arkadaşının seni rakip gördüğünü anladığın an

sınıfta yakınım sandığım birkaç kişinin sürekli benimle sidik yarıştırdığını fark ettiğim andır.sınıfta uykum geldi diye kafamı yere koyunca ben 5 saat uyudum bomba gibiyim sen nası böylesin diyolar.denemede beni geçince sen bu ara bi düştün diyolar.ben geçince kendine güvenme ensendeyim diyolar.

artık arkadaşım olmadığını anladığım olduu görüşürüz nidalarıyla uzaklaştığım ana ve ona derin pişmanlıklar yaşatacak daha nice anlara gebe, zigotsal bir andır.

o kadar kotu bi histir ki yakinin zannettigin kisinin aslinda yakinin olmadigini anladigin o an. hayal kirikligi kimseye guvenemeyecegini tekrardan anlayiş ve kapaniş

ona bakıp için için güleceksin çünkü temiz duygular beslediğin takdirde kazanan sen olacaksın. yks zamanında standart tüm denemeleri benden yüksek gelen arkadaşıma ilk sene 30k, ikinci sene 4k fark attım. o tiplerin zararı kendinedir, kafaya takılmaması gerekir.

üzen durumdur, sene 2014 , yaz aylarına denk gelen bir zaman dilimi.
bizim bir arkadaş grubu vardı o zamanlar, 4 sap. baya samimiydik ama en çok yaptığımız bir aktivitede basket oynamak.
akşam üstü yine buluşup, kararlaştırdığımız sahada 2v2 basket atmaya gittik.
benle aynı binada oturan bir arkadaş vardı içlerinde, en samimi olduğumda kendisiydi o dönem.
sürekli karma takım kuruyorduk değişiklik olsun diye, 4 kişi işte çok çeşitlilik olmasa da bu sefer samimi olan arkadaşla rakip olmuştuk. arkadaşa x diyelim.
tek pota oynuyorduk, iyi bir şutçu olmasam da gayet hayvani bir pivotumdur. bloklarım da ortalığı inletir cinsten. elim de ortalamanın üstünde büyüklükte.
x'in defalarca turnike denemesine karşılık, ölümcül bloklarımla elemanı baya bir şoka uğrattım maç boyunca. geçemiyordu kendisi bir türlü beni.
skor 42-20 küsürlerde olup, biz galibiyeti taşıdığımız sıralar bu x acayip bir hırs yaptı, gözü döndü resmen beni düşmanı olarak görmeye başladı, fauller, kural dışı hareketler gırla gelmeye başladı, keşke sıkı bir rakip olarak görse, eleman bir kaşık suda boğucak beni.
bunu farkedince arkadaşlığımız sarsılacak galiba mentalitesi ile oyunu biraz saldım, 10-12 skorda bunlara verdik.
baya bi dumur olmuştum, bir oyuna bu kadar öfkelenmesi garibime gitmişti, zaten kısa sürdü bu olaydan sonra dostluğumuz.

fen lisesinde olduğum için sağım solum bunlarla dolu. hocalar bile siz en yakın arkadaşınızla rakipsiniz diyor. şahsen bana aşırı saçma gelen bir söz ama doğru. çok nadir arkadaşlıklar hariç herkes birbirine rakip olarak bakıyor, sadece sınavlar değil bazen sevgilinizin olması, mutlu olmanız bile kıskanılıp rakip olabiliyorsunuz başkalarına. hep bir şeyleri kıyaslayıp yarıştırma isteği. şuan yks sürecinden tam olarak geçmediğim için bir kıyaslamada bulunamayacağım ama ortaokulda böyle olan arkadaşımın sonucu 50 bine yakın gerimde gelmişti. zaten ondan sonra da aramızda arkadaşlık diye bir şey kalmadı. açıkçası diğerleri neyse de yakın gördüğün biri yapınca can acıtıcı olabiliyor ama umarsamayıp önüne bakmak en doğrusu olur diye düşünüyorum.

gözlerinden anlaşılan bir durumdur. fark edildiğinde acilen konunun değiştirilmesi gerekir, arkadaşlıkta rekabet olmamalıdır.

rakip görülebilir bence, düşmanca olmadığı sürece zararı yok diye düşünüyorum. hiç görmemelerinden daha iyidir en azından veya görmek istememelerinden.*

çekemeyen bir rakipse hoş değildir.

ama aradaki rekabet iki insanı geliştiren nitelikteyse gayet iyidir.

ilişkiyi keserim.

