avrupalı çocuklar neden türk çocuklarından daha uslu sorusu

türk anne babaların pek de umursamayacakları sorudur.

çünkü onlara göre çocuğun teneffüste efendi gibi oyun oynaması ya da arkadaşlarıyla sohbet etmesi gariptir... çocuk dediğin oradan oraya deli gibi koşmalıymış zaten.
sonra da bu milletten bir şey bekle..
daha çok bekleriz kardeşim. zihniyet bu.

(bkz: teneffüste oradan oraya koşup deli gibi bağıran çocuklar)

çocuk dediğin boş bir çip olarak dünyaya geliyor. hareketlerini, tutumlarını, tepkilerini, hatta duygularını bile toplum programlıyor sonradan. ve çocuk toplumda ne görüyorsa, onu tekrarlıyor.

iklim, ebeveyn, çevre ve çocuğun büyürken muhatap kaldığı insan mimikleri.

mimik diyerek geçmeyelim, önce söz vardı ama sözden önce mimik vardı.

çünkü türk halkı bilinçli fakirleştirilen halkının %70'i asgari ücretle çalışan ve bu yüzde yetmisin evine daha fazla ekmek sokmak için çocuklarına daha iyi bir gelecek sağlayabilmek için günde 12 saat çalışıp yol dahil 14 saat evde olmadığı eve gelince de çocuğuyla ilgilenebilecek onu hayata hayata hazırlamak için rehberlik edebilecek enerjisi olmuyor. ve bu %70'in sosyalleşebileceği ya da kafa dinlemek için nefes alabileceği tek alan televizyon. ne tesadüftür ki bu halkı bilinçli fakirleştirilen ve bunu islam'ın tevazusuyla harmanlayan devlet aygıtının televizyonlarda sürekli empoze ettiği şey ahlaki çürüme!
televizyonda aldatma var, arkadan iş çevirme var, dedikodu var, tecavüz, cinayet, kadına şiddet, çocuk evliliği, aşiret sıçmığı var.

ezcümle aile rehberliği alamayan ve evde sürekli açık olan televizyonda dayatılan ahlaki normları normal sanan çocuk şımarık, ahlaksız, özenti ve karakteristik dengesizlikle büyüyor.

alın size on numara sosyolojik tespit.

(bkz: kötü çocuk türk)

turuz, pdf *




çocuk toplum

aslında esas sorun, avrupa'daki çocuk ve ergenlerin çoğu neden türkiye'deki yetişkinlerden daha yetişkin? fransa ve almanya'nın ortalama üstü lisesinin son sınıfındaki öğrenci nasıl oluyor da türkiye'nin en iyi üniversite mezunlarından daha bilgili olabiliyor?

kaç tane avrupa ülkesi gördüğün ile de orantılı bir söylem bana kalırsa. misal bir slav arkadaşım vardı çocukları düz duvara yardımsız tırmanıyordu kadın kafayı yemek üzereydi. çocuktur efendim adı üstünde bırakınız ne yaparlarsa yapsınlar biraz da.

milletimi kötülemek gibi bir niyetim yok ancak genel olarak gördüğüm kimse çocuğuna toz kondurmuyor. sınır koyan cok katı davranıyor, koymayan da adeta "dağda yaylanmış gölde sulanmış" bir hayvandan farksız davranıyor çocuğuna. orta diye bir kavram yok. çocuklara doğru yerlerde uyarı yapılmıyor. hata yapsa da yapmasa da kzılıyor. çocuk dengesiz olup çıkıyor.