aris yazar profili

kartalın karizmaya bittim. görseli çaldım. çalıp napacaksın diye sorarsanız bir şey yapmayacağım. yine de teşekkürler.

işteyim. akşam yola çıkacağım diye müdüre yalan söyleyip öğleden sonrası için izin aldım. 26'sına kadar da tatil aldım. döndükten sonra 29 ekim perşembe'ye geliyormuş o cuma da bi izin çakıp düz 20 gün tatil yapmış gibi olmayı hayal ediyorum.

geçen gün stalin'e diktatör dediği için bir amerikalıyı dövdüm ama gacha oyunu discordu moderatöründen halliceyim. aralık sonu üçüncü askerlik muayenesi var oradan da kilo fazlası yüzünden erteleme aldık mı çürüğe düşüp 450k'yı vermekten kurtuluyoruz. sonra bakacağız.

her bölüm kavga var. insanı bir yerden sonra yormaya başlıyor.
karakterlerin derinliklerine inmiyorlar. belki biraz şerif ama o kadar. oysa ki her karakterin çok güzel arka plan hikayeleri çizilmiş duruyor. anlatmadılar. tüm sezonlar dışlanışını gösterdikleri proctor'ın bile doğru düzgün nasıl dışlandığı/ne yaşandığına dair bir flashbacki yok allahtan korkun.
ondan intikam, bundan intikam, şu da bunu öldürdü ondan da intikam diyerek hikayenin ilerletilmesi 4 sezon bir dizi için fazla tekrara düşüyor.
bir de dizilerde mantık hatalarına çok takılmamaya çalışırım, bu dizide de komik olsa da izleyip geçtiğim yani eleştirmeyeceğim yerler oldu(örnek vermek gerekirse yolun ortasında elinde yay ve okla kendisine doğru gelen amerikan ordusuna ait silah sevkiyatını soyup çizik bile almayan kızılderili ağabey) ama şerif'in onu geçmişte görüp de şu an yasal işlem yapabilecek hiç kimse artık onu hatırlamıyormuş gibi tanınmazlığı çok komikti. özellikle sanırım dizinin daha üçüncü bölümünde olması lazım ettiği bir kavgayı lokal polisten birisi kameraya alıp sonra da youtube'a yüklemişti. o sahne unutuldu mesela. new york'un ortasında ulusal müze soydu adam haberlere çıktı yüzü gözü açık ama banshee'ye dönünce kimsenin umrunda olmadı.
sürekli seks sahnesi olması insanları rahatsız edebilir. daha raw bir anlatım için sürekli seks sahnesi koyma işi bunaltıcı. aynen kardeşim en gerçekçi sahneyi sen çektin gel nuri bilge ceylan ödülü verelim sana.

kötü yanlarını bir kenara bırakıp vakit geçirmek için izlemek istiyorsanız da izlenir bu arada. bir reacher falan değil yani dandik bir dizi değil. eleştiriyorsak netflix'in dizi sektörünü ele geçirip içinden geçmesinden önceki standartlara göre eleştiriyoruz.

kusursuz bir dizi olamayışının sorumlusu kendisi olmayan, yayınlandığı kanala rağmen gelmiş geçmiş en iyi dizi ünvanını alabilecek potansiyelinin %80'ini gerçekleştirebilmiş bir başyapıt.

yayınlandığı kanal (bkz: cbs) her gün aynı formattaki tv dizilerinden oluşan bir yayın akışına sahipti. suç işlenir, polis gider, görür, çözer ve bitti.
person of interest'e en başta bir dizi olarak şans vermek için bu formata zorladılar. ilk iki sezondaki ''hep aynı şey oluyor'' şikayetlerinin sebebi kanalın dizi senaryosu politikasından kaynaklanıyordu.
üçüncü sezonda diziye gelen reytinglerin iyiliğinden dolayı daha rahat bir çalışma alanı tanındı ve bütçe de az buçuk arttırıldı. bunun hissedilmesi de zaten çok kolay. ilk iki sezonda ''numara çıktı çözdük'' ile biten bölümler ve doğru düzgün işlenebilen tek villain olan (bkz: root) direkt değişime uğradı. bölümlerde artık ana hikayeye yani machine ile samaritan'ın mücadelesine daha iyi odaklanılıyordu, root ise ana kadroya dahil olarak machine'i tanrısı gören deli ama iş bitirici haline dönüştü. ben kendi adıma dizinin ilk iki sezonunu izlerken bazen telefona falan bakarak bölümleri bitirmiş olsam da üçüncü sezonun ilk bölümünden itibaren dizinin dönüştüğü şeye diyecek ''muhteşem'' harici bir lafım yok.
tabii bu üçüncü ve dördüncü sezonlar gerçekleşirken yayınlanılan kanal reytinglerde düşüş olduğu için son sezonu yapıyorsunuz bölümü de az tutun diye bir anda dizinin fişini çektiği için yapılabilecek efsanevi finallere engel olsa da yapılmış final de hiçbir zaman beni hayal kırıklığına uğratmadı.

