a day in the life

beatles'ın toplumsal belleğin silinmesine eleştiri getirdiği, st. pepper albümünde yer alan şarkısı.

en büyük (bkz: the beatles) şarkılarından biridir. production değeri çok yüksek, groundbreaking ve avant-garde diyebileceğimiz bir şarkı.
şarkının ortasında ve sonunda yer alan chromatic legato çıkış fikrini paul mccartney bulmuş. orkestraya kendi enstrümanlarındaki en pes notadan en tiz notaya kendi istedikleri hızda gitmelerini istemiş.
şarkının yarısı lennon’a ait bir şarkıyken mccartney kısmı tam başka bir şarkıdır ve birleştirilmiştir.
eğer şarkıyı halihazırda seviyorsanız ve jazz’a ilginiz varsa (bkz: wes montgomery) yorumunu dinlemeniz lazım.

gençler harika yorumlamışlar. mccartney izlemiştir umarım.

tahmin ettiğim üzere bu şarkının ortaya çıkma süreci, john lennon'un 1966'lardan itibaren avangard müziğe ilgi duyması, ligeti, berio ve stockhausen plaklarını edinmesine kadar gidiyor. orkestranın şarkının ortası ve sonundaki rastlantısal yükselişleri stockhausen'den bire bir esinlenme. ama parçada en önemli şey bestecileri lennon ve mccartney'in yazdığı kısımlar arasındaki kontrast. tabi stockhausen ile a day in the life arasındaki fark birinin kozmik bir düzeyde oluşu, diğerinin ise rüya benzeri bir yapıya sahip olması. belki de lsd etkisinde yazılmıştır.