bol giyimli kukla yazar profili

bir history channel dizisi, ikinci sezonda final yapmıştır. tapınak şovalyelerinin hikayesini anlatan dizi 14.yüzyıl ortaçağ fransası'da geçer.

senaryosunu başarılı bulduğum, oyunculukları "eh idare eder" dediğim dönem dizisi. bir vikings değil ama bu konsepti seven benim gibi bünyelerin beğense de beğenmese de izlemekten kendini alıkoyamadığı dizi türündendir.

bu diziyi izleyecek olanlar bilsinler ki, "tema" olarak ortaçağ'a doyacaksınız. fakat tam olarak içinizdeki ortaçağ vahşetini ve gizemini ortaya çıkarabilecek türden bir dizi değil. maalesef... dizi kutsal kase'yi bulmuş olan bir tapınak şovalyesinin ölmesi ile başlıyor. bu şovalye, kutsal kaseyi bulmuş fakat kötü kişilerin (mesela papa...) eline geçmesini istemiyor. bu nedenle kaseyi korunaklı bir yere, güvenilir şekilde bırakmış.

bizim lider ölünce idare onun daha önceden belirlediği sir landry isimli şovalyeye geçiyor. landry, dinine ve tapınağına bağlı bir kişi olmasına rağmen bir keşiş sayılamaz çünkü kutsallığa zarar verecek bir harekette bulunmuş. "sevişmiş..."

daha sonra landry kasenin peşinden gidiyor. kaseye mistizm vs. katmışlar tabii. dizi böyle sürüyor. daha fazla detay verirsem spoilera girer. son olarak eklemek istediğim: dizi istemeden de olsa aceleyle bitirildiği için biraz kötü bi sona sahip. ama karakter geçişleri ve gelişimi gerçekten güzel. 20 bölümde karakterler o kadar değişiyor ki. başarılı bir doğallık gerçekten.

marcus aurelius tarafından kaleme alınmış eser. çevirip türkçe'ye kazandırdıkları için son derece minnettarım, okumuş olduğuma en memnun olduğum eserlerden biridir. ne zaman okusam beni etkileyen ilk ve en önemli şey, günümüzden yaklaşık 1900 yıl önce yaşamış birinin notlarını bu kadar kolay okuyabilmek oluyor. ve bu kişi bir roma imparatoru tabii.* dönemin en büyük imparatorluğunun başındaki isim.

o satırları yazan koca cihana hükmeden bir roma imparatoru evet ama içeriğe bakınca sanki sıradan bir vatandaşı dinliyormuş gibi hissediyor insan. olayın asıl büyüsü burda. aurelius ün hakkında, evren hakkında, doğa, insan, ölüm ve yazgı hakkında çok şey anlatıyor. bunları defalarca okumuşumdur. başucu kitaplarımdan biri çünkü. ilk okuduğumda kısacık dediğim şeyi okumam epey zaman almıştı, çünkü cümleler üzerine uzun uzun düşünerek gitmem gerekmişti. hala daha öyle roman okur gibi hızlı okumam. okuyana çok şey katacaktır.

ahmet ümit'in muhtemelen en beğendiğim kitabı ya. ahmet ümit'in romanları uzun tutması ve diyaloğa çok fazla yer vermesi beni kitaplarındaki karakterlerle her zaman samimiyet kurmaya itiyor. sade bir anlatımı da olduğundan okurken sıkılmıyorum ve romanın uzunluğu keyifli bir hale geliyor.

söz konusu roman, 1908 yılından başlayarak ittihat ve terakki cemiyeti'nin faaliyetlerini, iç durumunu, imparatorluğun durumunu ve genel atmosferi çok güzel yansıtıyor. fakat romanın geneli kitabın baş karakteri olan şehsuvar sami'nin, hayatının aşkı diyebileceğimiz ester adındaki yahudi bir kıza olan özlemi üzerine kurulu.