dizi bittiğinde finch, reese ve hatta machine'i bile ne kadar sevdiğimi fark ettiğimde ''vay anasını'' demiştim. reese babanın son sahnesini gömlek ya da ceket ne varsa onun düğmelerini ilikleyerek izlerim hala.

izlemeyi düşünen, başlayıp da ilk iki sezonda bırakan varsa kesinlikle izlesin. pişman olmaz. hiçbir şeyi sevemeseniz fusco reisin espirilerine gülersiniz.

tvtime kapandıktan sonra yerine hızlıca kurulan klonlarından birisi. şimdilik çok bir sorununu da görmedim. eğer hala tvtime'ın boşluğunu dolduramadıysanız bir göz atabilirsiniz.

aris nicki ile beni direkt bulup takiplerseniz dönmemezlik etmem. dizi bizim ekmeğimiz suyumuz, paylaşırız.

geçenlerde kapanarak biz kullanıcılarını hem üzmüş hem de kendisi gibi bir uygulama daha olmadığı konusunda hemfikir bırakmıştır. kendisi ile yaklaşık 9 yıl süren maceramız için teşekkür ediyorum.

kendisi kapandıktan sonra boşluğunu doldurmak adına bazı klonları yapıldı tabii. en düzgünü ilk bakışta suite tv gibi geldiği için oraya geçtim.

muhteşem bir ilk sezon ardından diğer sezonlarıyla ilk sezonu aratan ve son bölümlerinde de artık finale bağlamasının hayrına olacağını hissettiren isekaidir. karakter gelişimleri çok tatlı işlense de başka ülkelere gidilmesi hikayeyi çok dağıttı.

(bkz: tate no yuusha no nariagari)

günaydın sözlük.
seks ve ilişki hikayeleri yanında ''al sevgilime yürü'' tarzı entrylerle başladığımız bugün bizi nereye götürecek çok merak ediyorum.
al sevgilime yürü yazan yazarın geçen gün eski sevgilim anında başka kızlara yazıyordu tarzı bi entrysi aklımda galiba kekleniyorum ama analize devam.
sözlükte geçirdiğim her gün şu sahneyi bana hayat felsefesi yaptırmaya uğraşıyor gibi.

mulholland drive filmini izlediğimde dumura uğramıştım. o güne kadar çevresinde hep zeki olarak bahsedilmiş, notları iyi ve başarılı bir öğrenciyken gördüğüm bir şeyi bütünüyle hiç anlamadığım ilk andı. hayatın acımasız tarafını, aslında o kadar zeki olmadığımı bu arkadaşın mulholland drive filmini üçüncü izleyişimde o dönem sinema ve televizyonculuk okuyan bir arkadaşımın film için bana yazdığı kılavuz ile anladığımda anlamıştım. ***** ********** filmi o kadar kafa karıştırıcıydı ki naomi watts'a bakıp ''ne güzel kadın be'' deme refleksini bile elimden almıştı.

sonrasında kafaya takıp lost highwayler, twin peaksler falan akıp gitse de bende bıraktığı etki baki.

jim carrey'in içine düştüğü boşluğu ve depresyon halini sanki hayali bir dünyayla bize sunduğu diziydi. çocuk etmenleri arasında buz gibi bir dramdı.

15 senedir korsan dizi izliyorum hayatım bu yüzden mi böyle karanlık diye düşüneceğim biraz.

bitmiş kömürün son çırpınışları gibi gezmeye gerek olduğunu düşünmüyorum. oldum olası bu saç rengine anlam verememişimdir. gingerlığa saygım sonsuz ama burası da irlanda değil. o da sınırlı yani.

