birini son kez gördüğünü bildiğinde oluşan duygu

acı. tarifi olmayan bir acı. boğazda biz düğüm, cigerde sıkışma, nefes alamama.

kim olduğuna bağlı olarak bazen huzur bazen gözyaşı sebebidir.

eğer canından öteyse o son kez gördüğü kişi, o acı kelimeyle tarif edilemez, ya ölecektir o, ya da bir daha karşılaşmayacaksındır, ayrılıktır.
insan yemin edebilir, eğer zaman durabilseydi bütün saçlarının o an ağaracağına. o kadar keskindir, o kadar korkunç.

yaşayacak, ama görmeyeceksin, bir mezarı bile olmayacak.
o ölmekten daha korkunç. ölüp de görememekten.
yok olmayı diler insan birini son kez gördüğünü bildiğinde. bir daha göremeyeceğini anlamak kadar korkuncu yoktur.

hayatımda iki defa yaşadım bu duyguyu, son olduğunu bilerek görmüştüm. birinde her şey kötü oldu diğerinde ise hayatım daha güzel olmaya başladı.

başlığı okurken gözlerim doldu.

tek başıma kalsam da ağlasam duygusu.

hele birde o insanla beraberken bir kez dahi incitmediyse var ya tam ağlamalık duygu.

burda cinsiyet ayırmıyorum. ilişki demek sevgililik demek, arkadaşlık demek, akrabalık demek, komşuluk demek vs.

bazı ilişkiler mutlu sonla biter. ama yani ilerisi olan mutlu sonlardan değil. kimsenin kimseyi incitmediği, iki tarafında birbirini sevdiği saydığı, ama zaman ve mekan zorluğundan dolayı devam edemeyen ilişkiler.

bir bakmışsın gün gelmiş adamı/kadını son görüş günün olmuş. gidiyor ya da sen gidiyorsun. insanın canı acır, yutkunur, ne gitmek ister ne kalmak ister.

ben bu hissi her yaşadığımda hem içim acıyor hem iyi hissediyorum. ne güzel insanlar çıkmış karşıma. hayatımdan fiziki olarak çıkmaları gerekiyor ama ruhen hep benimle olacaklar hep anılarımıza dalabileceğim. asla onun hakkında kötü bir şey aklıma gelmeyecek.

insan zihninin, yorumu değişmeyen anılara ihtiyacı var. bazı anılardaki konumumuz ve karşımızdakinin konumu, hiç değişmemeli. beş sene sonra bile aklımıza o anı geldiğinde bu adam/kadın beni sevmiş bende onu sevmişim diyebilmeliyiz.

yanisi sizi sevenlere denk geldiyseniz bunun süresine takılmayın. varsın bu sevgi üç aylık olsun samimi olmasına takılın. samimi olmayıp beş sene içinde toplasan iki kere samimi davranan insana ben üç aylık beş aylık insanı yeğlerim.

büyük bir boşluk hissi. gerçekten artık dayanılmayacak kadar özlüyorsanız eğer o son görüşünüz gözünüzün önünden gitmez.

senin için ne ifade ettiğine bağlı durum.

burukluk. demir yalamış gibi bi tat bırakır. ağlamakla gülümsemek arasında kalıyorsun. kötü ayrılmayalım, böyle hatırlayalım birbirimizi diye gülmeye çalışıyorsun falan filan.

iyi tarafından bakmak lazım. bazen güzel bir duygudur. sevmediğim veya nefret ettiğim insanı son kez görmenin hazzı başka bir yerde yok. o gidecek çöplüğüne ve rahat edeceksin, mis.

eski bir arkadaşımın babasının yanındaydım ölmeden önce. iyi adamdı. bana sigara ısmarlamıştı bir keresinde 50 tl vererek. her neyse öleceğine ihtimal vermiştim ama bir ihtimal yaşar demiştim bir yandan da. öyle garip bir histi ki, aslında hiçbir şey hissetmedim gibi nötrdü. iyi hatırladığım için sıkıntı yok.

içinden vedalar edersin,ne o seni duyar ne de sen bir cevap alırsın.içimiz hep bir hoşçakal ülkesi diyen cahit zarifoğlu çok haklıydı belki de kim bilir.

sevmediğim biri ise en mutlu olduğum andır.

ananem. kendisini hergun görüyorum ama gidesi yok, oda gitmeyi istesede bu vakit meselesi gelmeden gidilmiyor. teyzesi 120 yaşını görmüş, sanırım o gitmeden ben gidicem.

çok garip bir duygudur. ne idüğü belirsiz.. hüzün desen değil, acı desen değil ama böyle boğaz düğümleniyor, yutkanmak zorlaşıyor. sevmiyorum vedaları. öyle habersizce gitmeniz yanımdan daha iyi geliyor. son kez "görüşürüz" dememek diyememek canımı yakmaz benim.

müthiş bir özgürlük!

neden mi? allah sana vedalaşma imkanı verdi çünkü. kendi klasına göre uygun gördüğün şeyi yap ve git. sonrasında seni o an’a hapsedecek bir pişmanlığın olmayacak. bundan daha büyük bir özgürlük olamaz.

pişmanlık duygusu.
çok sevdiğimiz bir abimizin cilt kanserine yakalandığını öğrendikten sonra onu hasta yatağında ziyaret edelim dedik demez olaydık. ziyaret bittikten sonra büroya gidene kadar hepimizin pişmanlığı yüzünden belliydi. ölmeden önceki sağlıklı halinle hatırlamak isterdim seni be güzel abim. inşallah nurlar içinde yatiyorsundur.

içimden de bir parça kopar, kopan parça boğazın kenarında bir yolcu gemisiyle uzak diyarlara gider diye bol keseden saçmalayıp günün ünlüsü olmak var ama delikanlı adama ters.

gece çöktü siteye, sitenin ruh hastası entelleri şiir falan ekler şimdi. tam başlığı tam.

(bkz: kavak yelleri sezon finali)