milkşeyh yazar profili

yanlışlıkla trabzonspor taraftarına dönmüştüm bugün.

ben de eksik kalmayayım.

her zaman söylediğim gibi burası benim sanal günlüğüm gibi bir yer, mesajlaşma ya da insanlarla tanışma kısmını pek sevemedim şu ana kadar.
bu konularda bayağı kötüyüm.
hoşsohbet insanı değilim, sadece dinleyiciyimdir.
öyle tepki falan da vermem ama dinlerim yani, pek tepki vermediğim için bazı anlar duvar sayılabilirim.
bu yüzden soğuk davrandığım ya da kırdığım çok fazla insan olmuştur, kırdıysam affolla.
zamanla soğukluğumu biraz daha azalttığımı düşünüyorum gerçi.

burada kendim hakkımda ciddi anlamda her şeyi açık açık anlatırım, anlattığım birçok şeyden yakın çevremdeki insanların bile haberi yoktur. biraz da bu yüzden anlatıyorum zaten, burada yazarak ifade etmek daha kolay geliyor.
mimiklerimi görmüyorsunuz, heyecanıma ya da paniğime kendi gözlerinizle şahit olmuyorsunuz, ulan acaba yanlış anlar mı kaygısı yaşamıyorum çünkü yazarken düşünme fırsatım oluyor.
uzun uzun düşünüyorum, konuşurken düşünenediğim her şeyi yazarken düşünüyorum.
iyi de geliyor tabi.

iyi gelmesinin bir başka yönü de günlük hayatımda tam bir sosyalfobik olmam.
insanlardan kaçan sıradan bir insan olarak bir şeyler anlatma ihtiyacımı burada karşılıyorum.
mutluluğumu da, acımı da burada paylaşıyorum, kendime anlatamadığım birçok şeyle burada yüzleştiğim oluyor.

bu kadar şeffaf olmanın yararları olduğu kadar zararları da var tabi ama o kısma şu an girmeyeceğim.

yine de kendimi olduğum gibi göstermek iyi geliyor çünkü bunu günlük hayatımda yapabilmek işkence gibi bir şey.

sosyalfobik bir z kuşağı olmak ahanda böyle bir şey arkadaşlar .
sosyal mecralarda daha iyi kendiniz olabilmeniz kadar garip bir şey.

son zamanlarda iyi gelen tek şey kediler.
bugün kedi sevemedim mesela, bir mıncırsam her şey düzelecek gibi.

son zamanlar içimi bir garipleştiren hissiyat.

eski insanlardan ziyade o insanlarla olduğum zamanlardaki hâllerimi özlüyorum.
sıklıkla rüyalarımda görüyorum geçmişimdeki herkesi, bunun da bir etkisi olabilir.

sonuç olarak boktan zamanlardı ama hislerim boktan zamanlar olduğunun farkında olmadığı için güzeldi diyebilirim.
o farkında olmayışlık her şeye aptalca bir güzellik katıyor.

bugün fark ettim ki ben bu konuda kendimi iyileştirmişim.
bahsi geçen mıknatıs isimli şahısın hiçbir tanımını bilmem çünkü engelli bende.
fakat engellediğim kişileri neden engellediğimi de hatırlamıyorum, tek bir tanımından rahatsız olup engeli basıyordum genellikle.

bir boklar yemiş sanırsam, bu da demek oluyor kii ön yargı bir yerde lazım.
ön teşhis değil fakat ön yargı işime yarayabiliyor.

iyileştirme olarak görme sebebim ise şu an sevdiğim bazı yazarlar bile zamanında engellemiş olduğum yazarlar aslında.
artık bu konuda daha temkinli davranıyorum. ilk tanımında değil, ikinci tanımında falan engelliyorum.
*

yurdun yemekhanesinde çalışan abla ile ufak bir muhabbet ederken kızının kanseri yendiğini öğrendim.
onu ilk defa bu kadar mutlu gördüğüm için ben de mutlu oldum.
kedilerden sonra yurttaki en sevdiğim kişi olabilir.

sonra küçük bir keke mum koyup götürdüm geçmiş olsun dileklerimi ileterek.
oruçmuş, ben kâfir olduğum için herkesi kendim gibi zannediyorum ne yazık ki.

keki de ben yedim, sonra ablayla biraz daha muhabbet ettik.

bana kızının fotoğraflarını falan gösterdi, daha da mutlu oldum.
insan sevgim çok yükseklerde şu an.
şaşırtıcı bir biçimde ponçik ruhlu ve mutluyum.

bugün günlüğüme yeterince zırladım.
bir de sanal günlüğüme zırlamayayım.

normal bir insan olarak görüyorum fakat ultra kedi sevgimden ötürü genellikle hayvan sevmeyen insanlar benimle de anlaşamaz.

