ağrısı olur yaşamanın,
bazısında ağrısı kimisi memnun halinden,
olanlar olmayanlara izaha kalkışır,
olmayanlar mizah yapar,
oysa her kuşluk vaktinde onca eşi dostu uğurlarken,
ne kadar da habersiz nasıl da ansız yakalanıveririz ölüme…
unuturuz,
tabutumuzun üstünde ki yeşil örtüyü,
unuturuz,
bizi dakikalar içinde unutacaklarını
nasıl meşhurdur
ölenle ölünmüyor..
oysa unuttuğumuz onca mesuliyeti yakamıza yapışıp sorduklarında hangimiz ağlarız mahcupiyetimizden.
anlayamadığımız içindir belki de boş yere kederlerimiz.
günaydın nankörlüğüm,
günaydın iki yüzlülüğüm,
günaydın riyakarlığım..
unutma ölüm var ha….
devamını gör...