tanrının eli yazar profili

kendimi porsuktaymışım gibi hissettim veya daha eskiye gidecek olursak dar sokakta

evi ateşe versem bi tebessüm ettirir gibi

“aşk mecrasının tematik yapısını yöneten birincil sembol, öncelikle ‘tutku’ olarak adlandırılır ve tutku, kişinin bir şeye, değiştirilemez ve sorumlu tutulamayacağı bir şeye maruz kaldığı anlamına gelir.”

— niklas luhmann

tahmin ettiğimden daha zor oluyor.

tam karşı daireye bir beyefendi taşınmış. ben de bir süredir balkona oturmaya ara vermiştim, hayattan nefret ettiğim için biraz balkonda oturayım dedim. aaa, baktım bir şeyler var. hayır, hep kapalıydı o dairenin camı, perdesi. yatak odasıymış meğer o cam.
ayağa kalktı. maşallah, allah sahibesine bağışlasın. güzel çocuk ama maksimum 26 yaşında falandır. çaktırmadan baktım bir göz ucuyla. sonra camın önüne geldi. tövbe tövbe, beline havlu dolamış. ben gerildim elbette. hani, bünyem bir tane daha şok olayını kaldıramayacak. kafamı çevirdim. yüzüm tam binaya dönük oturuyorum.
bir süre daha bir şeyler yaptı camın önünde. bir tek gözümde kayma olduğu için görebiliyorum ben orayı. sonra namaz kılmaya başladı çocuk, sonra da perdenin yarısını kapattı.
ablacım, vallahi o noktada değiliz zaten. ben kendimden küçük bireylerle olmaktan hoşlanmıyorum.

yanlış anladın.

hiç giymemek

poison

pain and pleasure
love and damage
lust and phantoms

çalışanın anasını ağlatan, hayattan soğutan lakin cebini güldüren sistem.
cebinde paran yoksa aylık 10.000 ödeyebileceksen 1 yılda almak istiyorsan ellerini açıp allaha dua et kardeşim yok öyle bi sistem.
akıllı insan için veya riskini dağıtabilecek durumu olan insan için mantıklı bir sistem
20 yıldır ne araba ne ev alabilmiş insanın “ben kendim biriktiririm size neden hizmet bedeli verim boşuna” diyerek çalışanı krize soktuğu sistemdir jvjgkgkgk hee canım kıçında don dışında bi bok yok ama alcan evet…

bu kolilere ek olarak 1 koli daha kitap gelecek ve bu kısım tamamen bitecek. geriye yapmam gereken 20 koli falan kalıyor.

yok, sadece kadınsal kankilik değil. bunu yapan erkek kişiler de var. üstelik bunu, evlenmek için kendilerini parçaladıkları kadın için yapıyorlar.

estetik bi perşembe gecesi kahvesi

öh beee. paket aşımları yüzünden 4k güncel fatura tutarım olmuş, şok içindeyim. soyguncu piç kuruları.

şimdilerde ince düşünceli olanlar, ince ince silkiliyo, afedersiniz

mmmmh

nasıl bittiği veya sizin yüzleştiğiniz o kişiyi sevmiyor olmanız, aşk yüzünden canınızın yandığı gerçeğini değiştirmez.
bir zamanlar sevdiğiniz, âşık olduğunuz o kişiyi kaybettiniz.
o büyük aşkı kaybettiniz.
birlikte iyi hissetme hâlini,
sahip olmak için hayaller kurduğunuz o aileyi,
yaşadığınız tüm o büyülü ve masalsı anları kaybettiniz. bu bir süreç.
kimi gün acıdan ölecekmişsiniz gibi geçiyor, kimi gün “gebersin oç” diyorsunuz, başka bir gün “iyi olsun, kendini iyileştirsin” diyorsunuz.
tüm o kaybedilenlerin yası tutulacak ama sonra tekrar, en baştan başlanacak.
eğer aşk acısı çekiyorsanız şanslısınız. hele 30’lardan sonra çekiyorsanız çok daha şanslısınız çünkü ölmeden önce böyle büyük bir duyguyu deneyimleme fırsatınız oldu. evet, ananız ağlamış olabilir ama geçecek. öyle zaman zaman yığıldığınız köşeden kalkmamak üzere yaşamak mümkün değil. hayat beklemiyor. olmuyor yani, keşke olsa. çalışmadan, gülmeden, hayal kurmadan, amaç edinmeden yapabilse insan ama olmuyor. duygular size ait ancak size karşı yapılanlar her zaman sizinle ilgili değil. bazen ne verirseniz verin yetmez.ne kadar sevmiş olduğunuz, aşkınızın büyüklüğü, feda ettikleriniz, kayıplarınız ve onların acısı bile karşı taraf için önem arz etmez.
kendi sırtınızı kendiniz sıvazlamaya alıştıysanız biraz daha kolay olacaktır. çok az.

kalimba ve spekdrum

sütyen baleninin ince ince batıp sürekli varlığını hatırlatması gibi böyle tam “oh beee” dediğin o anda, ince bir sızıyla gelen rahatsızlığı tüm bedeninde hissetmek gibi