20 yaşında şu anda wim olan ama wgm normu da bulunan kadın satranç oyuncumuz. açılış hazırlıklarıyla tahtada pırıl pırıl parlıyor. satranç olimpiyatlarında önceki turda dünyanın en iyisi olan çin takımına karşı masasında beraberlik alırken oynadığı çok acayip bir fransız varyantı görmeye değerdi. bakınca geleceğe dair ümitleniyorsunuz.

kadın milli takımımızın böyle gencecik ve pırıl pırıl olması, ekaterina atalık'ın yaptığı liderlik çok güzel.

süper ligde mücadele eden bir takımı lider olmak için yenmemiz gerekiyor.

aptal saptal anlamlar yükleyip olası bir kayıpta maçı gereğinden fazla probleme yol açacak bir şeye dönüştürmeye gerek yok. israil takımıyla evinde oynamanı sağlayamayan hükümetin işi o.

johnny sack ve roose bolton başta gelenleridir.

- ıslanacak olmak
- havanın çok sıcak olması
- güneşlenecek olmak

vesaire. 28 senelik ömrümde daha fındık ya da portakal toplamak dışında bir tatile çıkamadım ama benim bile aklıma bunlar geldi.

not: herkes diziyi izlediği için dizi özelinde yazılmıştır.

çok makul bir hareket. sırf ailesinin istediği gibi bir kız oldu diye yediği lafın haddi yok.
bir evreni yorumlarken kendi dünyasının değer yargıları ile yargılayan insanları anlamamakla birlikte sansa'nın karakter gelişiminden zevk almamak nasıl bir noksanlık hayrete düşüyorum.

kendisi büyük kız kardeş olduğu için ailesinin tüm beklentisini üstünde toplamıştır öncelikle. eli dikiş tutsun kılıç tutmasın diye eğitilirken ufak kardeşi ok atıp kılıç tutmuştur daha çift haneli yaşlarının başında. krala iyi eş olması için maskülen fikriyatın en feminen özelliklerini bir kıza adeta damardan şırıngayla yükleyip sonra onu kralın yanına yolladıktan sonra bir de babasının kellesi sokak süsü olunca bu kızdan beklentiler nedir? arya gibi olması mı? ablası ailenin tüm beklentilerini karşılarken özgürce istediği aykırılığı yapıp bir de babasının kelle gittiğinde kılıç ustası tarafından kurtarıldığı için pek de sınanmamışlığın açtığı bir karakter gelişim ekranında bile maksimum olabildiği ''iyi kılıç kullanan bir kız'' öteye gitmemiş bir karakter. sansa'ya ilk kaçma fırsatıysa stannis şehre dayanınca geliyor. teklifi eden de hound. arya'nın yanında görünce brienne eşşek sudan gelene kadar dövmüştü adamı. fırsata bak.

zaten sansa'nın sevilmeyişi bu başlangıç sezonlarına dayanıyor. burada sansa'yı yargılayanları kendi dünyalarından çıkmaya ve izledikleri/okudukları şeyin içine girmeye davet ediyorum... zira içine girdiğinizde bir çocuğun, soyadının ve yetiştirilişinin bedelini ödemesinin onu nefret edilecek biri yapmadığını hissetmeniz gerekir.

sonrasında littlefinger ile kralın şehrinden kuzeye gitmesi ve ramsay bolton ile kandırılarak evlenmesi hikayesinde de aptal olduğu söylense de burada da en iyi elini oynamıştır. babası, abisi ve ablası ölüyken kalan kardeşlerinin hayatta olup olmadığını da bilmiyorken ailesinin kaybettiği kuzey'i ramsay ile evlendikten sonra hala stark'ları destekleyen hanelerin isyanı ile geri alabileceği fikri bir aptallık değil gerçekleşmesi düşük bir ihtimale oynamaktı(arya bu sırada şoray uzun yolda v2 çekiyordu). üstelik oynadığı oyunun bedelini ödedikten sonra onu bu oyuna sokan baelish ve ramsay'i öldürdükten sonra oyunu kazanıp bağımsız kuzey'in kraliçesi de oldu. onun gibi olsaydı dediğiniz arya da gezgin oldu aynen kardeşim aile falan.

ben ve benim gibi sözlüğe seyrek giren yazarların aklındaki sorudur. her başlıkta bir diva almış başını gitmiş, kim bu diva a*k?!

sözlerinin bir türlü tam halini bulamadığım için çeviremediğim, fas'tan bir tribün bestesi.

orijinali
bu da ne kadar doğru çevrildiğini bilmesem de ana fikri iyice aktarıyor
bu kadar uzaktan koca bir jenerasyonun hepsinin ağzından aynı şeylerin çıkıyor olması inanılmaz.