toyota camry yazar profili

osmanlı devleti'nin ilk kadısı.
türbesi bilecik'te bulunmaktadır.

(bkz: pelekanon muharebesi)

nam-ı diğer maltepe muharebesi, 1329 yılında osmanlı beyliği'nin bizans imparatorluğu ile yaptığı savaş'tır.
sonuç: osmanlı zaferi.

ağlamanın cinsiyeti olmaz. hem şunu da söyleyim: ağlayana değil, ağlatana bakmak lazım.

nick'i ile bana şu şarkıyı
hatırlatan değerli yazar.

oralar soğuk mu şu sıralar?

bir hizmetin veya ürünün, özellikle çevrimiçi bir platformda sunulan hizmetin kalitesinin düşmesi ve kâr arayışının bir sonucu olarak kademeli olarak bozulmasına denir.

askerliğimin 5 ayını geçirdiğim şehirdir.
bir iç anadolu kenti olmasına ve bazı kronik altyapı sorunlarına karşın, yaya dostu ve düzenli kentleşmesi, parkların ve bisiklet yollarının çokluğu ile göze çarpan, estetik doku'nun korunduğu ve bu bakımlardan türkiye'nin en avrupai şehri gibi hissettiren yerin adıdır. bugünkü görünümüne kavuşmasında şüphesiz yılmaz büyükerşen hocanın 25 yıllık imzası var.

öte yandan anadolu üniversitesi, eskişehir osmangazi üniversitesi ve estü gibi üniversitelerin varlığı ile öğrenci şehri olma ünvanını da taşır. coğrafi olarak da kritik bir konumdadır. istanbul, ankara ve bursa gibi önemli büyükşehirlere yakındır.

şimdi her bir noktasını ayrı ayrı sayamayacağım için seçili birkaç yerden bahsedeyim;

1 - odunpazarı. bu ilçe gerçekten başka bir seviyedir bana göre. tarihi evlerin arasındaki daracık sokaklarda dolaşmak, o dönemlere ışınlanmış gibi hissettiriyor. buraya kadar gelmişken civardaki müzeleri ziyaret etmeden çibörek yemeden ve met helvası almadan geçmeyin derim. (tabi bir şeker/sindirim ile ilgili bir sağlık sorununuz yoksa)

2 - adalar. burası da bambaşka bir atmosfer... kitap & kahve severler için burası nokta atışı yerdir. insancıl kitabevi aklıma gelir hemen. öte yandan porsuk çayı genelde çok temiz olmuyor bunu da söylemeliyim. ancak yine de, şehre bir venedik havası katıyor. üzerindeki köprülerden instagram'lık kareler çekebilirsiniz.

3- çarşı/es-es olarak bilinen nokta. bir an için eminönü - mahmutpaşa'yı hatırlatır. şehrin nabzının attığı yerlerden birisi olduğu için, eskişehir'li vatandaşların günlük temposunu gözlemleyebilirsiniz rahatlıkla. oradan da dilerseniz şehrin ünlü hamamyolu caddesi'ni boydan boya yürüyebilirsiniz.

özetle böyle.

not 1: şehir soğuk diye eleştirilir ancak bu çok doğaldır. denize kıyısı olmadığından karasal iklim hüküm sürmekte. deniz görmeye alışkın bireyleri üzebilir bu durum.

not 2: savaş uçaklarının (bilhassa f-16) sesleri daima duyulur. çünkü 1. ana jet üs komutanlığı buradadır. tabi eskişehir'liler bunu kanıksamıştır.

not 3 (kritik): eskişehir'e büyük beklentilerle gitmenizi asla önermem. evet, statü olarak büyükşehir'dir, ancak "istanbul, ankara ve izmir'deki imkanların aynısını burada da rahat bulurum" demeyin. çünkü bulamazsınız. hele alpu, inönü, sivrihisar gibi ilçeler anadolu köylerini andırır.

final not: eğer burada yaşamayı düşünüyorsanız memur olun atanın ya da işiniz hazır olsun. aksi takdirde şu sıralar açıkta kalmanız olasıdır.

bu da porsuk'tan bir anı olarak kalsın:

disiplinli bir hayatı benimseyen ve sabır gösterebilen her insan yapabilir.

böyle düşünüyor hakkımda.

