ayı oynatıcıları

burnundan zincirlenmiş bir ayı ve elinde tef taşıyan ayıcı, birlikte sokak sokak dolaşır, ekip halinde gösteri yapar, bahşiş toplarlardı. ayılar, dans eder, göbek atardı.
türkiye'ye ait olarak bilsek de aslında avrupa ve asya ülkelerinde de varmış. daha sonra ayılar toplandı. rehabilitasyon merkezine gönderildi, tedavi edilerek doğal yaşamlarına bırakıldılar. ayıcılık yasaklanınca, tek geçim kaynağı ayıcılık olan ayıcılar da rehabilite oldular mı? akibetleri merak konusu.

çocuk aklıyla mahalleye gelmelerini merakla beklerdik. ayı ve sahibi geldiğinde bütün çocuklar etrafını sarar, ayıyı izlerdik. sahibi ayıya 'hamamda kadınlar nasıl bayılır?' dediğinde ayı yere yatardı tüm çocuklar gülüşüp, alkışlardı. şimdi düşününce hayvancağıza yapılan eziyeti insanın içi acıyor.

çocukken her gördüğümde içim acırdı... bu tarz vahşi hayvanların içine sokulduğu bu durum karşısında hep lanet okurum... hayvanat bahçeleri de kapatılsın!

bazen de bir amca çıkar, "deviririm lan ben bunu, ne var" deyince herkes gaz verirdi "lannnn bırakkk!" diyerek, üste para verip ayıyla güreş tutardı. "ayı da nooluyo lan" diye bir bakış atardı masim.
hangi ayı güreşi kazandı hatırlamıyorum o kadar.

oynayan ayıların ismi ekseri "naciye" olurdu.