gördüğüm her kediyi mıncırasım gelir, izin verdiği sürece yaparım da.
yemeklerimi onlarla paylaşırım, benimle aynı tabaktan yediklerinde tiksinmem*, her daim yanımda bir kedi olsun isterim, öperim, koklarım, sevgi ısırması yaparım...

herhangi bir sokak kedisini çevremdeki herhangi bir insandan daha çok sevdiğim doğrudur. daha iyi iletişim kuruyoruz resmen.
bu durum da hayvan sevmeyen birçok kişiye garip gelebiliyor.

mama verdiğim için ayıp olmasın diye 10 dakikalık kendisini sevdiriyor (zorla)

bir ara kurtulabilirsem buraya gelip uzun uzun nasıl kurtulduğumu yazmak istiyorum.

gerçi benimkisi fobiden çıkıp gönüllü asosyalliğe doğru yol almış durumda gibi ama halledeceğim.

#3916358
bu yüce delikanlılık için ve yüce şeyh ile mesajlaşma olayını kimseciklere çaktırmadığın için bir süreliğine senin adına af ilan ediyorum ve seni trollüğünden men ediyorum.
sağlıcakla.

kahve değil bitki çayı ama lütfen sadece kupamın minnoşluğuna odaklanın.
tşk.

her ne kadar birisi gözümün ortasına bir tane geçirmiş gibi dursa da dünkü makyajım idi.

8 mart'a özel tüm gün mosmor kıyafetlerimle ve mosmor gözlerleydim.

doğum gününüz kutlu olsun.
nice ölümleriniz değil yaşlarınız olsun dilerim.

çok geçmiş olsun, umarım bir sıkıntı yoktur.

her 8 mart günü yürüyüşlerinde olduğu gibi bugün de şimdiden denk gelmeye başladığım virüs.
bu kavramın çıkışına baksalar aslında feminizm kavramına ne derece zarar verdiklerini anlayacaklardır ama her seferinde mala anlatır gibi anlatmaktan çok yoruldum.

yaşanacak şeyi biliyorum, şu şekil bir şey gerçekleşecek.


gördükçe tetikleniyorum ama halledeceğim.
bugün bari silkimsonik ideolojinizi bir kenara bırakarak kadınları savunuyoruz adı altında terör propagandası yapmayın.
çok bir şey değil.

edit: görseldeki kadın karakterlerin çizimlerine lütfen takılmayınız çünkü anlatmak istediğim asıl konu o değil.
tşk.

oğluş ve manitası.
manitasına yan gözle bakmayın diye sert erkek bakışını attı çocuğum.

ülkemizde onlarca kadın öldürüldükten, katledildikten sonra kadınlar gününü kutlamak ya da uzun uzun önemini anlatmak pek doğru gelmiyor.
bugün pembeli, morlu yazılarda kadınlar günü kutlanırken, adına bir kutlama denilirken kadınlar yine aynı acıyı yaşamaya devam edecekler. değişen pek bir şey olmayacak kısacası.

o kadar değişen bir şey olmayacak ki bugün bile kadınlar bir yerlerde eşleri, tanımadıkları birileri tarafından öldürülecek olabilir .

yine de bugünkü yürüyüşe katılacağım, hiç değilse fikrimi savunacağım.
umarım kadınlar için her şey daha iyi olur.
umarım bu mücadeleleri birilerine dokunur.

edit: az önce öğrendim mesela, muğla'da bir kadın eşi tarafından bıçaklanarak öldürülmüş.
şu günde bile kadınlara verilen değer bu şekildeyse ne önemi vardır kutlamanın bilmiyorum.
umarım her şey değişir, kadınlar özgürce yaşayabilme haklarına sahip olurlar.

yapmayı en sevdiğim şeylerden biri olabilir, özellikle son zamanlarda yemek yapmayı aşırı özlüyorum.
daha önce denemediğim farklı tarifler denemek, sevdiğim insanlara denettirmek, sevdiğim kişilerin o yemeğin tadını beğenmesi, bazen tarif istemeleri...
çok güzel duygular benim için, benim sevgi dilim bu.

mutlaka yemek olmasına gerek yok, her zaman yaptığım ve herkese zorla yedirdiğim cookieden yapsam da olur.
tiramisu olur, cheesecake olur, dümdüz limonlu kek olur.
mutfakta tek başıma bir şeylerle uğraşayım, ben her şeyi hallettikten sonra da biri gelip bulaşığı halletsin yeterli :d

gerçi şu an bulaşığı bile ben halledebilirim, mutfakta tek başıma olayım yeter.

beni ilk defa bu kadar gülerken görüyorsunuz çünkü anlık olarak dünya yakışıklısı oğluşumla sevgi eylemekteyiz..


edit: ikimizin de gülerken gözleri kısılıyor.
ikimizin de gözleri ışıldıyor.
ikimizin de yanakları ve ufacık tefecik* ağrı dağı burnumuz büyüyor.