101 dışında başıma gelmeyendir. geldiyse bile ben hiç birini kendime rakip görmüyorum, istedikleri kadar yarışabilirler. zaten hiç biri ben olamazlar arkadaşlarım kötülemiyorum veya küçümsemiyorum kendimi de yüceltmiyorum ama hem kendi pontasiyelimin hem de onların potansiyelinin farkındayım.

patronun bana yüklediği işlerin karşılığında aldığım maaşın yetersiz olduğuna beni inandırarak patronla tartışmaya sürüklediğinde ayıktığım mevzu

cidden üzücü bir andır. hele birde benim gibi tanıştığı insanlara hemen bağlanan bir insansanız bu durum sizi daha da çok üzüyor.

anlamamazlıktan gelmeye çalışsan da o ara yavaş yavaş açılıyor biliyorsun seninle eskisi gibi konuşmuyor, gülmüyor sana kendini açmıyor araya soğukluk koyuyor hep bir hatanı arıyor görünce aşağılamaya çalışıyor falan.

neden yani? niye? beni rakibin, düşmanın görecek kadar ne yaşamış olabilirsin sana ne zararım dokunmuş olabilir de tavır koyuyorsun?

uzun lafın kısası var böyle insanlar üzülsen de kafana taksan da yol vermek lazım bazen. tek çare bu.

rekabette öndeysem keyif alacağım durum. mademki o beni dostu olarak değil bir bakıma düşman gibi görüyor, o zaman ben de "nasıl k**dum ama!" diye zevk alırım durumdan. tabii her rekabetin düşmanca olmadığını bilmek ve durumu, rekabet edilen olay üzerinden özel olarak değerlendirmek gerek.

bir sınıf arkadaşım vardı üniversitedeyken. kızın dersleri fena değildi ama benim notlarım onunkinden çok daha iyiydi. bir süre sonra koca sınıfta sadece bana "kaç aldın" diye sormaya başladığını fark ettim. her seferinde ondan yüksek bir not söylüyor olmamdan pek de memnun görünmüyordu. bir süre sonra içten içe, gıcık olmasından keyif aldığımı fark ettim.

daha sonraki üniversitemde tam tersi şekilde yaklaşan arkadaşlarım oldu. "helal be! gururumuzsun" modunda takılmaları, kötü not aldıklarında onlar için üzülmemle sonuçlanıyordu çünkü benim adıma sevindikleri zaman gösterdikleri samimiyetlerini, diğer zamanlarda da her davranışlarında görebiliyordum.

ben de böyle bir sistem geliştiriyorum işte. karşımdaki bana nasıl davranırsa ben de ona yakışacak karşılığı veriyorum otomatikman. üzerinde düşündüğüm ya da özellikle yaptığım bir şey değil bu. içimden öylesi geldiği için öyle yapıyorum sadece.

tatlı rekabetler güzeldir. o tür insanlardan zarar gelmez. fakat sizi ezmeye çalışıyorsa rakip olarak gördüğü konuda, o kişi tehlikelidir. uzak durmak en güzeli.

rekabet guzel seydir, ben de arkadaslarla rekabete girdim meslegimizde hangimiz daha iyiyiz, en iyi ben olcam seklinde ama durust bir rekabetse kaybetmeniz bile zevk verir.
dostluga bir sey olmasin gerisi hallolur.

bide 3 idiot filminde dedigi gibi.

yazmayacagim sozu gidin filmi izleyin

statu farki bazen rekabeti tetikliyor ama hic rakip gormediler glb

üniversite de birlikte aynı yemeği paylaştığım, zor günlerimde yan yan olduğum dost zannettiğim kişinin sınıf ikinciliği, üçüncülüğü muhabbetinde bizzat hocayla konuşup,
-hocam bu son dönemi de baz alalım, haksızlık oluyor demesi aklıma geldi. ben dereceye girmeliyim dediğini duydum bizzat kendi kulağımla. ikimizde çok iyi öğrenciydik ben son dönem saldım fakat ilk dönem notları baz alınınca dereceye girmiş oldum. o son gün öyle bir anladım ki, benimle arkadaşlığı sadece rekabet etmek içinmiş. nitekim notlarımın da ekmeğini çok yemiştir. bu da böyle bir anımdır. okuldan sonra zinhar görüşülmedi. o arkadaş orada kaldı.

üniversitede her zaman destek olduğum,yanında olmaya çalıştığım bir arkadaşım vardı.butunleme zamanı başka biri ile ders çalışıyordu her neyse geçmiş yıllarda çıkan soruları bulmuşlar ve bana bulamadım demisti. tabi ki sınav çıkışı arkadaşıyla konuşurken duydum. ertesi gün gireceğimiz sınavın sorularını da ben bulmuştum bana buldun mu diye sordu mesajda evet buldum diyip soruları yazmaya başlamıştım ki ne oldu dersiniz ben yazana kadar 10 tane mesaj attı buldun vermiyorsun sen böyle bı insansın zaten falan gönderdim soruları 5 dk sabretsen soruları yazıyordum zaten bu da sana sadakam olsun bir daha da konuşmayalım diyip engelledim.parazitlerin hayatımızda yeri olmamalı.

