şu hayatta en nefret ettiğim ama bir türlü kurtulamadığım durum . odadaki herkes ders çalışır benim çalışmam konuşulur , göze batar. herkesin cildi parlar benim cildime sanki ekstra parlıyor gibi laf atılır ertesi gün sivilce dolar ( inanın asla abartmıyorum) . herkesin arkadaşları var ama benim çok çıkmam konuşulur, yurtta kalırım ona da laf edilir . abi beni bi salın ya , herkesin yaptığı şeyler neden ben yapınca dile getiriliyor sanki sadece ben yapabiliyorum , bu ulaşılamaz bir şeymiş gibi konuşuluyor . sebebini yıllardır anlamadım hâlâ anlamıyorum. ama çok yoruldum. yaptığım her şeyi saklamalıyım sanki. böyle nasıl yaşayacağım .
arkadaşlar işin davul bile dengi dengine kısmını lütfen unutmayın. çevremde tek meziyeti dünyaya gelmek olan ( ki o da kendisinin değil anne babasının marifeti ) ama hayatındaki insandan güzellik, başarı, entelektüellik vs. bekleyen çok insan var . kendimizi bilip ona göre adaylar gözümüze kestirirsek eminim kadın-erkek , güzel - çirkin, zengin - fakir hepimiz mutlu oluruz.
normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz.
Daha detaylı bilgi için çerez ve
gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.
online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.