araba kullanmanın verdiği özgürlük hissi

araba kullanmanın insana verdiği özgürlük hissi gerçekten başka bir şey. direksiyon başına geçince sanki birkaç saatliğine herkesten ve her şeyden uzaklaşıyorsun. nereye gideceğine, nerede duracağına, hangi yola sapacağına kendin karar veriyorsun. bazen gidecek hiçbir yerin yokken bile arabaya binip sadece sürmek istiyorsun.

özellikle gece araba kullanmak ayrı bir olay. yollar boş oluyor, sevdiğin bir şarkıyı açıyorsun, camı biraz indiriyorsun, bir de sigaranı yakıyorsun... kafanda bin tane şey varken bir süre sonra sadece yola bakarken buluyorsun kendini. insanın kafasını toparlamasına garip bir şekilde yardımcı oluyor.

bence olay sadece araba kullanmak da değil. istediğin an çıkıp bir yerlere gidebilmek, kimseye bir şey anlatmak zorunda olmamak güzel. canın isterse sahile gidiyorsun, istersen şehirden çıkıyorsun, istersen de iki saat boyunca aynı yolları dolaşıp eve dönüyorsun.

bazen insanın ihtiyacı olan şey gerçekten büyük değişiklikler değil. biraz müzik, boş bir yol ve yalnız kalabileceği birkaç saat yetiyor. araba da bunun için güzel bir bahane oluyor.

güvendiğim şoför olursa yan koltuk daha hoşuma gidiyor.

bir araba kullanmak bir de araba temizlemek bu ikisinin verdiği özgürlük ve stres atmak başka bir şeyde yok.

(bkz: ben ehliyet aldım)

nostaljik hisler. hiç yapmadıysam 1 mio km yapmışımdır...bu o km' lerden önceki his...