1.
yaprak dökümü dizi evreninin en mide bulandırıcı, kıl kuyruk, tokadı basınca yeri öptürmelik, yerden kalkmasına yardım edip bir daha tokat atmalık kurgusal karakteridir. ilkel duygusallığın ve duygu barbarlığının en kısa boylu direğidir.
kendisinden biraz bahsedip nefret kusmak istiyorum kırık dişimin acısını çıkarırcasına.
bu sepelek herif, lise aşkı ile ilk evliliğini yapıyor. eşi de gayet düzgün, hanım hanımcık, elit bir insan. fakat gel gelelim, evlilikleri devam ederken çocuk düşürüyor ve psikolojik sorunlarla boğuşurken de bir yandan da sepelek ali'nin suçlayıcı bakışlarına maruz kalıyor. eşi suçlu konumda gözünde. aradaki seks dinamikleri de radikal bir biçimde zarar görüyor doğal olarak ama bu sersem ne yapıyor? hâlâ sevdiği ve kendisini seven karısı ile bir çözüm bulmak yerine onu boşuyor... dizi de bunu o kadar "mağdur erkek" taraftarı olarak işliyor ki delirmemek elde değil şahit okurken.
nasıl bir ilk aşk ise bu, daha eşi ile boşanma arifesinde iken de gözüne nejla'yı kestiriyor. eşi ile yemek yediği bir akşam, başka masada yemek yiyen nejla'yi dikizliyor sapıkça. o sırada nejla'nın, büyük bir suçluluk da duyduğu eşi cem'in ölümü taze daha. yani ne olursa olsun bir sürü cephede savaş veren bir kadın zihni var karşımızda. -bu konu ile alakalı çıkarımlarım asla nejla karakterini aklamaya yönelik değil. bütün olaylardan bağımsız ele alıyorum nejla- ali dinamiğini.-
ağzından giriyor, burnundan çıkıyor, olmadık yerlerde beklenmedik şekilde tacizler, kelime oyunları, bir takım hokkabazlıklarla, yasına zerre saygı duymadığı kadına diyor ki: "seni otuz yıl üç aydır tanıyorum"... her yerde karşısına çıkmalar, yersiz çiçek göndermeler, ısrar kıyamet... bu sırada arkada toygar ışıklı romantik bir keman çalıyor. o kemani alıp hem senaristin hem de ali sarper'in ağzına sokasin geliyor ama ekran başında sadece kendi saçını başını yoluyorsun.
öyle böyle nejla'yı da avlıyor bu ufacık tefecik içi dolu turşucuk karakterimiz. tanışmalarına vesile olan, nejla'nın eski ve rahmetli kocası olan cem'in projesi. bu projeyi hayata geçirmek için bir araya gelmiş bulunuyorlar sözüm ona tesadüfler silsilesi ile... sonra ne yapıyor bu burberry atkılı .m biti? projeyi değiştirmeye kalkıyor ve diyor ki: "cem' e anıt dikmiyoruz, iş yapıyoruz!". ölmüş bir insana ve hatırasına dahi saygısı olmayan bu herifin ilk paragrafta eşi düşük yaptığı için "mağdur erkek" işlendiğini tekrar hatırlatmak isterim.
en sonunda nejla tarafindan sevilmedigini fark edince bir sürü poz ile onunla da boşanıyor çok şükür. bitti mi? bitmedi!!!
bütün cüretini babası sayesinde oluşturabildiği imajından besleyen bu kıl kuyruk, bütün varosluklarını ve kötülüklerini bilmesine rağmen, hatta ve hatta eski eşi ile geçmişte bağı olmasına rağmen ferhunde'ye yanlıyor...
bu kişi, eli yüzü düzgün, makam mevki sahibi,üst kültüre ait, nezih bir kimlik olarak servis ediliyor bize ve sahnelerine romantik müzikler eşlik ediyor... yahu, aynı karakterin pazardan giyinenine biz .m salak ve sapık diyoruz. marka giyindi diye meşru bir zemine oturtmak neden??? oğuz ile de aralarında yaptıkları işlerin legal boyutu ve ali sarper'in babadan zengin olması dışında bir farkları yok.
