5 günde 5 çocuk işçinin iş yerlerinde can vermesi

1- sermaye dediğiniz şeylerden biri köy. köyde her çocuk babasının tarlasında çalışır. işçi demek doğrumu bilmiyorum.
2- parfüm atölyesindeki patlamada ölen çocuklar tüsiadın fabrikasında ölmedi. tüsiad üyelerinin bazılarında çalışmak için ağır torpil lazım.
3- geçen sene otel faciası oldu. ak partili bazıları ölmeseydi medyada haber olurmuydu bilmem.
4- kenardaki atölyeleri belediyelerin denetlemesi gerekiyor. imamoğlunu içeri atan yargı belediye başkanını içeri atacakmı bilmiyorum.
hele hele bunları belediye değilde bakanlık denetliyorsa bu ayrı bir skandal. ankara'dan yönetilen hiçbir kurum kenar mahalleleri denetleyemez. ayrıca ankara'nın atadığı bakanın ve ankarada oturan adamın hatası olacağı için üstü kapatılmaya çalışılır. akp yerine chpde olsa a da olsa b'de olsa böyle olur. bu tip ufak tefek işletmelerin denetimini belediyenin yapması lazım. abd'de çalıştığım yerde her 6 ayda bir belediyenin memurları gelip denetleme yapıyordu. bunun böyle olması lazım.

5- hükümetin istifa etmesi gerekiyor. merkez medyaya çöküp yok etmek, polisleri içeri atmak.
vs böyle bir durumda devletin fonksiyon göstermesi gerek bunları akp hükümeti bozdu.
eleştiren kendini içerde buluyor. eleştiri yapıyormuş numarası yapan troller sosyal medyayı kör ve sağır ediyor. ak partinin chpnin basina ajan atamaktan vazgeçmesi iki parti görünümlü tek parti sisteminden tekrar çok partili sisteme geçilmesi gerekiyor. akp 1940ların chpsine dönüşmüş durumda maalesef mhp-akp liderleri adeta ismet inönüye dönmüş durumdalar bilmiyorum farkındalarmı?

dünya kadınlar günü diye kutladıgınız aslında çocuk ve kadın işçi ölümlerinden sonra gelen bir gündü. biz aldık onu ne hale koyduk:) çocuk işçi her zaman vardı.şuanı bilmem ama 10 sene evveline gidin anadoluda kahvelerde, orda burda yazın çalışan çocuk görürsünüz. çalışması da iyi birşeydir. ancak nasıl çalışmak? ben lisedeyken çetinkaya mağazasında sgk lı çalışan arkadaşım vardı. kanunumuza göre 15 yaşını doldurmuş çocukaların bazı iş yerlerinde çalışma hakkı vardır.

konu bence kanunun dışına çıkarak ''emek sömürüsünün'' sürekli ve acımasız sömürücülerin yanında çalışmaktır. çocuklar çalışırken yüklenilmez.

7 yaşımda simit sattım. fırıncı sabah kahvaltısı için ekstra simit verirdi. biz onuda satardık kuzenle, kimse bize çalışın demedı ama çalıştık. buradakı ınce unsur ''büyüğün'' küçüğe yüklenmemesidir. ekstra simitler buna örnektir.
keskin ayrım şurada aslında. daha net olayım :

lise1 veya 2 nın yaz tatili yıl 2006-07 cıvarı. günlüğü 25 tl alıyorum. gece barda çalışıyorum. adam sarhoş olmadıkça ye iç diyordu ve o gunun 25 lirası iyi paraydı. kanuna göre yasak,18 küçük içkili mekanda çalışamaz ama ortam iyiydi. orada çok şey öğrendım. sarhoşa viski diye elma suyu vermek gibi.

bir sonrakı yaz başka bir yerde çalıştım. adam köpek çekti. ilk gun bıraktım. adam meğer mafyaymış. oğlu gazatelere falan çıktı yıllar sonra.

bazı sosyolojık gerçekler küçük yaşta çalışılarak öğrenilir. ayrıca çalışmak iyidir ancak muhtaçlıktan bir çocuk çalışmamalı. harçlığını çıkarmak için ''kollanarak'' çalışmalıdır.

"çocuk işçi" den sonrasını analize bile gerek yok. "çocuk işçi" tanımı başlı başına fıttırma nedeni zaten.

yetişkin işçiler de bok yoluna ölüyor. soma'yı aklımdan çıkaramıyorum kaç sene geçmiş olmasına rağmen. işin içine "çocuk" girince çalışma koşullarını değil çocukların niçin çalışmak zorunda olduğunu merkez alıp ona çıldırırsak belki daha umut vaadedici ve verimli olur gelecek için diye düşünüyorum/ umuyorum.

yıllardır devlet izniyle hatta bırakın izni devlet desteğiyle piyasaya çocuk işçi dolduruluyor. onların çocukları etrafta top koştururken bu ülkenin sokaklarının çocukları ekmek derdine düşmüş. işten işe koşturuyor. bu işlerde çalışıyor hatta çalışmaya çalışıyor ve çalışmaya çalışabilirse çalışma amacına ulaşıp çalışırken can verebiliyor. çocuk işçi gerçeğinin var olması bile başlı başına bir sıkıntıyken çocuk işçinin çalışırken can vermesi aşırı rezil bir durum.