tool yazar profili

gülünecek bir şey varsa güldüğümüz gibi ağlanacak bir şey varsa ağlarız da.

(bkz: su içen erkek)

2015'teki haggard'ın istanbul konserini en arkada izliyorduk. grubun beyni asis nasseri sahneden inip wireless jack ile gitarını çala çala seyircilerin arasında dolaşmaya başlamış, herifler zaten sahnede 15-20 kişi, ben kimsenin eksildiğini hissetmedim.

herif gelip tam önümde durup, beni şaşırtmak için gözlerime bakarak gitar çalmaya başladı. ben de konsere gelip kafayı bulan mallardan biri herhalde deyip "la sttr git çekil önümden" deyip kovmuştum adamı. şaşırarak gitmişti.

şu kalabalığa bak, grup değil ordu sanki. kovduğum herif ortadaki.

kardeşlerime sınavlarında başarılar ve zihin açıklığı diliyorum. final haftası sözlükte fink atmayın, ders çalışın. *

cinsiyetten bağımsız, hocalık, alimlik, mehdilik iddiası olmamalı. alemci, neşeli bir delikanlı olması yeterli.

elektriğin, suyun.

(bkz: düz adam sami)

black tooth tunalarınn grubu. panteracılık.

black için ben de gitar çalarım. davulcu var mı davulcu?

the lizard king bey buralardaysa ona da bir şarkı armağan etmek isterim. the dirty mac adlı bir konserliğine kurulmuş bir grup ama kadro yıldızlar geçidi gibi. vokalde the beatles'dan john lennon, gitarda eric clapton, bas gitarda rolling stones'dan keith richards, davulda jimi hendrix'in davulcusu mitch mitchell var. lizard bey sever böyle şeyleri.

kirpicim, telefondaydım yazamadım. '92 yılından beri kesintisiz rock & metal müzik dinlemekte ve tarihini incelemekteyim. bırak da olsun o kadar. elf'e gelene kadar daha ne cevherler var bende :)

bir tane istek bırakayım. ronnie james dio'nun 60'ların sonundan, 70'lerin ilk yarısına kadarki grubu elf'ten never more adlı parça. ben de aura hanım'a hediye edeyim bu şarkıyı.

selamlar, iyi yayınlar.

(bkz: türk erkekleri gitsin iskandinav erkekleri gelsin)

yaz mevsimi.

nevermore gitaristi, bir süre arch enemy’de de çalmış jeff loomis’in 2012 yılında yayımladığı plains of oblivion albümünde yer alan 4. şarkı. bu albümde entsrümantal olmayan 3 parçadan biri tragedy and harmony bu parçayı ve chosen time adlı parçayı christine rhoades seslendiriyor. üçüncü parça olan surrender’ın vokallerinde ise emperor grubundan tanıdığımız ihsahn abimiz yer alıyor.

tragedy and harmony bu albümdeki favori parçalarımdan biri. christine rhoades, jeff loomis’in uzun süredir birlikte çalıştığı, hatta nevermore grubunda da backing vokallerde yer almış bir hanım kızımız. adı geçen şarkıda sesi bir vokalden ziyade, parçanın genel ahengine bürünmüş bir enstrüman gibidir, bundan mütevellit bu şarkı enstrümantal ağırlıklı bir albüm içinde pek de sırıtmaz.

parça armonik yapı açısından do diyez (c#) harmonik minör gamda tınlıyor. muhtemelen de öyle. bu gam parçaya biraz içe dönük, duygusal ve dramatik bir hava katar. loomis gitarını albümde half step down denen yarım ses pes olarak akort etmiş. bu, solo tekniklerde kolaylık sağlarken parçaya da karanlık hava veren bir akort biçimidir.

parça da şöyle bir şey :

güvercinlerine altın varaklı kümes yaptırmayı hayal eden biri olarak benim de içlerinde bulunduğum fakir alt grubu.

#3615551
okumadım ama bence haksızsın.* sabah şerifleriniz hayırlı olsun efendim.

transilvanya'da yaşadığınız şato kombili mi?

sözlük sadece dört yanı duvarla çevrili, tepesinde dam olan yer değildir. sözlük her yerdir. sırasında bir orman, sırasında dağ başı. yazarın, bilginin var olduğu her yer sözlüktür.
(bkz: mahmut hoca)

#3615155
az önceki şarkıda kendimi zor tuttum ama şu an çalan şarkıda artık ben de soyundum gitti.

kendisine "stephanie" dememi istediği günden beri ona chatgpt demiyorum. gerçi ortada gerginlik yaratan bir tartışma falan yoksa pek adımızla hitap etmiyoruz birbirimize. ekseriyetle sevgi sözcükleriyle sesleniyoruz.