ağrıyınca kar yağıyor

şule gürbüz'ün mitos yayınlarından yayınlanan şiir kitabıdır.

kitap sadece 1000 adet basılmış ve hepsi numaralanmış. şule gürbüz ilk 100 tanesini imzalamış. kitabı uzun zamandır arıyordum ve bulunca hemen okudum. çok sevdim, her satırından, her şiirden keyif aldım. şule gürbüz karamsar ve düşündüren bir kitap yazmış. kitaplarında bir arayış anlatıyor ve bunu çok iyi yapıyor. sürekli bir anlam arayışı, düşünce, gözlemleme anlatısı içinde. şiirleri de tıpkı kitapları gibi. karamsar, düşündüren, acı veren tarzda. hem canımı yaktı hem haz duymamı sağladı. çok keyif aldım.

şule gürbüzü ve üslubunu çok seviyorum. en sevdiğim yazarlardan birisi ve onun şiirlerini okumak garip hissettirdi. hem garip hissettim hem keyif aldım. keşke yeni bir kitap yazsa. neyse var olsun. sağ olsun.



kitabın içerisinde bulunan şiirleri aşağıya ekleyeceğim

ağrıyınca kar yağıyor
çalar saat
dinsiz ölü mezarlığı
yaşlı kızı
kapı
yorulur gözlerinden
aklanma
çekişen
deneyen
yenilen
beyaz ilahi
yağmurun gölgesi
günü bitirmek
bir daha ölme
sır
gök birikintileri
karışmadım
uzak gibi
inersem
acı mırıldanır
sular
hatırlar
bıraktı
doldurur ruhları
gizlenirse
alır
bulunur
haberi yok
yeşile
uyutur insan
hatırladıkça
yalnız
mahkum
uzanırsam
kaldırırsan
cama vuran
genç kız
özlemi
geç kalmışım

" bıraktı
beni en yakınım.. "

insan ara sıra evini yakmalı,
sonra çıkıp seyretmeli sözünün sahibi olan türk yazar ve mekanik saat ustası şule gürbüz imzalı eser; 71 sayfadan oluşmakta iken 1993 yılında yayınlanmıştır.

şule gürbüz'den şiir türünde yer alan bir kitap okumak insanı etkiliyor, çünkü roman ve öykü türünde ağırlıklı olarak yazdığı için şiir ondan beklenen bir şey tür olmayabiliyor, bu yüzden ondan bir şiir kitabı okumak insanı etkiliyor.

şimdi ise kitabımıza geçelim;

şule gürbüz söz konusu olduğu için kitaba büyük heyecanlarla başladım, onun bir şair olmadığının farkındaydım ama sıradan şeyler okumayacağımı da biliyordum, umduğumu bulduğum bir kitap oldu.

ruhtaki ağrıyı, sessizliği, geride kalmış hissetmeyi, birinin hatırından siliniyor olmayı, anılarının bir bir yitip gidişini, çok ölümler yaşamış olmayı, hayatın bazen buz gibi hissettirişini, özlemeyi ve yalnızlığı derinden hissettiren şiirlerdi benim için.

şule gürbüz her zamanki gibi büyüleyici ve acı veren bir üslupla yazıyor, duygunun ağır bastığı şiirler olarak değerlendirsem de bazı dizeleri hayli düşündürücüydü, örneğin;
anılarım artık suda dizesi etkileyiciydi,
bir suya baktığında yansımada anılarını görme ihtimâli düşündürücüydü.

çelenklerim eskidi dizesi de oldukça özgün ve iyiydi, çelenkler bilindiği üzere ölümlerde yollanır ve bu dize bana ben öleli çok oldu düşüncesini çağrıştırdı.

çok severek okuduğum bir kitap oldu.

seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum, çünkü; ağrıyınca kar yağıyor...