sindarin yazar profili

insanlar psikolojik sorunlarını çözmek yerine onları normalleştirmeye ve rasyonelleştirmeye eğilimlidir.
iş artık takıntı, sanrı, bağımlılık ve yoksunluk boyutlarına geldiyse durup bir düşünmek lazım.

yeni teknik direktörümüz şifo mehmet olmalıdır.
bunu yazmamın nedeni ligde ve kupada havlu atmamız değil.
teknik direktör forma dağıtımını adil yapacak, takım kimyasını koruyacak ve bunları oyunculara hissettirecek.
anlaması güç oyuncu tercihlerine taraftar olarak niye katlanalım.
ersin destanoğlu, cengiz ünder, mustafa hekimoğlu ısrarlarına katlanmak zorunda mıyız?
el bilal forvet oyuncusu. maça jota ile başlarsın. bir forvet oh oynar, yorulursa veya çift forvet oynamak istersen o zaman el bilal'i alırsın.
dakika 60 oyuncu değişiklikleri ile takım kimyası çok bozuldu. sonuç ortada işte.
kimse konuşmuyor ama rıdvan yılmaz yeterli katkıyı veremiyor.
tiago djaló geçen maçta kornerden kafa golü attı. bu maç ilk 11'de olmalıydı.
tiago djaló, jota, devis vásquez bu oyuncularla bir teknik direktör niye sorun yaşar.
elimizdeki kadrodan en iyi verim almaktan başka şansımız yok.
takım maça başlıyor, işler iyi gitmezse bir b planı yok.
başarı için ya takım kimyası iyi olan bir ekibin olur ya da bireysel yeteneklerle fark yaratacak üst sınıf oyuncuların olur.
diğer türlü bu sonucu alırsın.

yoğun eleştiri altındaki takım.
kötü sonuçlar eski transferler ve hocalarla mevcut durumun karşılaştırılmasını gündeme getirdi.
eski transferlerin gerçekten gitmesi gerekiyordu.
rafa silva, muçi, abraham, gedson fernandes gibi oyuncuların olduğu kadro shaktar maçlarında rezil oldu ve lozan’a elendi.
rafa hem maliyetliydi hem de mental sorunları vardı. oyunun sadece hücum kısmında vardı.
muçi, yetenleri kısıtlı bir oyuncu. ts’de iyi performans gösterdi ama hiç gs ya da fb’nin aman bu oyuncu alalım dediğini duydunuz mu? muçi’nin yetenekleri var ama takımın hücum organizasyonlarında lokomotif görevi görecek birisi değil.
gedson fernandes: bu oyuncu zaten kendisi gitmek istedi. iyi bir orta saha oyuncusu ama savunma yönü zayıf.
yeni gelen transferler arasında çok büyük hayal kırıklığı yaratan kimse yok.
zaten genç, geleceği ve hırsı olan oyuncuların alınmaya çalışılması mantıklı.
peki sorun ne?
sorun sergen’in çok boyutlu düşünmemesi. yabancı kaleciyi bir kere bile oynatmadı. cengiz ünder takıntısını aşamadı. sanki bu oyuncu sakatlıktan dönen orjinal ronaldo mu, forma girince ronaldinho mu olacak? antremanlarda inanılmaz işler mi yapıyor, nedir. oyuncunun da psikolojisi etkileniyor, takımın kimyası da bozuluyor.
jota bir önceki maç çok istekliydi. niye bu maç ilk 11 de başlamadı? jota öyle çok maharetli bir oyuncu değil ama istekli ve gol katkısı yapıyor. rashica ve jota her maç ilk 11 başlar.
el bilal kanat oyuncusundan ziyade forvet tipi bir oyuncu. kanatta oynatmak çok riskli bir tercih değil mi?
genç yetenek mustafa hekimoğlu tercihi. genç oyuncuları biraz alıştırmak lazım. maçı döndürecek isim diye sahaya sürmek oyuncu için de çok büyük bir yük. taraftar da haklı olarak tepki gösteriyor.
yaz dönemi sergen’in kafasını bir toplaması lazım. taraftar hocanın takıntılarını kaldıracak durumunda değil. ısrar edilecek oyuncu vardır, ısrar edilemeyecek oyuncu vardır. bu oyuncuların da bir psikolojisi var. birisinde gereksiz ısrar geri kalan herkesi küstürüyor.
gereksiz ısrar, oyuncunun arkasına durma işlevi görmüyor. taraftar oyuncuya tepki göstermeye başlıyor.
doğrularla ve yanlışlarla yürüyen bir süreç var.
gereksiz yanlışlara ise kimsenin artık tahammülü yok.

