ölen kişiye yaşarken olduğundan daha fazla değer verilmesi

karşılaştığımız bir gerçektir. bence iki sebebi vardır:
1: ölen kişinin artık var olmadığı ve asla olamayacağı.
2: yaşarken herhangi bir anda onunla konuşmak, tartışmak, helaleşmek imkanı varken öldüğünde bu olanağın kalmaması.
ancak bir gerçek var ki
bencil ve kötü bir insan sırf öldüğü için hakkındaki gerçek değişmez.
öldüğünde hafızalarda saygıyla anılmak istiyorsan, henüz hayattayken o saygıyı kazanman gerekir, öldükten sonra değil...

suçluluk duygusu bu başka bir şey değil. yaşarken taha duymaza ana avrat soven düşük ıq lu idiotlar şimdi adamı ovmeden duramıyor. işin garibi şimdi de aynı şekilde başka gençleri linç ediyorlar.

birine yaşarken değer vermeyen öldükten sonra hiç vermez sadece numara yapar.

(bkz: kör ölür badem gözlü olur kel ölür sırma saçlı olur)