abur cubur ve dışarıdan yemek yemeyen insan

ben ve göbeğim bu başlığı sevmedi.

sanıyorum ki sağlıklı beslenen insandır.

ben ve iç organlarım bu yorumu sevmedi.

var böyle bir arkadaşım; gerçekten yoruyor. dışarıda buluşup bir yemek yiyemiyoruz. bir de azılı bir şekersiz çay savunucusu.

o artık aşmıştır ve ermiştir. hayatın en büyük ikilemlerinden birini çözmüştür, ağızda çiğneme süresi kadar olan bir zevk ile ömrühayatını değişmiyordur artık. velhasılıkelam niçenin zırvaladığı üst insandır o.

ikisi de minimumda hayatımda. ama bunun için özel çaba sarf etmedim, etmiyorum. bir iki şey dışında abur cubur sevmiyorum. dışarıda yeme konusunda zamanında çok yapınca bıkmak mı tiksinmek mi bir şey oldu. hiç yemem değil tabii ama düşkün değilim. fakat bunu takıntı haline getiren insanları anlayamıyorum. hepimiz ölücez, boşver. abartma ama kasma.

helal olsun ya. bunu bir türlü hayatıma uygulayamıyorum. nerde ne çıkmış, hangi restorantta ne yenirmiş ? gidecegim, bulacagım yiyecegim. böyle nasıl zevk alıyorum bu durumdan gurme edasıyla öneriler yapmaktan. bu bizde aileden geliyor. küçükken annemle babam dışarı çıkardı. biz halamla kremalı bisküvi yer kola içerdik.

ilerleyen yaşlarda şeker, kolestrol, bağırsak sıkıntıları (ki bağırsaklarda olan herhangi bir olumsuz durum cilde ve beyine etki ediyor), kalp gibi bir çok sorun yaşaması muhtemel insanlardır. kısacası çabuk yaşlanıyor ve hastalıkların buluşma noktası oluyorsunuz.
başlığı açan yazarı da tebrik ediyorum. hayatı için çok güzel bir adım atmış, darısı başımıza.