beşiktaş'ın büyük maçlarda yaratıcı oyuncu eksiği yine öne çıktı.
sergen'in istediği transferlerin alındığı gelecek senenin takımını bir görelim.
yine bazı oyuncularda gereksiz yere ısrar ederse, artık başka hoca düşünmek lazım.

beşiktaş'ın hücum tarafında üst düzey oyuncu eksiğinin net bir biçimde kendisi gösterdiği bir maç olmuştur.
el bilal ile sözleşme yenilememek lazım. sezonun yarısını sakat geçiriyor.
bir forvet ve iyi bir on numara şart.
rakip 10 kişi ve kendi sahanda oynuyorsun.
cengiz ve mustafa değişikliklerinin gol getirmesi çok düşük bir ihtimal.
mustafa hem yaş olarak çok genç hem de yetenek olarak henüz pek bir şey vaad etmiyor.
bir oyuncunun ekstra; hızı, kafa vuruşları, şutu, ara pasları, kıvraklığı, pozisyona girme becerisinden biri en azından olur.
bunları göremiyoruz.
agbadou'nun yanına o seviyede bir stoper şart.
sergen artık cengiz'den bir robben çıkmayacağını görmüştür.
cerny eğer gitmek istiyorsa gidebilir. gitmek isteyen oyuncuyu tutmanın anlamı yok. zaten istikrarlı bir yüksek performansı yok.

maç 2-2’ye geldikten sonda doğru değişiklikler yapılsaydı, bjk maçı kazanabilirdi.
cengiz ünder’in gereğinden çok daha fazla sahada tutulması, değişiklik hakkını mustafa hekimoğlu’ndan yana kullanılması galibiyet ihtimalini büyük ölçüde düşürdü.

sanırım nokta atışı transfer yapmak istiyorlar.
bu transferler olmazsa bir b planı yok gibi gözüküyor.
işin kötüsü sorunlar kronikleşiyor.
17/18 sezonunda fabri var. o sezondan sonra takımın tutan 1 tane bile kalecisi olmadı.
forvet desen ortada benzer bir durum var.
uzun yıllardır istikrarlı performans gösteren bir tane forvetin olmadı.
takımda bir portekizli ithalat-ihracatı var.
gidin güney amerika'ya ne oyuncular var. balkanlara bakın, afrika'ya bakın.
transferleri tek tek saymayacağım ama şu oyuncuların sahada koşacak durumları yoktu:
joao mario, ımmobile, al-musrati
şu isimler ise futbolcu değildi: jurasek, jean onana.
bunlar herhalde bir dinlenme tesisinde araya karıştılar: amir hadziahmetovic, bahtiyar zaynutdinov
bu tablonun nasıl oluştuğunun bir açıklanması gerekiyor.

rakip defans oyuncusu resmen koluyla içeri girecek topu dışarıya çıkardı.
hakem var’a bile gitmedi. vara neden gidilmiyor. var’a git, oradan penaltı değil kararı ver.
oyuna gelirsek; orkun’dan 10 numara olmuyor. orkun’dan 10 numara olması için kanatların ve forvetin çok iyi olmalı. ciddi fark yaratan kanat oyuncuları olacak, orkun onlara kilit paslar atacak. onlar da asist yapacak, gol atacak. çok eksik var. transfer yok. bu kadar düz oyuncuyla zor maçları açamazsın.

