sinefilleri niçin öldürmeliyiz

çünkü onlar ağırkanlı insanlardır.
değişen bir sinema dünyasına karşı
16 milimetrelik filmler gibi katı
festival katalogları gibi susuz
kayıtsızca direnerek yaşarlar.
aptal, ukala ve kurnazdırlar.
inanarak ve kolayca başyapıt derler.
filmin hiçbir şeyi olmasa da
uzun sürmüş görünmek gibi bir hünerleri vardır.
her şeyi hafife alır ve herkese
sen bunu anlamamışsın derler.
yağmuru, rüzgarı ve güneşi
bir gün olsun görüntü yönetmenini akıllarına getirmeden
düşünemezler…
ve birbirlerinin yönetmenlerini överek
kendi sinema bilgilerini büyütmeye çalışırlar.

çünkü onlar dört saatlik filmleri savunurlar
seslerinin tonu yumuşak değildir
dışarda ezildikçe içeride arthouse kesilirler.
gișe filmlerini izlemez ve sinemaya
ancak bir iran filmi gelirse ilgi gösterirler.
adım başı sinema salonu olsa da şehirlerinde
temiz bir film izleyemez ve her zaman
bir karış siyah beyazlıkla gezerler.
çocuklarını iyi yetiştiremezler
evlerinde kubrick, bergman ve tarkovsky vardır.
bir gün olsun marvel izlemez
ve letterboxd hesaplarını ancak yatarken kapatırlar.