avam'ın okul okuyarak cehaletini gidereceğini sanması

gunumuzdeki duygusal ve parasal somuru duzeninin temel cikis noktasi.

son 20-30 sene icerisinde acilmis olan okullar, avam'in bu yarasina merhem olmaktan ziyade daha fazla kasintiya yol acmis ve beraberinde bircok ek sorun getirmistir.

egitim ve ogretimin, sadece isin ehli kisilere teslim edildiginde bir anlam kazanabileceginden bihaber bu guruh, parayi veren dudugu calar misali cocuklarini bu tur ici bos ve ucretli okullara yazdirma yarisina girer. bunun arkasindaki temel sebep de ego tatmini ve toplum icinde sosyal statu kazanma gayesidir. ıstisnalar, ana kaideyi bozmaz.

bu tarz okullarin sahipleri ve musterileri (!) arasinda da siki bir tencere-kapak iliskisi mevcuttur. her ikisi de avam'in bir tezahurudur.

mayasi ve hamuru uygun olmayan kisilerin aldiklari bu sozde egitim, isin ehli olmayan, cahil ama bir nebze kulturlu neslin ortaya cikmasina yol acmis, bu kifayetsiz ve buyuk oranda niteliksiz toplulugun cesitli gorevlere gelmesi de "nerede o eski doktorlar, hakimler, muhendisler, ogretmenler ve de insanlar?" serzenislerinin toplum icinde daha belirgin sekilde duyulmasina neden olmustur.

cehaletini giderdiğini zannedenden daha cahili var mı?

eğitim politikası ve anlayışını düzenleyen sınıfın hedefi, kendi sınıf egemenliğini perçinleme amaçlıdır. bu sınıfsal gerçekliği gözetmeden, avam denilen sınıfa sunulan programlara bakıp, eğitimin gereksiz veya yetersizliğinden, işe yaramazlığından söz edilemez. hatırlayın fetö sümüklüsü yeri göğü okula, üniversiteye boğdu. amacı eğitim miydi.? (rte, eğitim cv ve kalitesi yüzünden mi reyiz oldu sanıyorsunuz.)

başlık doğru olmakla birlikte, avam okuyarak aydınlanma yaşayabilir. burada bir gayret var sonuçta.