2. dünya savaşı sonrası kurulan düzenin yıkılmasını tecrübe ediyoruz.
abd önemli ölçüde prestij kaybediyor.
gerçek güç kullanmadığın güçtür. başka ülkenin devlet başkanını zorla kaçırıp, güç gösterisi yapmak zorunda hissediyorsan gücün sallantıdadır.
sovyetlerde her sene tank, roket gösterileri yapardı. ayrılmak isteyen ülkelere karşı zor kullanırdı. en son kendilerini dağıttılar.
sürekli büyümeye dayalı kapitalizmin bir yerde komünizm, sosyalizm tarzı bir hayal olduğu yavaş yavaş açığa çıkıyor.
hiçbir soyut değeri ve ilkesi olmadan sadece tüketim odaklı yaşama programlanmış aşırı üretken insan miti çöküyor.
tarih boyunca evlenip, çocuk yapan insanlar ne hikmetse bu mükemmel sistem içerisinde artık bunu yapamaz hale geldi.
asya ülkeleri ve hatta çin dahil bu sessiz değişim dalgasıyla uğraşıyor. devletler kimseyi zorla evlendirip, çocuk sahibi yapmaya zorlayamazlar. bir ekonomik-politik sistem “gelecek daha güzel olacak” vaadini üretemiyorsa o sistem bitmiştir.

futbol takımları oyuncu transferi için devasa paralar harcayabiliyorlar.
o zaman cari açık artmıyor ama sıradan vatandaş telefonunu değiştirmek istediğinde cari açık artar korkusuyla doğru düzgün taksit yapılmıyor.

necip uysal en fazla 2 sene bu takımda olmalıydı. adam neredeyse bjk'den emekli oldu. bjk bir adama daha ne versin. bir ön libero düşünün uzun ve kısa pas özelliği zayıf. şut özelliği hiç yok. hızlı değil. oyunu iki yönlü oynamayı bırakın tek yönlü bile oynayamıyor. sadece top tekniği zayıf olan hücum oyuncularından arada bir top çalıyor sonra yan pas atıyor. bu kişi yıllarca büyük takımda oynadı. inanılır gibi değil.
mert uysal ise farklı bir hikaye. kötü bir kaleci değildi. belki başka takımlarda 1-2 yıl daha futbol oynayabilir.

asgari ücret enflasyonu arttırır mı? evet arttırır sonuçta üretim maliyetlerini pahalılaştıran bir kalem ama enflasyon yükselmesinin tek nedeni değildir.
enflasyonla mücadele için öncelikle enerji fiyatları sabit tutulmalıdır.
ikincisi çok kazanandan daha çok vergi alınmalıdır.
yüksek gelir grubundan ciddi miktarda vergi alırsan onlar da gelirlerini daha mantıklı harcamak zorunda kalırlar.
eğer yüksek sermaye sahipleri tamamen tüketim ve haz odaklı devasa paralar harcıyorlarsa, orada vergilendirilmesi elzem olan bir kazanç vardır.

sermaye sahibinin, girişimcinin, yatırımcının bir kalitesi olur, saygınlığı olur.
doğru düzgün eğitimi olmayan 18 yaşındaki bir erkek çocuğuna piyangodan para çıksa, o da bu seviyede takılır.

adaletsiz gelir dağılımı nedeniyle hayatta ilerleyememek ve ilerleyemeyeceğini bilmek.
adaletsiz gelir dağılımının sorgulanmadan herkes tarafından kabul edilmesini görmek.
bazı mesleklerde (futbolcu gibi) işini iyi yapanların inanılmaz para kazanması diğer mesleklerde işini iyi yapanlara hak ettiği değerin verilmemesi.
katma değer üreten işlerde çalışan, eğitim, sağlık, üretim gibi alanlarda çalışanların toplumu ayakta tutmalarına rağmen sadece topa vuranlar, basket atanların çerez parası olarak gördükleri paraları alması.

