gaunter o dimm yazar profili

bu kerem’e kızıyoruz da suç bu çocukta değil bunu ileride tek santrfor olarak oynatanda. bir de 170cm adama hava topu falan atıyoruz kafayı yersin. kosova’daki santrfor ikilisinden biri bizde olsa şu an 2. golü tıklatmıştık.

cenaze evinde yapılanı değil konu komşudan eş dosttan getirileni makbuldür. cenaze evinin ocağında maksimum çay suyu kaynar. bunun dışında ev ahalisinin yemek derdine düşürülmesi çevresinin ayıbıdır.

yüzyılın buluşu gibi reklamı dönen, ana haber bültenlerine konu olan dubai çikolatası bile birkaç ay maksimum satışlarını yapıp tükendi. en son tuğla büyüklüğünde dubai çikolatası falan yapılıyordu. çok şükür bir furyayı daha bokunu çıkararak savuşturduk.
kim ne yapsın kartal ya da doblo bagajında camii çıkışında bedavaya dağıtılan lokmayı?

ayrıca lokmacı açıp batmak eylemi bana deep turkish web’i hatırlatıyor. lokmata ta-ta-ta.

altının uzun vade yatırımı olduğunu daha çocukken öğrendik. memlekette tuhaf tuhaf insanlar çıktı. 1 ay önce altın almış şimdi çok düştü diye ağlıyor. oğlum para sana 1 ay sonra lazımsa neden gidip altın aldın hem de tam yükseldiği yerden?

bütün bunlar memleketim insanının son birkaç senedir alışageldiği kolay yoldan parayı kırma hevesi. altın yanlış kapı koçum, yanlış kapı.

ayrıca bir yatırım terimi olarak; çok kötü düşmek.

güney kore menşeili pearl abyss firmasının 20 mart 2026 günü pc ve konsollara çıkarmış olduğu aksiyon macera oyunu.

oyun uzun zamandır büyük bir gazla bekleniyordu, çıkar çıkmaz da hakkında çok konuşulmaya başlandı. türkiye’de de bilindik yayıncılar tarafından ön sipariş incelemeleri aynı gün peş peşe yayınlandı. açık söylemek gerekirse birçoğunun firma tarafından sponsorlu inceleme yaptığı her halinden belliydi. hala alıp oynamadım, ps5’teki oyuncu değerlendirmesi an itibariyle 3’80 puan. bu kadar gazla çıkan bir oyun için çok düşük bir puan bu.

oyun hakkında inceleme yapıp oyuna rpg diyenleri bile gördüm ki onları ciddiye bile almıyorum. firmanın kendisi bile bu bir rpg değil action adventure derken hem de.

bugün pek bilinmedik bir başka kardeşimizin incelemesini gördüm ve dedim ki işte bu! sponsorsuz dürüst inceleme budur.



bu oyun başına oturulup vadettiği gibi yüzlerce saat oynanır mı? çok boş vakti olan ve zor sıkılan biriyseniz, belki.
hiç oynanmayacak kadar kötü müdür? sanmıyorum.
bu paraya alınır mı? asla.
birkaç sene sonra hatırlanır mı? çok zor.

wirtz ve ekitike denen eleman inanılmaz dangalakça oynuyorlar. gs’nin tur şansı var. bu iki salağın hücum yükünü üstlendiği bir takımın 2 gol atabilmesi biraz zor.

gs ile puanları eşitleme fırsatı bulduğun hafta mal gibi bir futbolla 2 puan bıraktın, sonraki 3 maçta 5 puan daha bıraktın ve fark 7 oldu. şimdi şampiyonluk ümidini çoktan yitirdiğin haftada gaziantep’e şov yapıyorsun… tedesco kenarda rolleniyor falan. aynen koçum aynen çok hırslısın aynen. önceki 4 haftada 7 puan kaybettin haysiyetsiz! emin olun gs önümüzdeki 2 maç puan kaybetsin ve fark 1’e düşecek gibi olsun bu şerefsizler topluluğu o hafta puan kaybedip şansı değerlendiremez.

pendik faciası sonrası rüştü stad çıkışında çok güzel bir dayak yemişti. o yediği aptal golleri uzun bir süre yememişti sonra. aynı tarifeyi hocasından topçusuna bunların hepsi hak ediyor.