selanik'te başlıyor ikilinin hikayesi. ester, asil ruhlu bir kadın (bencesi yani), bir kerecik geldiği bu dünyada, iktidarların ya da iktidar olmak isteyenlerin emrinde, bir ömrü heba etmenin anlamsız olduğunu düşünüyor, edebiyatı çok seviyor ve buna sığınıyor. ayrıca başkahraman şehsuvar sami'nin de bir romancı olabilecek yetenekte olduğunu, şehsuvar'ın da yazmaktan hoşlandığını biliyor, ve kendisini buna yöneltmeye çalışıyor. imparatorluğun batı kısmı iç isyanlarla çalkalanırken, şehsuvar'a paris'e gitmeyi, sanatla uğraşmayı, özgür düşünce ortamında hayatlarını mutlu bir şekilde sürdürmeyi vadediyor. fakat genç ve ateşli karakterimiz, bunu kesin ve net bir tavırla reddediyor. vatanı için savaşması gerektiğini düşünüyor, böyle bir dönemde kendi hayatının ve aşkının önemsiz olduğu kanısında. bunda tabii ki, dönemin padişahı ıı. abdülhamid'e duyduğu nefretin etkisi büyük, çünkü şehsuvar'ın babası; abdülhamid'in yanlış politikaları sonucu gittiği bir görevde şehit oluyor. şehsuvar sami'nin cemiyete katılması ve inkılap mücadelesini seçmesiyle birlikte, ester ile yolları ayrılıyor. ester paris'e, şehsuvar ise dersaadet'e.

yıllar yıllar sonra, tüm bu meseleler bitmiş, genç cumhuriyet kurulmuş, yeni bir vatan inşa edilmişken, her şeyin anlamsızlığının farkına varan şehsuvar, sevdiğine gerçek hislerini ve yaşadıklarını aktarmak için o sıralar kaldığı meşhur pera palas otelinde, hem mektubu yazdığı sıralarda yaşadıklarını, hem cemiyete katıldıktan sonra yaşadıklarını, hem de ilişkileri hakkında düşündüklerini, hissettiklerini kaleme alıyor ve bu roman ortaya çıkıyor. roman bu sayede sürekli geçmiş ve bugün arasında (yani 1920li yıllarda) gidip geliyor.

beni romanın asıl cezbeden yanı tarihle ilgili olması tabii ki. kitapta yazarımız şehsuvar sami adındaki karakter ile bizi önce selanik'e, meşrutiyetin yeniden ilan edildiği 23 temmuz 1908 gününe götürüyor, sonra orada yapılan suikastleri, cemiyetin selanikte kurduğu yapıyı gösteriyor, daha sonra da şehsuvar'ı dersaadet'e götürüyor, cemiyetin başındaki isimlerle buluşturuyor (enver paşa, talat paşa ve cemal paşa). şehsuvar sami, talat paşa ile çok yakın, onu neredeyse babası yerine koyuyor ve roman boyunca kendisiyle diyalogları sürüyor. enver paşa'dan çok haz etmiyor, bunun sebebini romanda iyice öğreniyoruz. cemal paşa ile ilgili ise çok fazla detaya girilmemiş. nötr diyebiliriz... şehsuvar dersaadette iken, 31 mart vakası yaşanıyor ve abdülhamid tahttan indiriliyor. babasının ölümüne sebep olan kişiyle başkahramanımız sohbet imkanı da buluyor. romanda en beğendiğim şeylerden biri buydu. şehsuvar sami bütün bu olanların yanında, karakterlerle tanışıyordu. bunun edebiyatın bir sihri olduğunu düşünüyorum. bir karakter yaratıyorsunuz ve dönemin bütün siyasi aktörleriyle kendisini tanıştırıp diyalog yaratabiliyorsunuz, ve bu diyaloglar okuyucuya heyecan veriyor. zaten maharet burada...

kitapta önce bu meşhur cemiyetin liderleriyle, sonra meşhur padişah ıı. abdulhamid ile, daha sonra trablusgarp'ta mustafa kemal atatürk ile konuşma imkanı buluyor, bu insanlarla diyaloğa giriyor ve bunun tarihi kurgusunu doğru olarak yapıyor.

