmeyi daha anlamlı görebiliyor.

(bkz: yer gök aşk)
(bkz: lale devri)

kendime yapabileceğim en iyi iyiliklerden biri bu tür insanlardan mümkün olduğunca uzak durmak. kimseyi kurtarmak gibi bir misyonum yok. kendi ruh halimi korumak da bencillik değil. bazı insanlarla araya mesafe koymak, kendime gösterdiğim en basit özendir.

adam kendini dinletiyor, garip bir enerjisi var adamın, mason olduğu bence tartışılmaz ama aynı zaman alchemist de sanırım. adam strateji oyunlarındaki black smith gibi, büyülü bir char.

keşke hep böyle olsa dedirtendir.
aşk meşk nidaları, kuş cıvıltıları ve pembe kusan dinazorlar görüyorum akışta.. gotik gay tacettinler ve daha niceleri ile hepsi normal sözlükte bizlerle...

karıncazüten reyisi unutmayalım.

şimdi her şey zamansız, yarım kaldı aşkımız, akarken göz yaşlarım, deli gibi zamansız. ah ulan.

şu aralar akp seçmeninin favori şarkısı.

hey dostum iyi dinle bak bağır, çağır, saçmala keyfine bak
inatçı olmalısın yoksa aşk dediğin filmin sonuna kadar
önce bir kendine bak, inandıklarına ardından
sen neye inanırsan inan, her zaman mutlu olmaz ki insan

o diye biri yok allah kahretsin yavv
ne zaman olcek bilinmezz

güzel hatun ama gizemli.

annesine affet narası atıp, archie'ye yürüyen yazar

buzdolabıyla aranız nasıllar?

550lt'lik hacimdeki ürünü soğutmak için ihtiyaç duyulan enerjiyi karşılayacağını düşünmediğim ama yapılabilirse taşları yerinden oynatacak buluştur.
oha falan olurum yani, hemen de gider satın alırım hiç sıkıntı yok*

-yanlış yazım edit.

meth'e şahin gözleriyle bakıyor.

bir (bkz: sen saçının teline kıyamazsın ama elin oğlu duvardan duvara vurur) hadisesi...
şükür ki yaşanmadı ya*

ne ara bu kadar çaylak yaptı bu sözlük yav
neyse yazar olsun bu
ok

ve tutun kıllarımdan düşerim şimdi.