abdülgaffar elfettani yazar profili

aslında kısa kemıl'ın kemıl olduğu zamanlardır. kemıl'ın kısası makbul olmuştur çünkü.

(bkz: camel'ın camel olduğu zaman)

ikinci dünya savaşı sonrası düzende, boğazına takılan amerikan tasması ve avrupa çapası sayesinde, etliye sütlüye fazlaca karışmadan, sağa sola bulaşmadan gelişimini, modernizasyonu, zenginleşmesini sağlamıştır. trump dünyasında, bu ipler gevşetildiği için, yalpalamaktadır. özellikle dış politikada. bir yandan sırtından atamadığı geçmişin yükü, diğer yandan uzun yıllardır, savunma ve dış politikada kendisine belirlenen çizgiler içindeki konfor alanından çıkmak zorunda bırakılması, liderlerinin tutarsız, saçma demeçleriyle ara ara karşımıza çıkıyor.

doksanlı yılların en popüler oyuncu ve magazin figürlerinden biridir. bundan mütevellit, 1999 tarihli the world is not enough alt başlıklı 19. james bond filminde de arzı endam eylemiş, bir bond kızıdır.

eskiden trafiğine, günlük şehir hayatında yaşanan olumsuzluklarına filan karşı, sürekli bir isyan halindeydim. yok dün 30 dakikada gittiğim eve bugün neden 2 saat 15 dakika sürdü de; yok dün burada 5 kişi vardı da bugün neden 85 kişi filan; artık hiç umursamadığımı, hatta bunları görmediğimi fark ettim. sıfır isyan, sıfır tepki, sıfır asabiyet. çok uzun yıllar almış olsa da, artık sınırları içinde doğmuş olduğum bu şehre tam oryantasyonum gerçekleşti. artık uyum içinde yan yana akan iki ırmağız istanbul ile. ne güzel.

hele ki, spinoza paneli için gidilen nazilli'de gerçekleşen bir buluşmada söylendiyse; bundan dizi bölümü bile olur.

(bkz: gibi)

(bkz: corleone ailesi)

bana, teknik resim olmaz denmedi:




bugün stator olur, yarın rotor... yaşasın asenkron motorların kardeşliği.*

kur'an'da israfil zikredilmez. sûr'a üfleneceği belirtilirse de, "solist"in kim olduğu belirtilmemiştir.

hafta içi ailecek dağılmış durumda olduğumuz için, bir arada sadece akşam yemeklerini yiyebiliyoruz. işten gelir gelmez, eşimle mutfağa giriyoruz, yemeği de, masayı da birlikte hazırlıyoruz. kızım zaten, ders ve ödev yükünden notre dame'ın kamburu'na döndüğü için, bu işlere hiç karışmıyor. hızlıca yiyip, masayı toplayıp, işimize bakıyoruz.

hafta sonu ise kahvaltı yapma olanağı bulduğumuz günler oluyor. bu yüzden keyifli olması, uzun sürmesi için elimden geldiğince çabalıyorum. ben hazırlıyorum. televizyonun karşısına yer sofrası kuruyorum, yok yok denecek türden donatıyorum. fırından sıcak simit de alıyorum. kahvaltıya başlarken, ailecek seveceğimiz türden bir de film açıyorum. masada bu kahvaltıyı yapsak, 10-15 dakikada kalkarız. yer sofrasıyla 1 saat sürüyor. sohbet ediyoruz. geçen haftamızı konuşuyoruz. hafta içi yoğunluğunun üzerine, terapi gibi oluyor.

havalar güzel olduğunda da, çatalca ya da silivri taraflarında, pek kimsenin uğramadığı sessiz sahillerde iki haftada bir böyle bir kahvaltı yapıyoruz. kamp masamız olmasına karşın, yine yer sofrası kuruyoruz. yani masanın yeri ayrı, sofranın yeri ayrı bizim pratiğimizde.

kulüplerde basketbol oynamayanlar için, gerçek basketboldur, basketbolun hasosudur. "amerika sokaklarda doğdu" dedikleri bu olsa gerek. tek potada 3x3 olarak oynananı makbulse de, özellikle yeni nesil 3x3 oynamayı, "eksik oynamak" olarak kabul ediyor. ille de 4x4 olmalı. arazi aracı sanki mübarek. muhtemelen 3x3 oynarken, savunmada daha çok koşmak, alan kapatmak ve yardımlaşmak, hücumda da daha hızlı paslaşmak ve paylaşmak zor geldiği için 4x4 seviliyor. oyunda topu elinde tutan ve çok kullanan bir oyuncu olduğum için 3x3 tercihim; çünkü daha az dayak diyorum. penetre ve drivelarda 1 kişi daha az vuruyor elime, koluma, bacağıma...