allah rahmet eylesin, çok karmaşık duygular hissediyorum, ölüm haberini alt yazıda gördüm bir az önce. yani özellikle tarih meraklısı, tarih okumayı ve dinlemeyi seven insanlar beni daha iyi anlayacaktır. gözümün önüne murat bardakçı, erhan afyoncu, pelin batu’lu tarihin arka odası yayınları geliyor. orada bazen neşeli bazen sinirli halleri ama özellikle kahkahayla güldüğü anlar dünkü gibi aklımda. bazı youtube shorts videolarını defalarca izlemişimdir keyifle. yani ne diyebilirim ki… son zamanlarda kendisini ekranda her gördüğümde içimden “ah be hoca da yaşlandı allah gecinden versin” diye geçirirdim. takdir böyle imiş, mekanı cennet olsun. ilk kez yüz yüze tanışmadığım, ünlü sayılabilecek bir insanın ölümüne ağlayacak duruma geldim. muhtemelen ülkede bana bu duyguyu yaşatabilecek birkaç insandan biri.

ne alaka bilmiyorum ama umarım cenazesinde herhangi bir saygısızlık, edepsizlik yaşanmaz. güzel uğurlanmalı. öyle kötü bir şey hissettim bu konuyla alakalı. allah utandırmasın, ne diyeyim.

çok büyük oynuyor koçum benim, çok büyük oynuyor.

orta sahanın tüm yükü hem hücum hem defansif olarak sırtına yüklenmezse, ortalama bir 6-8 görevini üstlenip sahaya çıktığında en iyi türk orta sahalardan birine dönüşüyor. dünkü ts maçında çok acayip işler yaptı yine. topla çok haşır neşir olmadan böyle devam.

bir fenerbahçeli olarak atmosfere bayıldım. ligde böyle taraftar desteği olan, tribünleri dolup taşan köklü kulüpler görmek çok güzel. umarım eyüp, ümraniye, pendik gibi saçma sapan istanbul kenar mahalle kulüpleri yerine lige böyle takımlar çıkar.

bu adam konuşurken mizofonim tetikleniyor. sürekli bir yutkunma sesi, sürekli bir ağız içinde dil şaklatma gibi sesler… ne yapıyorsun be adam artık? adam normal konuşma sırasında dahi 2 cümlede bir ağzında sürekli şeker çeviriyormuş gibi luk luk yutkunma sesi çıkarıyor. yani cidden suratının ortasına bir yumruğu hakediyor.

evet bir önceki entry’de oyunu bitirip hikayeyi anladığım kadarıyla yazacağım demiştim. üşengeçlikten ya da erindiğimden değil ama youtube’da hikayeyi görselleriyle çok güzel özetleyen bir video gördüm. inanın ben yazsam atladığım şeyler olacaktır ya da nereden başlasam bilemeyeceğim. video için spoiler uyarısı da yapayım. bu oyunu hayatım boyunca oynamam ama hikayeyi de merak ediyorum diyorsanız ya da oynadım ama hikaye kafamda tam oturmadı diyorsanız açın izleyin. bence çok orijinal ve güzel bir tat bırakan yapısı var.

bu gece bitirmeyi umduğum, başyapıt tadındaki oyun. bunlar oyun dünyasının yüz akları cidden. oyuna goty almadan önce başladım hala bitiremedim.

oyunun sonunun nasıl biteceğini bölüm ıı’nin ortalarında falan tahmin etmeye başladım açıkçası. tahminimden çok uzak bir noktada değilim an itibariyle. spoiler yememek için çok çaba sarf ettim, hikayenin büyüsü bozulsun istemiyorum. oyunun övmekle bitmeyecek çok güzel tarafları var. müziği, sıra tabanlı yapısındaki kaçınma ve savuşturma sistemi, yaratılan dünya, karakter derinliği falan muazzam.

gelin görün ki benim açımdan tek negatif tarafı bölüm ııı ile başladı. ben açıkçası bölüm ıı’nin sonunda hikaye biter diye bekliyordum. fakat bölüm ııı başladığında içimden bir “allah allah bu ne lan şimdi” oldum. neyse dedim yarım saatlik bir oyun süresinin sonucunda hikaye biter herhalde. çünkü baya baya oyunun sonu şekillenmeye başlamıştı zaten. ama yok abi 1 saat oynadım, 2 saat oynadım yok bitmedi. bu andan itibaren tekrar sıra tabanlı sistemde boş boş düşmanları kesmek, saçma mücadelelere girmek durumunda kaldım sanki. yani dedim ki buna gerek var mıydı cidden, ne yapıyorum şu an ben?

neyse bana yaşattığı onca güzel saatlerin ardından oyun bitirilmeyi hak etti. yoksa bana öyle geliyor ki bölüm ııı’ü hiç oynamadan youtube’dan videosunu izleyerek oyunun sonunu öğrenseniz bir şey kaybetmiş olmazsınız aslında.

oyun bittiğinde burayı editleyip hikayeyi anladığım kadarıyla yazarım. eminim bu hikayeyle alakalı bir sürü teoriler, tahminler yaratılmaya başlanmıştır oyun dünyasında.

