1.
batı afrika'da çöl iklimi etkisindeki atlas okyanusuna kıyısı olan bir islam cumhuriyeti. resmi dili arapça'dır. başkenti nuakşot olan moritanya'nın 5 milyona yakın bir nüfusu vardır. nüfusunun neredeyse tamamı müslümandır. birleşmiş milletler, afrika birliği , arap ligi gibi kuruluşlara üyedir.
devamını gör...
2.
bu ülkenin vatandaşı biriyle, güney afrika'da türk lokantasında karşılaşmıştık. bizim türklerle muhabbet ederken konu, konuyu açtı ve "burada bir erkek ne kadar kilolu ise o kadar kolay siyah kız bulabilir, psikolojik galiba, kilolu adamı, "hmm bunda para varki yemiş, böyle kilolu olmuş diye düşünüyorlar" demiştik.
o arkadaşsa "moritanya'da tam tersi, erkek değil kızın kilolu olması adettir, kimse zayıf kızla evlenmez, o yüzden taa bebeklikten kızlara bol bol yemek verilir kilolu olsunlar diye" demişti.
o arkadaşsa "moritanya'da tam tersi, erkek değil kızın kilolu olması adettir, kimse zayıf kızla evlenmez, o yüzden taa bebeklikten kızlara bol bol yemek verilir kilolu olsunlar diye" demişti.
devamını gör...
3.
moritanyalıyım , içinden
devamını gör...
4.
moritanya islam cumhuriyeti
batı afrika ülkesi olup, başkenti nuakşot'tur.
yüzölçümü ise 1,030,631 km'dir.
batı afrika ülkesi olup, başkenti nuakşot'tur.
yüzölçümü ise 1,030,631 km'dir.
devamını gör...
5.
böyle bir ülkenin varlığından on sene öncesine kadar haberim yoktu. sanki bir bölge ismi gibi gelirdi kulagima. patagonya gibi, sibirya gibi. ta ki orada yaşayan bir türk vatandaşıyla telefonda görüşüne kadar. orada bile varız.
bir ülke.
bir ülke.
devamını gör...
6.
kuzey afrika'da bulunan moritanya, fas ile batı sahra sorunu'nı yaşayan bir arap ülkesidir.
devamını gör...
7.
2020 yılında nouadhibou limanına gittiğim ülke. aşırı fakir bir ülke. gemiye karşı oluşabilecek bir hırsızlık durumu için gemiye gözcüler gelmişti. adamlar kahvaltıda ve öğle yemeğinde sadece kuru ekmek yiyorlardı. gemide de genelde yemekler et ağırlıklı çıkıyor. 2. kaptan hallerine üzülüp de yemek yerdiği zaman verdiğimiz yemeği yemiyorlardı. yine kuru ekmek yiyip bizim verdiğimiz yemeği poşete koyuyorlardı. birine neden yemediklerini sorduğum zaman da evde eşimize, çocuklarımıza götürüyoruz demişti. duygu dolu anlar yaşamıştık.
devamını gör...