(bkz: eski arkadaşım)

buradaki bir çok arkadaş anılarını anlatmış benim de var ama yazmayayım. onun yerine sorunun ne olduğunu söylemek istiyorum tabii anlayabildiğim kadarıyla. her şey doğumla başlıyor (napıyorsun lan yok ademle başlıyor anasını satayım). az biraz büyüdüğünüzde hemen birileri ile karşılaştırılmaya başlıyorsunuz güçlü müsünüz bir tık güreştiriliyorsunuz kendi yaşıtlarınızla, kavga ettiriliyorsunuz gerektiğinde (daha kardeşinizle veya abinizle yapılan küçük yarıştırmaları karşılaştırmaları söylemiyorum bile )o küçücük yaşınızda bile hep rekabetle iyi mi zeki mi güçlü mü olup olmadığınızı anlıyorsunuz. bir şekilde benliğinize yerleşiyor o. sonra okula başlıyorsunuz orası zaten rekabetten hoşlanmayanlar için tam bir cehennem herkes rakibiniz gerektiğinde hocanız bile (hocam şurda işlem hatası yaptınız gördünüz mü nasıl akıllıyım salak şeyler ). kendinizi hep oradaki çocuklara bakarak ölçüyorsunuz yaşamı böyle anlıyorsunuz. bir de tabii alt sınıftan gelen biriyseniz 'ki bu çok normal üst sınıfta olan adamın burada ne işi var birader hep gariban burası' o zaman işler daha da zorlaşıyor. size yapılan bir yatırım var. mutlaka ama mutlaka başarılı olmalısınız peki başarıyı nasıl ölçüyorsunuz tabii ki bulunduğunuz ortam da çok kötü olmamakla veya aşırı başarılı bulduğunuz birini rakip olarak seçerek onu geçmeyi başarı olarak görüyorsunuz. eğitim sistemi buna müsait demeyeceğim zaten sistem bu. herkes yarışıyor kimse dost filan değil aslında ama buna üzülmeyin. ciddiye alınmadığınızı ve kimsenin sizi rakip olarak görmediğini düşünün o daha da kötü demek ki kayda değer hiçbir özelliğiniz yok. peki ama arkadaşım beni rakip olarak görüyor buna sevineyim mi? bütün arkadaşlarınız sizi rakip olarak görür zaten bazı ham olanları taktiğini gizleyemeyenleri fark edebilirsiniz ancak. yoksa tüm arkadaşlarınız rakibinizdir zaten böyle kurgulanmıştır beyinleri. bu insanın doğasında var mevzu bu rekabeti çirkinleştirmemek. örnek verelim bir proje düşünüyorsunuz ve yapmayı çok istiyorsunuz fakat siz daha düşünürken yakın arkadaşınızın patrondan izni alıp projeyi çoktan yarıladığını fark ettiniz ne yaparsınız? (buradaki arkadaşınızı şimdiye kadar rakip olarak görmemiş dahi olsanız burada kıskançlıktan çatlarsınız hahaha)
neyse soruya dönelim iki şey yapılır burada:
1- hasetten kıskançlıktan çatlarsınız ama kimseye çaktırmazsınız yine de içten içe o kişiye sinir olursunuz (daha da ilerleyen uç versiyonunda o işi bozmaya çalışırsınız ) bunu ham, ruhunu, kafasını, duygularını kontrol edemeyen insanlar yapar
2- gidersiniz kendisine ben bu projeyi yapmayı hayal etmiştim fakat sen çok güzel yapmışsın (burada arkadaşınızın harcadığı emeğin hakkını verin) tebrik ederim. eğer bir katkım olacaksa ve senin için sorun olmayacaksa sana yardımcı olmak bu projenin bir parçası olmayı isterim dersiniz (karşıdaki kişinin cevabı hiç önemli değil reddederse kıskançlığını ve çekememezliğini gösterir gözünüzde küçülür zaten, kabul ederse de beraber yaparsınız. sonuç olarak iki türlü de siz kazanırsınız )
yani demem o ki mevzu rekabette değil mevzu sizin rekabet ederken nasıl bir tavır gösterdiğinizde. asıl can sıkıcı olan konu bu. ham, zavallı insanlar ben kazanamıyorsam kimse kazanmasın der aracı amaca dönüştürür siz onlardan olmayın sevgiyle kalın (çok uzun yazdım oğlum yeter artık yoruldum da )