anlamayın diye

bazı satırlarım anlamayın veya anlamayım anlamayalım diye ne zamandır gerçekleşmiş gerçekleşememiş o perspektiflerin arkasında kendime sunduğum ölçüsüzce ve cefakar buhranlı perspektiflerim ve pencerelerim burada benimle bana gülümser. iyi olmasını dilediğim ama iyi olamayan her şeyin o karanlık koca boşluğunda keşke demenin huzursuzluğu ve iyi ki olmamış bazı şeyler demenin derin barışması arasında uzun zamandır yoğun bir tatminsizlikle barışma hali. ne kötü ne koyu bu geceler ve ben kendime hala kızgın hala usulca korkulu hala sevmek istiyorum. sevmek özgürleşmek sanardım ama değildi inanırdım. sevmek ve sanmak arkasında olmayışlar ve kayboluşlar orkestrası… sahiden ben neyi severdim veya neyi sevmiştim
sensizlik uğultusu ve bensizlik bize kadar bir çığlık mıydı? uzattığında hangi gölgeye tutunurdun veya usulca tutunmayı dener miydin?
kırar döker parçalar mıydın?
sen buralarda yaşamayı ister miydin?
yoksa o yol muydu seni benliğe iten?
anlamadın dimi? anlama zaten
anlamayalım diyeydi
çünkü ben de bu sıralar baya anlamıyordum
kendimi ve bu arsız çınarları…
doyumsuz gölgenin limitinde ne zulümdür yaşamak
inan ki doyumsuz ayın ışığında ne ödüldür yaşamak!
sessizlik çektiğin tüm zamanların diliminde sarıldın ve çiçeklendik sarıldım tüm çiçeklere
yeşerdim tüm benliğime ağaç ve koca çınar
dinlendim gölgesinde… buydu yaşamak
sahi bu muydu yaşamak?
geceyi en iyi tanımlayacak şarkı pilli bebek- kızıl gerdan