beni dönemin atmosferi ve bu durum kitabı okurken çok heyecanlandırdı, sizi de heyecanlandıracağına eminim. bu kadar uzun yazdığıma göre kitabı tavsiye ediyorum tabii ki*. okumak için tarih bilmeniz gerekmez, bilseniz daha ayrı bir zevk alırsınız o ayrı. ama kesinlikle tarihi süreci daha öncesinden biliyor olmanız gerekmiyor. bir tavsiye; kitap hacim olarak biraz büyük ve sayfa sayısı da yüksek. o yüzden boş bir vakitte, ara vermeden bir kaç güne yayılarak okunması gerektiğini düşünüyorum. bu kitabı okuyacak herkese, şimdiden, kitabın sonundaki sürprize hazırlıklı olmalarını da tavsiye ediyorum. iyi okumalar!

not: agatha christie detayının da çok hoşuma gittiğini söylemeliyim. sahneye çıktığı ilk anda o kadının agatha christie olduğunu anlamıştım, çünkü meşhur pera palas hikayesini ben de okumuştum.

"şimdi farkına varıyorum ki, benim için bir tek vatan varmış, o da sensin…"

friens dizisindeki favori karakterim. benim için bunun birkaç sebebi olsa bile, en önemli sebebi kendisinin dizinin en düşünceli karakteri olması.

chandler, phoebe ile birlikte dizinin en derinlikli karakteri. anne ve babası muazzam sorunlu bir çocuk. hatta baba ileride trans bir kadın oluyor ve durumlar daha da garipleşiyor kendisi için. anne ve babasının boşanması gibi travmatik durumlar ile baş edebilmek için de kendisine savunma yöntemi olarak mizahı seçmiş. kendisinin de söylediği gibi, zor durumlarda şaka yaparak sıyrılmaya çalışır kötü ruh hallerinden. ayrıca küçük yaşta sigaraya başlamış ve bu bağımlılığı onu çok zorlamaktadır. onu canlandıran matthew perry de uzun süre ilaç ve uyuşturucu bağımlılığı ile mücadele etmiş.

chandler, dizide komik esprileriyle hepimizi güldüren, yeri geldiğinde yaran bir karakter. fakat aynı zamanda çok hassas kalpli, narin biri. arkadaşları için fedakarlık yapmaktan asla çekinmeyen, aksine bunu kendi akıl edebilen biri. örneğin joey'in evinden ayrıldığı zaman ona çaktırmadan para vermeye çalışması, ross evsiz kalınca ona kendilerinde kalmayı ilk teklif eden kişi olması ve monica'nın bütün temizlik ve düzen hastalığına isyan etmeyip ayak uydurmaya çalışması, devamlı kendinden ödün vermesi vesaire uzar gider.

gayet yakışıklı ve zengin bir genç olmasına rağmen kızlarla arası hiç iyi değildir aynı zamanda. küçüklüğünde yaşadığı travmalar, ona özgüven sorunu olarak dönmüştür. joey ondan çok daha acınası bir karakter olmasına rağmen kadınlar ile arası her zaman chandlerdan daha iyi olmuştur.

bu sezon özelinde konuşuyorum samatta kadar kötü.

2020 ya. pandemi benim hayatımın bütün dengelerini bozdu, sonrası zorluk seviyesi gittikçe yükseldi.

askerde çaycı olmamı sağlayan özellik.

içtimada rahat otur pozisyonunda bağdaş kurmuş oturuyor, ensemden vuran yakıcı güneşe lanetler ediyordum. ibrahim komutan sıradakilere ne iş yaptıklarını soruyordu, cevapların hiçbirinden tatmin olmuyordu. sıra bana gelince sordu.
"sivilde necisin oğlum?"
"barmenlik yapıyorum komutanım"
"iyi türk kahvesi yapabiliyon mu sen?"
"evet komutanım"
"tamam, bölük çaycısısın".

bu biraz y kuşağında kalmış bi alışkanlık ya. z kuşağı 6-7 yaş büyüğüne bile abi/abla demeyebiliyor.

bu kardeş neden hala fenerbahçe'de oynuyor anlayabilmiş değilim ben. yıllardır formayı hak etmemesine rağmen - takıma saha dışında pozitif bir katkısı olduğunu da katiyen düşünmüyorum - kendisine kaptanlık verildi ve taraftarlarca komutan diye benimsendi. ali koç dönemi rezilliklerinden biridir. artık gitsin ki ali koç dönemi rezilliklerinden biri olarak kalsın.