sümük gibi bir herif, ama bu ufacık tfecik kurgusal yan karakter o kadar buz gibi bir toplumsal algı gerçeği ki, dikkat etmeden geçmek elde değil.
kendisinden biraz bahsedip nefret kusmak istiyorum kırık dişimin acısını çıkarırcasına.
bu sepelek herif, lise aşkı ile ilk evliliğini yapıyor. eşi de gayet düzgün, hanım hanımcık, elit bir insan. fakat gel gelelim, evlilikleri devam ederken çocuk düşürüyor ve psikolojik sorunlarla boğuşurken de bir yandan da sepelek ali'nin suçlayıcı bakışlarına maruz kalıyor. eşi suçlu konumda gözünde. aradaki seks dinamikleri de radikal bir biçimde zarar görüyor doğal olarak ama bu sersem ne yapıyor? hâlâ sevdiği ve kendisini seven karısı ile bir çözüm bulmak yerine onu boşuyor... dizi de bunu o kadar "mağdur erkek" taraftarı olarak işliyor ki delirmemek elde değil şahit okurken.
nasıl bir ilk aşk ise bu, daha eşi ile boşanma arifesinde iken de gözüne nejla'yı kestiriyor. eşi ile yemek yediği bir akşam, başka masada yemek yiyen nejla'yi dikizliyor sapıkça. o sırada nejla'nın, büyük bir suçluluk da duyduğu eşi cem'in ölümü taze daha. yani ne olursa olsun bir sürü cephede savaş veren bir kadın zihni var karşımızda. -bu konu ile alakalı çıkarımlarım asla nejla karakterini aklamaya yönelik değil. bütün olaylardan bağımsız ele alıyorum nejla- ali dinamiğini.-
ağzından giriyor, burnundan çıkıyor, olmadık yerlerde beklenmedik şekilde tacizler, kelime oyunları, bir takım hokkabazlıklarla, yasına zerre saygı duymadığı kadına diyor ki: "seni otuz yıl üç aydır tanıyorum"... her yerde karşısına çıkmalar, yersiz çiçek göndermeler, ısrar kıyamet... bu sırada arkada toygar ışıklı romantik bir keman çalıyor. o kemani alıp hem senaristin hem de ali sarper'in ağzına sokasin geliyor ama ekran başında sadece kendi saçını başını yoluyorsun.
öyle böyle nejla'yı da avlıyor bu ufacık tefecik içi dolu turşucuk karakterimiz. tanışmalarına vesile olan, nejla'nın eski ve rahmetli kocası olan cem'in projesi. bu projeyi hayata geçirmek için bir araya gelmiş bulunuyorlar sözüm ona tesadüfler silsilesi ile... sonra ne yapıyor bu burberry atkılı .m biti? projeyi değiştirmeye kalkıyor ve diyor ki: "cem' e anıt dikmiyoruz, iş yapıyoruz!". ölmüş bir insana ve hatırasına dahi saygısı olmayan bu herifin ilk paragrafta eşi düşük yaptığı için "mağdur erkek" işlendiğini tekrar hatırlatmak isterim.
en sonunda nejla tarafindan sevilmedigini fark edince bir sürü poz ile onunla da boşanıyor çok şükür. bitti mi? bitmedi!!!
bütün cüretini babası sayesinde oluşturabildiği imajından besleyen bu kıl kuyruk, bütün varosluklarını ve kötülüklerini bilmesine rağmen, hatta ve hatta eski eşi ile geçmişte bağı olmasına rağmen ferhunde'ye yanlıyor...
bu kişi, eli yüzü düzgün, makam mevki sahibi,üst kültüre ait, nezih bir kimlik olarak servis ediliyor bize ve sahnelerine romantik müzikler eşlik ediyor... yahu, aynı karakterin pazardan giyinenine biz .m salak ve sapık diyoruz. marka giyindi diye meşru bir zemine oturtmak neden??? oğuz ile de aralarında yaptıkları işlerin legal boyutu ve ali sarper'in babadan zengin olması dışında bir farkları yok.
sümük gibi bir herif, ama bu ufacık tfecik kurgusal yan karakter o kadar buz gibi bir toplumsal algı gerçeği ki, dikkat etmeden geçmek elde değil.
devamını gör...