benim için 113. bölümde bitmiş show tv dizisidir. şu an fragmanlardan gördüğüm kadarıyla gereksiz şekilde uzatılıyor. nilay denilen yeteneksiz karakterin işsiz kalmaması adına senarist tarafından sayısız karakter harcandı bu dizide...
hatırlarım, ilk çıktığı zamanlar muhafazakâr - seküler aileler arasındaki uyumsuzluğu, kültürel çatışmaları ve gerilimi konu edinen bu dizi, günümüzde bambaşka bir hâl aldı. türlü türlü entrikaların döndüğü bir dizi haline geldi. dizinin sevmediğim bir yanı ise, herhangi bir olayın yaşanılıp bitmesi, bir daha asla gündeme gelmemesi ve sanki o olay hiç yaşanmamışçasına devam etmeleri...

türk hava kuvvetleri'ne asker yetiştiren devasa tugay. içinde pist dahi vardır. buradan yetişen askerler türkiye'deki çeşitli hava üslerine dağıtılır.
yalnız kütahya'nın sert iklimine alışık olmayanlar için naçizane uyarı:
bir ağustos gününde, bölük önünde sabah içtiması alınırken parka giyersiniz, 1 saat sonra parka'yı çıkartmak zorunda kalırsınız.

al pacino'nun filmlerini seyretmiş, spoonerism'i hoş bulan bir yazar.

bir erkeğin her anlamda hayatını değiştirebilecek zaruri hizmet. tabi kimileri için bir meslek.
bana kattığı tek şey sabır seviyemin çok yukarılara çıkması oldu. yaklaşık 1 yıldır birçok şeye epey sabır gösterebilir oldum.
düşününce; boşuna da değil. kendini bir şey sanan, egosu albay'da bile olmayan astsubay asçavuş'lara katlanmak kolay değildi. işin en ironik yanı da o. rütbe düştükçe ego yükseliyor.

sevmediğim bir yanı da "ben" değil, "biz" olması. sorun şu ki; bir kişi eyleminden ötürü ceza alınca, herkes cezalı oluyor.
koskoca herifler uzun eşek oynayınca, bütün bölük ceza aldı. gecenin köründe kütahya soğuğunda ayakta dikildik saatlerce. nasıl sinirlenmeyeyim... benim günahım neydi?
usta birliğinde iki kişi kavga edince herkes cezalı sayıldı. 2 çarşı iznim iptal oldu onlar yüzünden. gel de `haram olsun` deme.
ha bir de karakter olarak olgunlaşmamış, gelişmemiş, düzenli bir hayatı olmayanlar için ekstra zorlu geçer, ceza almaları ve askerliklerinin uzaması daha olasıdır.

benim bu. hazırlanıyorum. tavsiyelere de sonuna kadar açıktır kapım.

bu sene bu sınava başvuran sayısının rekor kıracağını düşünüyorum. özel sektördeki çalışma koşularının geldiği hâli düşününce devlet'te çalışmak, yaşanılması gereken bir mucize gibi görülmeye başlandı.

4 yıl sonra geri döndüğüm sözlüktür. bu süreçte epey şey yaşadım. burayı ales'e çalışmak için bırakmıştım en son. ondan sonra da unuttum açıkçası. öyle de kaldı. kaç zaman sonra da aklıma gelince girdim buraya. şimdilerde kpss'ye hazırlanıyorum. burada uzun vakit geçirmesem de, kpss için bilgi ağırlıklı entry'ler gireceğim. varsa sınava hazırlanan yazar arkadaşlar benimle konuşup, fikir alışverişi yapabilirler.
şimdilik durum bu.
öyleyse hoşbuldum sözlük.

bir müddet kafamı dinlemek için ayrılacağım platformdur. (aslında 1 puanla kaçırdığım ales'e tekrar hazırlanacağım bu süreçte. yani buna ne kadar kafa dinlemek denirse artık...) biliyorum, çok büyük bir katkım olmadı bu sözlüğe ama haber vermeden de gitmek istemedim.
şimdilik hoşça kalın sevgili yazarlar. yeniden görüşmek dileğiyle...

ne güzel işte. zaten biz de bunu istemiyor muyuz?

tabi ki de. yabancılar için burası cennet. kendi ülkesinde 1000 birime aldığı ev burada 50 birim. kendi ülkesinde aldığı otomobil 500 birim, burada 20 birim. şahsen ben de olsam ben de buradan konut ve otomobil alırdım.
ayrıca tarım o kadar iyi ki; mevsimlik sebze ve meyveler 10 tl'den aşağı hiç düşmedi. ekmek 5 tl'yi gördü.
(bkz: ya sabır)