akaryakıt istasyonu reklamlarının berbat olması

son zamanlarda gözüme değen üzücü hadise.
eskiden reklamlarda bi zeka bi espri falan olurdu
(bkz: tut şunun ucunu döşeyelim abi)
(bkz: tık tık tık eyi günler)
opet’e bakıyorum itici bi elemanın başrol olduğu bi müzikal yapmış herifler
petrol ofisi’ne bakıyorum, petrol ooooofisi gibi aşırı itici bi jingle
aygaz, yine saçma bir pop cover’ı ile karşımızda
şu an bi shell kaldı herhalde saçmalamayan.

müşteri kitleleri olan türkiye'de trafiğe çıkanların zeka özürlü mağara insanı maganda olmalarından kaynaklanır. o yüzdendir ki, bu reklamların hikayelerine ve prodüksiyonuna özenilmez, "bu mallara ne anlatsak kafası zaten basmayacak" diye düşünülür.