açık istiare

benzetmenin iki ana unsurundan benzeyenin olmadığı ama kendisine benzetilen olduğu için benzeyenin ne ya da kim olduğunu çıkarımlayabildiğimiz benzetme türüdür.

attila ilhan'ın jilet yiyen kız şiirinden bir bölüm üzerinde örnekleyelim:

"..........................................
çarpılmışım başım sersem
sevdim jilet yiyen kızı
göğsündeki kumrulara değsem
gagaları zehirli kırmızı
............................................."
yukarıda kumrular, kendisine benzetilen ögedir, benzeyen söylenmemiştir ama biz kumrularla kastedilenin ne olduğunu anlarız. benzeyen, kızın memeleridir ve burada açık istiare vardır. devamında gaga olarak nitelendirilen de meme uçlarıdır, aynı şekilde gaga kendisine benzetilendir, meme uçları yani benzeyen söylenmemiştir, burada da açık istiare vardır.

bu sabah okuduğum bir ölüm ilanı şöyle başlıyordu:
"canımın babası, arslanlarımın dedesi........."
yukarıdaki can kendisine benzetilendir, adamın karısı kastedilmektedir. arslanlar da kendisine benzetilendir ve adamın erkek çocukları kastedilmektedir.

bir örnek daha verelim ve anlaşılırlığı pekiştirelim:
"ten kafeste durmaz uçar." burada kafes kendisine benzetilendir ve hayatın kendisini anlatır. 'ten'le anlatılan da vücuttur ve burada da yine bir açık istiareden söz etmek mümkündür. -ayrıca (bkz: kapalı istiare)-

görüldüğü gibi, açık istiareyi bulmak zor değildir ve dinlediğimiz her şarkıda, okuduğumuz her yazıda -eğer varsa- kolayca görebiliriz.

kıçınız açıkken istiareye yatarsanız buna açık istiare denir. olumsuz sonuç gelmesi garanti gibidir.

siz siz olun kapalı istiareye yatın efenim. o zaman yeşil görürsünüz.

burada yorum özelliği olmaması ne kötü, kimseye cevap veremiyorsun.
şimdi ciddi ciddi bilgi verirken birinin konuyu sulandırması gerçek bir bilgi kirliliğine neden oluyor. insanın yazma hevesi de kaçıyor. sırada kapalı istiare vardı, dursun o azıcık kenarda.