aralık benim için ajanda ayıdır. yılın sadece 1-2 ayı düzenli kullanacağımı bilmeme rağmen gider kendime ajanda alırım. hayata ancak böyle küçük mutluluklarla tutunabiliyorum. *

sözlükte kendisine denk gelmek burayı hala güzel kılan nadir detaylardan. iyi ki doğdun sevgili whis. yeni yaşın sana ve çevrendekilere sağlık, sevgi ve mutluluk getirsin!

anne babası çok genç olanları şanslı bulmaktır. ailenin en küçük evladına düşen yaslardan biridir. 60 oldular, diri ve sağlıklılar çok şükür ama 17 yaşında ayrıldım yanlarından. istanbul'a yeniden taşınınca ayrı bir eve çıkmayı istemedim, ailemi çok özlemiştim çünkü. onların yanında kalmak bana huzur veriyor. ara sıra vakit geçirmek, ihtiyaç duyduklarında yardım edebilmek, hayatlarını kolaylaştırabilmek iyi hissettiriyor. hayat bu, belki otuzlarımda yanımda olmayacaklar, yalnızlık bir gün mecburiyet olacak ve ben onu şimdiden tercih etmek istemiyorum.

istenmeyen her sonucun ardından hakeme, rakip takıma, sahaya, federasyona suç atan teknik adamımsı. daha bir gün olsun "rakip daha iyiydi ve kazanmayı hak etti" dediğini duymadım ya da "bugün oyuna konstantre değildik, kötü oynadık ve mağlup olduk" dediğine şahit olmadım..

saatlerce roman okumayı, sırf ilgimi çekti diye bir konuyu günlerce araştırmayı, kendi başıma bir yer seçip gezmeyi, film listesi yapmayı, para ve iş dışındaki şeylere de ilgi duymayı, salaş giyinmeyi, her şeyin harika olacağına inanmayı falan çok özledim.

çocukluğum türkülerle geçti. engin nurşani evimizde, arabamızda her zaman çalan bi sesti, uzun yıllar hayranlık beslemişimdir kendisine. türkülerine eşlik etmişimdir. lakin "bağımsız bir kürdistan kurulsun" dediği an bende bitmiştir. biz aleviler anadolu kültürünü, bağlamayı, türküleri, deyişleri, ozanları çok severiz ama her şeyden önce vatanımızı severiz. atamızın yadigarı ülkemizin çıkarlarını gözetiriz. yanlışa yanlış deriz, yanlış yolda yürüyenin yoldaşı olmayız.

suvla karasakız blush deneyin. mümkünse 2022 yılına ait olsun. teşekkür edersiniz.

finale çok yaklaşmış gibi hissediyorum. şu yaşıma kadar yapmadığım çok az şey kaldı, içimde herhangi bir ukde yok. yarın ölsem daha yapacaklarım vardı diyeceğim çok az şey var. doğal olarak neredeyse hiçbir şey heyecan uyandırmıyor bende.

borsaya bir yatırım felsefesiyle girmeniz lazım, plan ve program sahibi olup kar/zarar dengesini yatırım yapacağınız şirketin ve o anki ekonominin genel durumunu göz önüne alarak kurmanız gerekir. kredi çekip borsaya girdiğinizde tüm bu rasyonel aşamaları sağlıklı biçimde inşa edemezsiniz. edemezsiniz çünkü ödeme günü yaklaştıkça kârınız yeteri kadar tatmin edici değilse daha agresif alım satımlar yapmaya başlarsınız. hele zarardaysanız hepten yattı balık yan gider hesabı borca sürüklenirsiniz. kesinlikle yapmayın. borç olmadan büyüyemezsiniz bu tüm iş insanlarının ortak kanaatidir ama borç böyle alınmaz.

amca sen bize bi alköl al sana zahmet

benim sevdiğim tüm yazarlar gitmiş nerdeyse ya. içeride canım çok sıkılıyor. okunmaya değer yazar arıyorum.