vişneizm yazar profili

vardır bir bildiği..
insan kendini bilir ya..

-3 martta buraya uğrayabilir misiniz?
+zamanda yolculuk yapabiliyor muyuz?
allah allah niye böyle yazdı ki..* -başka bir programınız mı var?
+3 nisan olabilir mi? gülücük..

bugün yaşandı, unutmak istiyorum..

olur bu arada insanlık hali ama yaptığın başka saçmalıklarda varsa gün içinde, dehşet içindeyim şu an bir saniye moduna girersin..

#3937971 sortiee'den sonra neden olmasın dedim. *
voca.ro/1em1KyOhCEV1
sözde şiir sevmiyorduk biz.. aynen..

canım kızlar..
sözlük kızı ifadesinden nefret ederim..
(bkz: erkekler neden kapanmıyor sorunsalı)

karalama defterinden buraya terfi olduk..
burası ben alakasız bir şey söyleyip çıkacağım yeri. adı da söylemek istediklerimiz olmuş..

denk gelememek, denk getirememek üzerine bir şey söyleyeceğim..
işte tam yeri burası dediğimiz şeyler için uğraşıp duruyoruz, hedeflerimizi tutturmaya çalışırken hep ıskalamak ve hep aynı döngüyü yaşamak kader mi?- bak işte yine aynı oldu demekten sıkılmak.. sıkılmaktan sıkılmak, vazgeçmekten vazgeçmek.. tekrarların verdiği olumsuz reaksiyonlar.. bir şeyin doğrusunu bulmaya çalışırken defalarca eğriye maruz kalmak.. bu devran benim için ne zaman dönecek diye sormak, sorgulamak.. tekrar vazgeçmek, tekrar hedef koymak.. bu işin tadı kaçtı artık..

kabuğuna hiç sığmadın..., farkındalığın içinden geçtiğin ve ben artık uğraşmayacağım olmuyor anneciğim demenin umutsuzluğu ile de yaşamak zordur elbet.. vardır bir çaresi.. bulunur bir yolu değil mi? çık yola sonra tekrar dön geri.... çok üşüdün, yollar bozuk, elverişsiz ortam .. hadi dön geri.. denk gelemedin, denk getiremedin.. başka bir yol bul.. dünyanın tüm yükü senin üzerinde değil ya, sızlanma ne bu abartı?..

fakat abartmadan da, bu işin tadı kaçtı demeden de geçemiyor insan..

(bkz: sıkılmaktan sıkılmaktan bile sıkılmak)
sıkılan insan her şeyden vazgeçer.. vazgeçerken sıkılır, sıkılırken vazgeçer...
bunlar çok benzer işler..

ilk adım aynı anda atılırsa mükemmel olur.. onun dışında her kadın atamaz arkadaşım adım falan.. ben istesem bile atamıyorum ama çok güzel çelme takarım.. biraz düşünülse aslında çelme de bir adım olarak anlaşılabilir. tabii bunun için benim gibi tersten düşünen biri olması lazım..
kadının adım atması zor bence..

bu sene kışın üşümediğim kadar mart ayında üşüdüm..

marteniçkamı başka birine verdim.
ertesi gün leylek gördüm kafamı çevirdim.

teşekkürler mart ayı yine beni şaşırtmadın..

aşırı gelgit yaşadığım ve üşüdüğüm bir ay..
bahar gelmiş benim neyime....

açık açık konuşacaksın, net olacaksın.. nabza göre şerbet sınıflarını yakalım..
35 i geçen her insanın netlik konusunda artık kafayı kırması gerekmektedir..

edit: ben de dahil..

ey fani torunu!
giremediğin gogol’un dar paltosu,
bir derdim var diye yarıladın yolu,
gerektiğinde muhalif olacaktın,
bir öğrenemedin şunu..

ey marsyolcusu!
güney ülkesi'ne selam yolla,
de ki ona:
iyi bak kendine..

dünya işleri tersine,
belki geliyor zelzele,
son soruyu sordu varank dede:
alper tanga öldü mü?


şu anki online listesinden yararlanarak acayip bir şiir çıkardık ortaya.. umarım şiirdir.*

#3937339 podcast yap dinleyelim.
o ne tatlı anlatım, ne kadar düzgün ifadeler.. ve ne kadar haklı bir serzeniş..
dikkatle dinledim bunu da belirtmek istedim.

mini cinnet köşemiz.

bu bana son zamanlarda biri bir şey anlatırken oluyor. kendi başıma esnesem anlarım uykum var ama, bu genelde birileriyle konuşurken oluyor. karşı taraf içinde kötü bir izlenim; beni umursamıyor, sıkılıyor diyebilir. durumu geçiştirmeye çalışıyorum. en son birine sen de ağırlık var dedim mesela * ne yapayım? ben gittikçe değişmeye başladım ya çok yorgunda değilim halbuki.. umarım sadece bir kaç günlük durumdur..

huzursuzluk veren bir his…bazen sadece rutinin bir getirisi, günlerin birbirinin kopyası olması gibi.
bazen daha derin.. 'ben neyi boşa harcıyorum, nerede yanlış yapıyorum?' sorgulaması.
her türlü olumsuzluğu içinde barındıran, yeterli olmadığını hissettiğin, beklentilerinin bir türlü karşılık bulmadığı bir eksiklik halinin duygusu bu..
bu his geldiğinde öyle çabukta gönderemiyorsun.. baş etmesi de zor..

mevcut yaşama motivasyonu: bekle beni hafta sonu az kaldı..
ardından kurban bayramı..
sonra yıllık izin..
peki ya sonrası?
yine yine pazartesi,
ne yapacaksın?
ağlaya ağlaya gelin çocukken, el ele, el ele peçeteleri verin çocuklar..
ben de seda sayan gibi günaydın demek isterdim..
bizimki anca bu kadar oldu.
ne yapacaksın?

ortam gibi ortam.

kendi arazimi dutluktan vişneye çeviren benim..
buranın inşaatında insanları çok yordular; bir sarı kola bile vermediler. ben şahidim, gidenler de bu yüzden gitti. ben ise kendi suyumu, dalından kopardığım vişneleri sıkarak çıkardım da öyle kaldım buralarda..

zorla iyilik olmaz
yaşamını şiddet üzerine kurmuş, 15 yaşında alex'in, psikolojik işkenceler ile topluma kazandırılması hedefleniyor. 'iyilik' otomatik bir makine gibi zihinlere işlenip reflex haline getiriliyor.

şu soruyu sordurur: 'devlet neyi iyi yapar ki?'
kötülüğü ortadan kaldırma şekli bile kötü olan bir sistemi güçlü bir şekilde eleştiren bir kitaptır.

“insanoğlu, dişleri ve pençeleri olmasa da, zekasıyla en korkunç silahları yaratmıştır. bizim sokak kavgalarımız, devletlerin yaptığı savaşların, attığı bombaların yanında masum bir çocuk oyunu gibi kalırdı.”

#3934252 canım eminem mesaj kutun kapalıydı artık buradan yazayım madem.. ben üzüldüm bak bu duruma içim burkuldu gerçekten..

en kesin çözüm akşam oje sürme işini yapmayacaksın vallahi değmiyor.. yapacaksan en ince kat olsun..
oje kurutucu tavsiye ediyorum bir de.. böyle fıs fısları, bir şeyleri çıkmış onu da denedim tesirli gibi..
bazı ojeleri de at çöpe gitsin. kıvamları ne öyle, onlarla mı uğraşacağız biz..