anıyı daha yaşarken özlemek

bazı anlar vardır daha içindeyken özleyeceğini bilirsin. yaşarken eksilmeye başlarlar.
çünkü gideceklerini bilmek onları şimdiden özlemeye yetmiştir hep.
insan henüz ayrılmamışken özleyebildiği şeylerden öğrenir her güzel şeyin içinde bir veda olduğunu.
benim için öyleydi, başkası için güzel bile olmayan şeyler bana hep güzel gelirdi.
yetmezmiş gibi bir süre sonra biteceğini de bilirdim. biterdi de
o yüzden güzel şeyler olduğu zaman hala sorguluyorum gerçek olup olmadığını.

(bkz: hasret anı)