uzun zamandır olaya konu olan bütün tarafların “yanlış” olduğu bir olay görmemiştim.
rafa silva: memnuniyetsizliklerin olabilir ancak ole hoca takımın başındayken lozan gibi adı sanı duyulmamış takımlara elenmeseydiniz zaten takım ole hocayla devam edecekti. o maçlarda hem sen hem de joao mario sahadaydınız. bir zahmet o takımı eleseydiniz. ole hoca zamanında özellikle yeni sezon başlarken kendinizi hiç zorlamadınız, mücadele etmediniz. sergen ile anlaşmıyorsun ama yeni hoca seni yedek mi tutuyor, forma mı vermiyor. her maça seni ilk 11’de başlatan hocayla neyi paylaşamıyorsun. ayrılmak istiyorsan bunu yönetimle konuşursun, devre arasında kadar mücadeleni verirsin ara transfer sezonunda da gidersin. kimseyle bir derdim yok ülkemi özledim falan der ayrılırsın.
sergen yalçın: gerçekten beşiktaşlıysan, yönetim seni çağırdığında gelirsin. yönetim çağırdı ve kadroyu beğenmedin, oyuncuları beğenmedin ve takıma gelip gelmeme konusunda hep tereddüt ettin. beşiktaşlıysan, takım seni çağırdığında gelirsin. gelmediğin zaman yönetimin ve taraftarın hep aklında kaldın. yönetim ve taraftar da bu durumu mevcut hocalara yansıttı. sergen meselelere belirli bir çerçeveden bakan bir hoca. çerçevelerinin dışıyla hiç ilgilenmiyor. acabalar, belkiler, alternatif seçenekler zihninde hiç yok. farklı düşüncelere pek açık değil. sergen hep böyleydi. yorumculuğu da böyleydi. şu oyuncu şurada oynar, diğeri burada oynar, şu mevkidekilerin tek görevi şudur gibi doğrudan açıklamaları vardı. beşiktaş’ın kadrosu oturmuş bir kadro değil. farklı alternatifleri düşünebilen ve deneyebilen hocalara ihtiyacımız var. ole takımın başına geldi. baktı normal sistem işlemiyor 4-6-0 oynatarak performans aldı. shaktar maçında gedson fernandes’i kanat oynattığı için çok eleştirildi. adam farklı bir şey denedi ve tutmadı. gedson ortada başlasa da yenilecektin zaten. ole normal mantık çalışmadığında farklı alternatifler deneyebilen ve bu seçimleriyle performans alabilen bir hocaydı.
başkan: yönetimin ayakları sağlam yere basan bir planı hiçbir zaman olmadı. yaz döneminde ole hocaya yeterli güveni vermediler. 1-2 maç kaybettiğinde gideceğini fazlasıyla hissettirdiler. bu bütün takıma ve oyunculara yansıdı. hocayı beğenmiyorsan gönderirsin. sezona başladıysan arkasında durursun. anlık kararlarla takım yönetilmez. yönetimin transfer başarısı düşük. abraham’ı almışsın. bir istatistiklerine baksaydınız. abraham 4-4-2 oynayan bir takımın pasör-pivot forveti. zaten çok yüksek gol oranlarına hiç ulaşmamış ki. bununla birlikte asist sayıları ileri uç oynayan bir forvete göre yüksek. demek ki bu oyuncu bizim aradığımız kişi değil. takımın kaledi dahil gerideki 5 oyuncusu yetersiz. o yüzden öne geçtiğimiz maçları kaybediyoruz, skoru tutamıyoruz. doğru düzgün bir arka beşli oluşmadan zaten zirveye oynayamazsın. dalgalı bir kazanma grafiğin olur. yine transferlerden devam edersek halen kanat oyuncuların eksik. sağ kanatta cerny var. doğru düzgün yedeği yok. sol kanatta ise kimse yok. takımın sol kanat oyuncusu olmaz mı? inanılır gibi değil. takımda sol kanat oyuncusu yok ve bütün yaz dönemi alınmadı. 2 iyi sol ve 2 iyi sağ kanat oyuncun olması lazım. bir tek cerny var. beşiktaş’ın zirveye oynaması için illa 20-30 milyon euro’luk transferler mi yapması lazım. hem türkiye’de hem de dünya’da çok daha düşük bütçelere dengeli ve istikrarlı takımlar kurulabiliyor. hollanda takımlarını gidip bir incelesinler. özetle bu yönetim mantığıyla şampiyon bile olsan asla devamı gelmez.