sokakta ve tek potada oynandığı için kuralları da, genel kurallar dışında farklı salon basketbolundan. salonda amerikan steps dediğimiz, dribbling öncesi yarım adam sokakta serbest. 3 saniye yok. hücum süreleri yok. bireysel ve takım faul sayıları yok. serbest atış yok. skor iki sayılıklar 1, üçlükler 2 sayılarak tutuluyor. oyun kenardan ya da pota altından başlatılmıyor. sayıdan sonra top rakibe geçmiyor filan.

yine yeni nesilde gördüğüm ve eksiklik olarak tanımladığım bir şey var, maçların skoru... bir sahaya gidiyorsunuz, tanımadığınız insanlarla oynuyorsunuz, "21 biter" diyorlar. yahu 21'i ben yatmadan önce kulağıma damlatıyorum, şifa olsun diye. "31 sayı olsun bari az terleyeyim" deyince, "aaooouuu, o kadar oynanır mı?" diyorlar. yahu biz gençkene 101 sayıdan aşağı maç yapmıyorduk. küfür sayıyorduk. neyse. bir de oyunun temposunu iyice düşürmek adına, her sayıdan sonra, hatta yetmiyor ribaunttan sonra "ilk top serbest" diye bir şey uydurulmuş, o da yetmediği gibi ribaunttan sonra da checkball yapıyorlar. sayıdan sonra bile yapılmasına karşıyım. olmaz olası, checkthefuckin'ball!!

ramazan-ı şerife hoşgeldin maiyetinde, bu akşam soğuk filan demeyip, gidip oynayalım. iftardan sonra kürek kürek baklava, şekerpare yemekten bin katlı iyidir.*

ızgara yapacaksa, yanına bol yeşillik de aldırmıştır illa ki. ama yine de et işine girdiysen, kendin alacaksın aga. kasaba gideceksin, kendin seçeceksin.

virtual xi albümünden, blaze bayley biraderimin sesinden, güzel bir iron maiden türküsü. ilgili albüm, komple küfür, şirk ilan edildiğinden, bu şarkı da payına düşeni almıştır.

bir de anımı ekleştireyim. albüm çıkar çıkmaz akmar pasajına yollanıp, kasedi almıştım. evet, kasetlerin piyasayı domine ettiği, kısa kemılın kısa kemıl olduğu yıllar... 12 yaşındaki kuzenim yatıya gelmişti bize. point guardlık vazifemi yaptığım paşabahçespor'da idmana giderken, kuzenim de benimle gelmişti. idmanı izlerken sıkılmasın diye, walkmanimi vermiştim ona. içinde de virtual xi... walkman kulağında, izlemişti idmanı. eve dönerken, "abi walkman'de bir şarkı vardı. çok sevdim. acı keriful" demişti. bence de acı keriful.

en sevdiğim maiden albümlerinden biri. albümün linçlenme sebebi, içeriğinden ziyade, solisttir. maiden fanlarının bir kısmı ve sektör ağaları blaze bayley'i asla beğenmedi ve gruba layık görmedi. elbette selef bruce dickinson gibi bir frontman olunca, blaze kardeşim nice bir şuh-i cihan aşk ile nalan olayım dese bile kendini sevdiremezdi.

maiden diskografisi içinde geride bir albümdür, ama seventh son of a seventh son'ı komple küfür sayan sektör ağalarının, bu albüm için yarattıkları önyargıdan bağımsız yaklaşmak lazım albüme. seventh son of a seventh son da yerden yere vurulmuş, ama albümün neredeyse bütün şarkıları single olarak yayımlanmış ve bir kaçı her konserde çalınmıştır. virtual xi ise komple yok sayılmıştır, bunun sebebi de solisttir.

educated fool, como estais amigos gibi çok iyi şarkılar vardır bu albümde. genel kanaatin aksine, bence blaze'in karanlık, depresif sesi de gruba yakışmıştır.

virtual xi albümünden, albümün solisti blaze bayley kardeşimin sesiyle, güzel bir iron maiden türküsü.

(bkz: when two worlds collide)

radiohead'in rektum kanserine karşı hassas olduğunu, ama gözyaşından hoşlanmadığını izlediğimiz epik south park bölümü. cartman'ın içinde radiohead, midilli, kıç kanseri, sosis, cinayet ve gözyaşı olan intikam planı, kusursuzdur.*

taksicilik doğrudan korsanlıktır. uygulamalı korsanlıktır.

megadeth'in 7. stüdyo albümü olup, 1997 çıkışlıdır. fevkaladenin fevkindedir. she-wolf, trust ve a secret place gibi şaheserleri bünyesinde barındırmaktadır.

tracklist:

1-trust 5:11
2-almost honest 4:03
3-use the man 4:36
4-mastermind 3:48
5-the disintegrators 2:50
6-i'll get even 4:24
7-sin 3:06
8-a secret place 5:29
9-have cool, will travel 3:28
10-she-wolf 3:38
11-vortex 3:39
12-fff 2:38

(bkz: cryptic writings)