çok güzel atmosfer, mükemmel game design, mükemmel mekanikler, inanılmaz düşman çeşitliliği… ama zor kardeşim zor yahu. benim gibi kısıtlı zamanı olan insanlar için oyun hiç akmıyormuş gibi geliyor. keşfedilecek bir sürü yer var, bir sürü hikaye var ama zaman yetmiyor. bir de tek bir boss’a saatlerini harcayınca bildiğin yoruluyorsun. keşke şu souls like türüne artık oyun zorluğu seçeneği ekleseler. örnek veriyorum boss zorluğu daha arcade oyunlardaki kadar basit olmasın ama tatmin edecek kadar zor olsun sadece. bu tip oyunların tüm olayı o çeşitli düşmanların hareketlerini ezberlemek. o da muazzam bir zaman gerektiriyor. bir noktaya kadar oynayıp bırakmak zorunda kaldım. o boss un işini
bitirdikten sonra gelen tatminlik hissi ayrı oluyor tabii.

38 yaş muhabbetini eleştiren kitle tam da kendisinin gösteride bahsettiği o duyarcı salak kitle. kendi kimliklerini sizinkinin üstüne çıkarmaya çalışırken “en kadın hakları savunucusu benim” “en hayvansever benim” “en erdemli benim en en en en…” derler. siz hiçbir bok değilsiniz. siz cem yılmaz’dan ya da herhangi birinden daha erdemli değilsiniz. koskoca gösterinin 1 cümlesinden nem kapan ve buradan kendinize yarattığınız o leş kimliği tatmin etmeye çalışan aptallarsınız.

dünyanın her yerinde aklı başında her insanı kendinizden nefret ettirdiniz. ‘cem yılmaz bize ölü dedi hühühü’ diye zırlarken hiç utanmıyorsunuz değil mi?

koskoca cintra aslanı cirilla’nın ne idüğü belirsiz bir haydut grubunun yancısı olup “özgürlük taam mı?” modunda ergen kız gibi paçozlaştırıldığı dizi.

yazıklar olsun yemin ederim. oyunlardaki hikayeyi kurgulayıp 3 sezonluk bir dizi çekseniz bitti gittiydi. ne yaptınız siz ya?

benzer bir durumu the lord of the rings the rings of power’da galadriel için hissetmiştim. dünya genelinde kaliteli yapım sıkıntısı var birkaç senedir.

hey yavrum hey! hayat büyük konuşmak için çok tehlikelidir beyler. bir gün bir bakmışsınız hanım sizi eve yakın bir yerden almış, yan koltukta oturup çocuğunuzu kreşten almaya gidiyorsunuz. evet evet hayat büyük konuşmak için çok tehlikeli ve acımasız. inanın bana “elalem ne der” diye düşünmenize fırsat bile vermez. minnoş bir prenses gibi yan koltukta oturup hanımın hoyratça kasislerden geçişine ses çıkarmadan gidersiniz öyle.

norveç yapımı, futbol temalı bir dizi. 2 sezon yayınlanmış olup görüp görebileceğiniz en iyi iskandinav dizisi olabilir.

izleyeli çok zaman oldu ama kısaca bahsetmek gerekirse; kadın futbolunda teknik direktörlük yapmakta olan ana karakterimiz (kadının ismini unuttum) kümede kalmaya çalışan bir erkek futbol takımından teklif alır. sonra inişli çıkışlı bir kariyer öyküsünü izlemeye başlarız. norveç’in ufak bir kasabasında kadına bakışı da çok güzel yansıtmışlar. o testosteron fışkıran tribün ortamı, kenarda kadın bir teknik direktör, ondan beklenenler ve onun vermeye çalıştığı şey, ikilimler çok güzel işlenmiş.

neyse bu aralar farklı bir şeyler izlemek istiyorsanız açın izleyin. mümkünse orijinal diliyle izleyin.

edit:

bunu da dinleyiverin bari. soundtrack’ini de severiz.

bu z kuşağının her şeyi iyi hoş da dinledikleri müzikler kendileri hakkında gerizekalı intibası yaratıyor. bu adam 15 sene önce piyasaya çıksa y kuşağı tarafından linç edilip piyasadan silinirdi. şimdi baş tacı edildi. piyasadan silinip gitmesi temennisiyle.

bir kötü sonu olduğunu buradaki tanımlardan şimdi öğrendiğim güzel oyun. benim oyunu bitirdiğim son gayet iyi sondu. iyi son için de öyle çok çaba harcamamıştım açıkçası.

atmosfer olarak en iyi post apokaliptik oyunlardan biridir. sağlam sistem de ister tabii ki.

albay miller, bir sürü hatalı kararına rağmen bir babadır bizim için.