vişneizm yazar profili

benim kalemim değil nefesim kuvvetlidir.
(bkz: nefesi kuvvetli yazar)

'bir yetkili üflesin'deki yetkili.

güzellik gözde değil zihinde demişler. insan zamanla bir şeye ermeli adı illa kemal olmak zorunda değil.
erelim, güzelleşelim..

yeni grup oluşturuldu: isviçre alplerine doğru
grup yöneticisi: heidi
kurallar basit: sadece dingin olanlar katılabilir.
ben günaydıncı tayfayı toparlarım, onlar gelirler.. *
(bkz: yürüyelim arkadaşlar)*

kirpik kıvırıcı hiç kullanmadım, kullanmam da. o şeyi gözüme sokamam..
illa kirpiklerinizin kıvrık durmasını istiyorsanız, kirpik liftingi tavsiye ederim.
tek bir işlemle beş-altı ay boyunca etkisini görebiliyorsunuz.

aktif değilsem ve grupta çok muhabbet dönüyorsa çıkarım. oradaki konuşma sayılarına çok kafam takılır. kimseyi uzaktan takip etmek istemem, öyle bir alışkanlığım yok. bu gruplara zaten haberim olmadan alınıyorum..
bazı gruplar bir dönem hareketli olur; ortak bir motivasyon yakalanır sonra kaybolur.. bu gruplarda sıkıntı yok; arada iletişim kurup bir bağ hissediyorsam kalırım. ama mesela üç ay sesi çıkmayan bir grup, benim için varlığını kaybeder açıkçası.. kalmak içinde kendimi zorlamam her türlü çıkarım..

kalsam mı, çıksam mı ikilemi yaşıyorsan tabii ki çıkacaksın..
grup adını değiştir: ikilemsiz.

(bkz: küçük hesapları zeka parıltısı sanıp sevinmek)

bir ilanda denk geldim; 'seni öne çıkaranlar özellikler' diye maddeler halinde sıralamışlar..

güçlü iletişim,
yüksek sorumluluk
yüksek koordinasyon....
yüksek maaş beklentisi (tabii ki bu madde yok)

ama şunu da düşünüyorum: çok yükseğe çıkmanın bir bedeli olmalı. yüksek yüksek tepelere ev kuruyorsanız bir bedeli olmalı.. kaç şirket bunun karşılığını ödeyebiliyor? en düşük maaş aralıklarını filtreleyip en yüksek kriterleri seçmek, işin show kısmı bence..

iletişimde güç zehirlenmesi yaşamadığı için daha başlamadan ilk maddenin üzerini çizenler; kalan adaylara proaktif yaklaşımla el sallıyor, o güzel atlara binip gidiyorlar...

analitik düşüncenizden öperim, saygılar..

fıstığı falan boş verin bunlar karın doyurmuyor. bilim 40 yaş üstü insanlara haftada 4 gün dinleme hakkı verin diyor.
bu millet köle geldi, köle gidiyor. fıstıktan, çekirdekten çok biraz da bunlara odaklanmak gerekiyor ki, beyin canlansın insanlar bir kendine gelsin. insanlar yorgun, insanlar aç fıstık diyorlar. *

aslında o durduk yere değildir, gıcık olmuştur. arada olur öyle.. ben sataşmaların karşılıksız olduğunu düşünmüyorum. bana sataşan varsa ben de yapmışımdır bir şeyler. birine sataşıyorsam hiç masum değildir, bundan da eminim.
çok şükür bugün de yüzleştik, bugün de arındık, tertemiz insanlar olduk..

her cuma akşamı alarm çalmayacak olmasının huzurunu dolduruyorum içime. o anın güzelliğini doyasıya hissediyor ve huzurla uykuya dalıyorum.. cuma akşamları bu duyguyu yaşamak için kendime hatırlatmalar yapıyorum. cumartesi akşamlarını es geçiyorum. bu benim için sadece cuma akşamı aktivitesi..

bugün alarmın sesini duymadan yağmur sesi ile uyandım. yatakta otururken, alarm çalmadan önce hemen kapattım. o anlarda çok keyifliydi..
sen kimsin oğlum diyerek o sesi kesmek çok güzeldi..
mutluluğu kendimiz yaratıyoruz, basit anlarda alarmları alt ederek.. (bkz: direne direne kazanacağız)

vizesiz viyana kapılarına bile dayanamıyoruz, peki o zaman ben kimin kapısını zorlayayım, hırvatistan mı?
görüldüğü üzere balkanlardan çıkamıyoruz. oraların soğuk olacağını düşündüğüm için ben yerleşemiyorum, kusura bakmayın, yalnızca kapılara dayanır: - geldim ulan açın şu kapıları diye bağırırım..

doğru bir tespit. ilk yarım saat başladı. dışarda gelen geçen tırlara, arabalara bakıyor, içerde ise şimdilik bomboş olan ofisi süzüyorum. kimler gelmiş diye göz ucuyla puantaj alıyorum, sisteme bir yarım saat sonra geçeceğim. en bir sevdiğim çalışma arkadaşım bugün hastaymış. henüz hava aydınlanmamış..aynadan kendime bakıyor ve sabah suretimi selamlıyorum..bu halimi seviyorum..

ilk yarım saat güne ekran camından değil ofis camından başladım..değişiklik şart..

engin günaydın'a bayılıyorum. dahil olduğu tüm projeleri güzelleştiren adam. bu dizinin senaryosunu da kendisi yazmış, yaratıcılığını konuşturmuş. samimi, absürt komedi tadında bir iş olmuş. oyuncuların hepsi birbirinden başarılıydı; özellikle bir çoğumuz artık sevmese de tamer karadağlı'nın oynadığı halit karakteri oldukça göze çarpıyor. ben kafamda halletim çünkü dedi ve hindistan'a gitmeye çalışırken cassandara'sına kavuştu.

