aslında herkesin yalancı olduğunu fark etmek

bi sure once fark edip ansizin irkildigim, kendimi tyler durden gibi hissetmeme sebebiyet vermis durum. herkes yalanci. bu aslinda buyuk yalan degil, herkes kucuk de olsa yalan atiyo, hem de her gun. hani mesela ani anlatirken komik olsun diye citirindan hikayeye bi seyler eklerken, detaylarini tam hatirlamadigin aniyi 'detaylica' anlatirken, internette ona buna kolpa sıkarken, veya seni tanimayanlara karsi kendini hic olmadigin biri gibi tanitirken. hatta su gorgu kurallari bile bence yalan bi nevi. normalde evde elime alip yedigim yemegi (elime almak derken yemekten bahsediyorum, yutulabilen yemekten, yutulamayanini ben yemem zaten arkadaslar lutiliginiz batsin) restoranda catal bicakla yiyosam (hos, restorana gitmeye maddi durumum yok da farzi misal), tamam bu bi gorgu kurali gibi bi olay ama teoride aslinda bu da yalan. zorunlu da olsa yalandan bi imaj iste yarattigin sey dayi hani, tamam herkese max durust olamazsin, olamayiz, ama nihayetinde zorunlu da olsa yalan bi imaj mi, evet.

gunluk hayatta karsilastigimiz seylerin kaci dogru, kac insan durust, kac sey hakikat. bi dusunsek belki yuzde 50'den daha azinlik bi kismi. ulan herkes yalanci zaten. baskasina zarar vermek gibi bi niyet tasimasa bile herkes az veya cok yalan soyler. evet.

(bkz: herkesin bildiği şeyleri uzun uzadıya anlatan insan boşluğu)
(bkz: ben otistik miyim sorunsalı)
(bkz: ne kafa açtın dayı ya)
(bkz: ya bi git uyu allah için)
(bkz: yine seks hikayesi mi yazıyorsun feridun abi)

bakınızlara katıldım.. ilk entrynin hikayesi biraz zorlama ama yazının özü doğru gibi..
t: acı verici bir aydınlanma yaşamak.

dikkatli bakarsan herkesin rol yaptığını görürsün.