ateist olup başına bir şey geldiğinde tebareke okumak

günümüz popülist ateistlerinin sıkça yaptığı eylemdir. çaresizlik anlarında gelir bu his. yoksa ortamda cooldur ateisttir, deisttir, budisttir.

araba çarpıp hayatta kalırsa fatihayla başlar, yasinde son bulur. riyakarlık level 1000.

ateist olmayıp ateist görünmenin havalı olduğunu düşünerek ortamlarda ateistim diyen tiplerin yapacağı eylemdir. gerçek bir ateist ne iyi zamanda ne de kötü zamanda ilahi bir güçten yardım dilemez, minnet eylemez. ateistlere karşı olanlar da her ateistin aynı duruma düşebileceğini sanıp onların inançsızlığını zayıf görür, kimsenin aslında ateist olmadığını savunur.
iki kere ölüm tehlikesi geçiren şahsımın o anlarda aklına ne bir allah ne de bir tebareke gelmiştir. öleceğimi düşündüğümde aklıma gelen şeyler genellikle ailemle, arkadaşlarımla ilgili durumlardı.

küçükken çok imanlı bir mümin olduğum için her korktuğumda başlardım okumaya.
guleuzubirabbinnasmelikinnasilahinnasminşerrilvesvasilhannaselleziyüvesvisüfisudirinnasminelcinnetivennas *
büyüdükçe iman elden gitti ama bir süre korkacak gibi olsam hemen içimden bunu okumaya başlardım. bitirince bir tur da kendime küfür ederdim. işte böyle ateist oldu zerdüşt.

atayistler, müslüman olduğunu söylediği halde, kitaptan yüz çeviren dincilerden daha sağlam adamlar. diğerinin ne poh olduğu bellisiz. atayistin kalıbı belli.