dizinin çekildiği marmaris'e de mavi, mavi kalpler yolluyorum.. beni nasıl çekti bir bilseniz.. kalbim o mavi sularda kaldı..

izledim, bitti. iyiydi, hoştu. artık müzeye kaldırabiliriz..

kitabıydı, dizisiydi derken neredeyse bir aydır kemal'e maruz kalmış durumdayım. burada yazıp, bırakıyorum artık kemal'i. güle güle kemal..

dik dur kemal, dik dur!
ah o sibel neler çekti senden.. selahattin paşalı bilerek mi yaptı bilmiyorum ama kemal'in duruşu bozuktu. omuzları o kadar düşüktü ki, sibel'in bu sözü söylediği yerde ayağa kalkıp saygı duruşuna giresim geldi.
sibel, tam da kitapta hayal ettiğim gibiydi. böyle yeni yüzleri görmek bizi mutlu etti. lakin kemal karakterinde onu yapamadık son zamanlarda her projede gördüğüm ve artık görürken kafamı çevirdiğim o adam başrolü oynuyordu..
#3865334 fikrim çok değişmedi aslında başka biri olabilirdi ama yiğidi öldür, hakkını yeme; selahattin paşalı'nın rolünü çok içten oynadığını söyleyebilirim. adam röportajlarını bile andımızı okuyor gibi verdi. kemal'in iç dünyasına fazlasıyla girmişti.

füsun hakkında kitapta ne düşündüğüne pek bir fikrimiz yoktu. neticede kemal'in nesnesi gibi anlattığı kadını canlı kanlı görebilmek güzeldi.. arzu edilen kadın, görsel olarak da böyle olmalıydı. eylül lize kandemir'i konuşabiliriz; o güzel ve yetenekli oyuncuyu bundan sonrada başka projelerde görmeyi diliyorum. ama selahattin paşalı'ya biraz ara vermesini tavsiye edebiliriz.* bu sene ödüller sen de ama; biraz ara ver be adam, yüzün soğusun..

kitaptaki akışın bozulmaması okuyuculara da saygı duyulması demektir; dizi bu anlamda fena iş çıkarmamış. yazarın sahnelerin içinde olması, yarattığı karakterle konuşması oldukça iyiydi..

son bir ayçiçek tarlaları hüznü eşliğinde müzeye gider, konuyu da hepten kapatırım. *

bilinci kontrol et, 112 yi ara..
eğitimini alsan bile sıkıntı. ben göğüs kemiğinin alt ve üst kısmını tespit edene kadar kafamda kim bilir neler geçer. gücüm makete bile zor yetiyor. göğüs kemiğini kırabileceğimi düşünmüyorum ama sıralamayı şaşarsan ayvayı yersin. sadece sağlıkçılar yapmalı. bilsem bile sorumluluğunu alamam.

yapılan mantıyı afiyetle yerken edebiyat dinleyen kız.

indirim mesajına,
temizlik kokusuna,
çayın yanında masum duran tatlıya..

düşmek nedir ya ağaçtan mı düşüyorlar kadınlar*

ben ulan ben..
küçüklükte kaldı o iş.. yetişkin olduk ve bir şeyleri aştık. yani aslında sağlıklı insanda olması gereken bir özellik bu. biri beni onaylasa ne olacak ya da eleştiriler neden canı mı yakacak? kendi değerini bilen biri bunlarla uğraşmaz.

insanlar neden kendilerini değerlendirmeye sunuyorlar?
üstelik bazılarının onaylanma ihtiyacı bağımlılık derecesinde. çocukluk dönemiyle ilgili bir sorun var orada. destek şart.

suyun ısısına..
bir türlü ayarlayamıyorum. banyoda da rahat yok. orada da bir mücadele var..
ortasını bulalım şunun ılık olsun..yok ya sıcak ya soğuk olacak.. şampuanın bitmesi var bir de. bakın buna hiç değinmek istemiyorum.. yaşamak zor..

sakin sakin.. günaydın tabii be, aşk olsun.. seni mi kıracağım?

komedi filmi oyuncusu gibi hissediyorum kendimi. birileri beni izlese kesin kahkahalara boğulur.
soğuk algınlığım var nefesim daralıyor. böyle çok iyi düşünemediğim zamanlarda kombin zehirlenmesi yaşıyorum. cennet mahallesi'nden hallice, ne giydiğimi bilmeden ve kendimle kavga ede ede çıktım kapıdan.. sabah küfürleri seansı..
-bekle üç, beş kere su çarp yüzüne-

üstümdeki kıyafet bedenimi ve sabrımı sınıyor.
mesela bisiklet yakaya ölüm istiyorum. bisikleti yokuşa yokuşa sürmek, bütün güzel elbiseleri bisiklet yakalı yaptıkları için isyan ateşi yakmak istiyorum. yakayı kesip atacağım şimdi...

bu tayt çorap fikri de hiç hoş değil.. tüm tayt çorapları da boykot ediyorum.. sırf üşümeyeyim diye tercih ettim ama bir daha alırsam namerdim.. neden dolabımdasın neden?

renkleri birbirine uydurmak için gösterdiğim çabayı başka şeylere gösterseydim, atımla üsküdar'ı geçer oradan başka diyarlara da giderdim... allah başka dert vermesin tabii.. kahverengi, bordo, krem ve benzeri tonlarda dertler silsilesi yaşadığım bir günün başlangıcında karşınızdayım..
daralıyorum ben bugün annem..

renklerle uyum içerisinde olacağınız bir gün diliyorum. .