joao mario'yu göndermeyin dedik. isteyen eski yazdıklarıma da bakabilir. joao mario yeteneksiz değil, kadronda tutarsın, rotasyon oyuncusu olarak kullanırsın. beşiktaş son yıllarda kötü ama 24 kişiyi aynı anda gönderip 24 yeni oyuncu alamayacağına göre mevcut kadrodan iyi faydalanman lazım. sergen'in kafasında inanılmaz ön yargılar var. ön liberonun işi basittir, hücum oynayan şöyle yapar, defans oynayan bunu yapar gibi sabit fikirler var. meselelere böyle dar bir çerçeveden bakamazsın. ole hoca dursaydı, bu sorunların hiçbirisi yaşanmazdı. yönetimin yapması gereken tek şey bu seneyi ole hoca ile geçirip, sene sonunda yeni hoca getirmekti. sergen kötü bir hoca değil ama sezon başında getirmen gereken bir hoca. döneme ole hoca ile başladılar. hoca her maç kaybettiğinde acaba gönderilecek miyim düşüncesiyle çalıştı. böyle yönetim olmaz. kafasında sürekli bu maç sonunda gönderileceğim düşüncesi olan hoca takıma faydalı olamaz. futbolcular da bunu hisseder, ona göre oynar. beşiktaş yönetimi geleceği düşünmeden ani ve dürtüsel kararlar alıyor. hiçbir krizi veya sorunu yönetemiyorlar. rafa silva'yı tutmak mı istiyorsun. o zaman ona göre plan yaparsın. göndermek mi istiyorsun, o zaman ona göre strateji geliştirirsin. beşiktaş yönetimi kesinlikle güven vermiyor. krizi hiçbir şekilde yönetemediler, sadece süreci idare ettiler ve günün sonunda bu aşamaya gelindi. mesele rafa silva, sergen yalçın meselesi değil. sorun yönetimsizlik. son üç, dört yıldır beşiktaş doğru bir ilk 11 bile kuramadı. bırakın 24 kişilik kadro kurmayı, tam ve hazır 11 kişilik kadroyu bile kuramadı. kaleci sorun, defansın dörtlüsü sorun, forvet bir kişi, kanat oyuncuların başka mevkilerden devşirme. böyle kadro mu olur. bu kafayla beşiktaş önümüzdeki 2-3 senede de istikrar yakalayamaz.

hayat zor ve yıpratıcı. kitap okuyorum ama stresimi yeteri kadar azaltmıyor.
tabi stres dediğim içerisinde kaygı, belirlisizlikle mücadele, hayatı yönetme, sağlıklı kalma, psikolojik iyi oluşu vs de içeriyor.
haftada 2-3 gün spora gidiyorum. iyi geliyor.
bu devir insanı aşırı düşünmeye, kafada çeşitli senaryolar kurmaya, geleceği tahmin edip ona göre kendine önlem almaya fazlasıyla itiyor. iş yaşamında ve sosyal hayatta sürekli arkanı kollaman lazım.
belirli bir gelirin varsa bunu bir performansla elde ediyorsun. işe gidiyorsun, çalışıyorsun, ona göre yaşıyorsun. bunu sürdürmeye devam edebiliyor olman lazım. bu kaygı yaratıyor. özellikle erkeksen profesyonel hayatta işlerin ters gittiyse bir anda büyük sorunlarla karşılaşırsın. sosyal ilişkilerim, aile hayatın ve seni sen yapan her şey bir anda değişir. kimlik sorunu bile yaşayabilirsin. toplum sana bunları hissettirir.
o zaman yürüyüş ve spor yapmak sana fazladan bir kapı açıyor. ekran süreni düşürüyorsun, kan dolaşımı iyileşiyor, zaten psikolojiye pozitif etkisi de ortada.
spora gidip gelenlere bakıp kafanızda senaryolar üreteceğine kendi hayatınıza odaklanabilirsiniz.

ilk golü yeme hastalığının devam ettiği maç.
duran top organizasyonları yine yok. mesela beşiktaş boşuna korner kullanıyor.
hiçbir şart ve koşul altında kornerden gol atamıyor.
o zaman korneri paslı kullanıp rakip alana yerleşin. bir şey yapın, o da yok.
maç boyunca beşiktaş'ın gol atabileceğine hiç inanmadım. hiç ışık yoktu.
hazırlık maçlarında çok büyük sorunlar olduğu kendini göstermişti. hazırlık maçı diye ciddiye almadılar ve sorunlar halen devam ediyor.
deplasman maçlarında tek forvet rafa silva denenebilir. yoksa berabere bile kalamıyorsun.
abraham bekleneni veremiyor.
abraham'a top atılacak o da hızlı bir biçimde cerny'ye bırakacak diye bir taktik geliştirmişler başka bir oyun planı yoktu.
sergen necip yerine kartal ile başlamalıydı. necip zaten bu takımda hiçbir zaman olmaması gereken bir oyuncu. gençliğinde top çalma dışında hiçbir özelliği yoktu buna pas atma da dahil.
sergen'in yaptığı değişiklikler sonucunda takım daha kötü oynamaya başladı. sadece necip-kartal değişikliği olumlu oldu. cenry ve rafa'yı sahada tutmalıydı. jota silva dün geldi, bugün sahada, biraz tuhaf değil mi.
jurasek bir maç iyi, 2-3 maç kötü oynamayı nasıl beceriyor, anlamış değilim.
bir oyuncunun performansında bu kadar mı dalgalanma olur.
son olarak bu takımın halen koşmadığını söyleyebilirim. avrupa kupalarından elendiniz. kupadan da elenirsiniz. ligde koşmamanıza neden olan sebep ne? sadece ligde oynuyorsun, tam saha pres yapabilirsin. tempolu oynayabilirsin. bu isteksizliğe bir çözüm bulmak şart.

