nova yazar profili

başlık ararken rastladığım ve sanırım içimi bir güzel dikebileceğim yer burası. 1,5 yıllık ilişkimin son günlerindeyim sözlük. hissediyorum görüyorum ve biliyorum. ağlamıyorum da. içimde kocaman bir yumru var sadece. daha çok ne hissedeceğimi bilmediğim bir yerden bakıyorum olaylara. birbirimizi çok yıpratmışız. çok sevildiğimi sandığım bir ilişkide her gün tükenmişim. bu ilişkinin kötüsü benmişim. her şeyin kötüsü benim zaten. evet çok güzel yollardan geçtik. çok zordu. aştık sandık. ben hep bizi daha çok kenetledi sandım. ama öyle sanmışım. bu romanın raskolnikovu. benim. ama üzgünüm de.

aslında var. çok fazla yer var. ancak en sonunda koca bir hiçlik gibi. bir şeyler burada tutuyor bizi.

dijitalini de dahil edersek bilmem kaçıncı günlüğüm. ben seviyorum yazmayı harfleri rakamları yazı dünyasını.
o dinliyor o sorgulamıyor o anlamaya çalışıyor. en azından öyle görmek istiyor insan.

müzik dinleyip öyle subway surf tadında bir oyun oynuyorum. yeter ki kafam sussun başka bir şey istemiyorum

irem bahçesinin bir değişik versiyonu. yahudicesi.

arthur ve tutankamon
aşırı eğlenceliydi

efendim ben buradayım.. yok hiçkimsem

allah’ını seven bir kadehte benim yerime içsin. zil zurna sarhoş olmaya o kadar ihtiyacım var ki. bu kafa doluluğu bu bilinmezlikle ben ne yapacağımı bilmşyorum.

yatakta uzanıyorum. sürekli kendimi sorgular bir vaziyetteyim. doğru mu yapıyorum yanlış mı yapıyorum bunun peşindeyim.

artık ben olucam çünkü kimse beni onun gibi sevmez

o kadar özür dilerim ki..
keşke bir şansım daha olsaydı. bu şansı bana vermen için her şeyi ama her şeyi yapardım.

çok kötü şeyler yaptım. ilişkim vardı. bitti.

ben bugün kendimden tiksindim. iğrendim. bittim.

ara ara sözlüğe uğrayıp bir de buraya iç döküp gitmek de adetimiz oldu he.
yine bir hayat güncellemesi o toz pembe ilişkiyle hayatın gerçeklerinin çatıştığı noktadayız. ve cidden çok zorlanıp çok yoruluyorum. elimde bir ip var. hem hayata bağlıyor hem ara ara çok acıtıyor. insan zorlanıyor en nihayetinde.
(: hoş benim hayatımın zor olmayan dönemi var mı o da muamma tabi.
insanların haklı çıkması ihtimali beni çok korkutuyor

“evet, ilmektir boynumdaki ama ben
kimsenin kölesi değilim
tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya
tarantulaymış benim adım diyecek değilim
tam düşecekken tutunduğum tuğlayı
kendime rabb bellemiyeceğim
razı değilim beni tanımayan tarihe
beni sinesine sarmayan
tabiattan rıza dilenmeyeceğim. “

bu gece yazma isteği ile yanıp tutuştuğumj fark ettim. benim için kimin okuyor olduğu pek önemli değil zira ben okurken zorlanırım genelde bu yüzden kimse de sonuna kadar okumaz herhalde.

hayat denen bu dolambaçlı yolda son birkaç ayda başıma pek çok şey geldi.
iş değiştirdim.
- pek memnun sayılmam. özel sektör berbat bir yer ve işini sevmeden yapmak cidden azap. ayrıca herkesin egoları yarışıyor ve ben yıpranıyorum. son iş yerimden ayrılırken olan kötü deneyimlerimden sonra iyice çekingen bir hale büründüm bu da beni rahatsız ediyor iyiden iyiye. ama çözeceğiz. bir noktada halledeceğim.

sevgili yaptım.
- dünyanın en yufka yürekli ama aynı zamanda eril enerjisi yüksek şahsına denk geldim sanırım. onu seviyorum ama sevgim nerede nasıl bir boyutta bilmşyorum. çünkü istediğim standartların hiçbirine sahip değil ama iyi biri. asla kötü değil. sohbet muhabbet çok güzel. onunla bir hayat yaşama fikri çok güzel ama çevremdeki insanların o ön yargıları o düşünceleri beni sandığımdan daha fazla etkiliyor ve bu da canını sıkıyor.
ben erkek arkadaşıma göre daha güzelim ve fark edilmeyecek gibi değil. ama insanlar sürekli kendi güzelliğini görmüyor musun diyorlar. hadi bunu aştık. herkes çat diye evlenelim diye bekliyor ama asla öyle bir durumumuz yok en az iki yıl beklemem gerekiyor. o da beni sıkıyor. ama o.. üzümlü kekim. ciddi anlamda çabalıyor. elinden geleni yapıyor. ve ben en çok bununla gurur duyuyorum.
ha bir de zayıfladım dostlar. bu da mutluluk sebebi.

galatasaraylı ve biraz da ön yargılı biri bence.

dijital günlük mantığı çok ağır bastı bende. bir de uzun uzun bilgi entryleri yazardım vakti zamanında. iletişim yönüm kuvvetlidir sözle de yazıyla da iyi ifade ederim kendimi. biraz emotional biriyimdir de aynı zamanda. o yüzden yazdığım bir şeye verilen herhangi bir tepki önemlidir. bu sebeplerden sanırım

24 yaşındayım. hayatımın kendimce belirli bir yerindeyim. birçok şey yaşadım gördüm. ama bir türlü kendimce o prime dönemi görmedim.
öyle bir şey var mı çok merak ediyorum.
bir gün evlenecek miyim? bir ailem olacak mı eşim beni sevecek mi gerçekten? tekrar gözlerimden o ışıltılar etrafa saçılacak mı? evlendiğim kişi nasıl biri olacak mesela? ilk çocuğumun cinsiyeti ney?
şu twitter’da deli gibi sevilen sürprizler yapılan kız olabilecek miyim mesela? huzur nerede? hayatım ne zaman yoluna girecek? ne zaman bitecek bu karmaşa?
ve daha uzar gider. meraklı biriyimdir ben.

çiçeklenelim dostlar.