bu önermeyi sınamak istiyorsanız, her iki seçmen grubundan rastgele 50.000 kişi alalım. türkçe, matematik, tarih, coğrafya, temel bilgiler gibi konulardan sınava sokalım, bakalım hangi grup daha yüksek puan alacak.
türkiye'de siyaset ve halk iç içe değil. eskiden bakanlar milletvekillerinden seçiliyordu ve milletvekilinin elinde daha büyük bir güç vardı. o zaman bireysel vatandaşın siyaseti etkileme ihtimali daha fazla oluyordu.
şimdi ortada böyle bir durum yok. bütün akp'liler, akp'nin bütün yaptıklarından ya da yapmadıklarından çok mu memnun?
siyaseti değiştirebiliyorlar mı? sanırım bir tek eyt konusunda insanlar siyaseti etkileyebildi. onun dışında siyaseti pek etkileyebildiğimizi düşünmüyorum. mesela akp seçmeni 25 yıllık süreçte hangi bakanı değiştirmiş. hangi bakanlığın politikalarına yön vermiş. hangi hükümet stratejisini etkilemiş.
chp muhalefetteki bir parti. parti içini tanımıyorsun, lideri şu kişi olsun, basın sözcüsü bu kişi olsun diyemiyorsun.
%10 barajı var. büyük partiler haricinde kalanlara oy vermek zor. yani karşılığını alamıyorsun. tabi yukarıda yazan kişinin de dediği gibi chp kitlesi tek tip bir kitle değil ki. illa ki içerisinde gerçekten atatürk'ün yolunda gidilmesini savunan vardır, akp saflarına geçemediği için ve pastadan pay alamadığı için zoraki muhalefet tarafında olan vardır, daha sol görüşü olan vardır. mezhep, kültür, yaşam biçimi gibi bir sürü farklı etmenden dolayı oy veren var.
bana kalırsa seçmenin geneli bile siyaseti çok sınırlı ölçüde etkileyebiliyor. çalışan nüfusun büyük bir kesimi bir ya da iki asgari ücret alıyor. asgari ücretin ise alım gücü pek yeterli değil. asgari ücretin alım gücü yeterli mi, değil mi dyei anket yapsan %90 yeterli değil diye yanıt verir. hadi o %90 siyaseti etkilesin bakalım.
seçmenin en kafalı çalışanları bir araya gelsin ve daha dengeli bir ekonomik sistem üretilmesi adına hükümet politikalarını etkilesin.
böyle bir etkileme olur ve onu becerenler x partisinden çıkar. o zaman biz de deriz ki bu x partisinin üyelerinin kafası çalışıyor, diğerleri o seviyede değil.

bütün dünya türk takımlarının zengin arap ülkeleri gibi transfer yapmalarına karşı biraz şaşkınlık içindeler.
petrol zengini arap ülkeleri ile türkiye bir değil.
böyle giderse türk takımları gelecekte büyük ekonomik krizler yaşar. buraya hiç şampiyonlar ligi, stadyum geliri, reklam, sponsorluk, mağaza satışmaları yazmayın. 5-10 yıl önce de bunlar vardır. bu harcamalar için her sene şampiyonlar liginde final oynaman lazım. işin diğer tuhaf yanı oyuncuya 30-80 milyon euro arası para veriyorsan cidden bu oyuncuların seni avrupa kupalarında finallere taşıması lazım. 30 milyon euro, 50 milyon euro gibi paraları bir tl ye çevirin bakalım ne ediyor.