ayıp olmasın diye yapılanlar

evli çiftler için seks.
edit : bekar , bakirim.

ısrarla sorduğu soruyu ısrarla cevaplamadığım halde yine ısrarla sormaya devam etmesi ve küfür etmemek için susmam

tanışmak.

evlenecem şimdi de ayıp olmasın diye

ayıp olmasin diye sevmediğim akrabalarıma selam veriyorum.
ayıp olmasa onu da vermeyeceğim akreplere de ...

resmen ayıp olmasın diye yaşayan birisi olarak ayıp olmasın diye yapmak zorunda hissettiğim, zamanında yapmış olduğum çok fazla şey var.
yoldan geçen rastgele birisi benden böbreğimi isterse eğer ayıp olmasın diye veririm mesela.
olay iyi niyet falan da değil, sırf ayıp olmasın düşüncesiyle yaparım o saçmalığı. üstelik ayıp olmayacağını bile bile ayıp olacakmış gibi hissettiğim için yaparım.

bundan yıllar önce ben daha çocukken komşumuzun evine annemden gizli gidip beleşe temizlik yapardım mesela.
sırf ayıp olmasın diye.

ilk çalıştığım yerde herkes işten sekizde çıkarken ben on bire , bazen on ikiye kadar kalırdım. sırf ayıp olmasın diye.

zamanında sırf ayıp olmasın diye buluştuğum ve sırf ayıp olmasın diye flörtleştiğim insanlar bile olmuştu.

birisi benden bir şey istediyse ya da benim hakkımda bir beklentiye girdiyse ve bunu yerine getiremeyeceksem ayıp olacakmış gibi hissederdim, enayilik seviyemi sorgulamayın lütfen.

zamanla biraz da olsa kendimi bu konuda geliştirdiğimi düşünüyorum.
sorun şu ki şu anda da her şeye 'hayır' diyorum. birazcık ters tepmiş olabilir ama her neyse.

düşününce biraz aşağılık kompleksliymişim gibi geliyor o zamanlarda ayıp olmasın diye yaptığım şeyler. sanki ayıp olsa çok fazla şey kaybedermişim gibi, o insanlar hayatımda olmasa yapamazmışım da onlara tutunmuşum gibi.
işin kötüsü de ayıp olmayacağını zaten biliyor olmama rağmen yine de öyle hissediyor olmamdaydı zaten bence.

yine de böbreğe ihtiyacınız varsa ayıp olmasın diye verebilirim hâlâ, o konuyu aşamadım.

bazı durumlarda karşıdakini dinlemek.

bazı anlar hiç dinleme veya konuşma havanda olmuyorsun ama karşıdakine de saygısızlık olmasın diye dinliyorsun.

benimle evlenir misin?
ayıp olmasın diye kabul edecek nasılsa.
ben düğün istemiyorum ayrıca.

nasılsa ayıp olmasın diye kabul edeceksin.
harika ya hatunsan gelsene.

misafirlikte öne konulan ikramı silip süpürmek. şimdi ev sahibi o kadar hazırlamış etmiş, hakkını verelim değil mi?

geçen bayramda arayanları bu bayramda arayıp hal hatır sormak.

geçenlerde ayıp olmasın diye tanımadığım birine selam vermek zorunda kaldım. yürürken biri arabayla yanımdan geçtikten sonra azıcık ileride durup bana el sallamaya selam vermeye başladı, tabi etrafı kontrol ettim benden başka biri yok djjsk. gözüm de tam seçmiyor acaba tanıdık biri mi diye ben de yalandan bi el selamı verdim, sonra bastı gitti. bu da böyle bi anımdı hfjdjs.

istemediğim bir muhabbeti zorla sürdürene karşılık vermek.
en sonunda da hepsi sapık erkek çıkıyor, hala ders alamadım

toplantıda isem yapılan espriye gülmektir.

online toplantılarda not alıyormuş gibi görünmek. oysa ki o anlarda kareli defterime birbirinden saçma geometrik şekiller çiziyorum.

ayıp olmasın diye işe girip çalışmışlığım var. sonra onlar bana ayıp ettiler de neyse.

anam sağolsun aman o kırılmasın, aman bu gücenmesin diye yaşıyorum bu hayatı.

misafirlikte kek ikram edildi. ortası pişmemiş resmen hamurdu. çiğ keki ayıp olmasın diye yedik. üstüne yapanın ve ikram edenin ellerine sağlık dedik.

selam vermek.

yaşamak

üniversite okurken bi arkadaşım hatunun birine fena tutuldu. kız da her daim yanında çirkin, bakımsız, yaz kış grip, dekolte verecem diye saçma sapan giyinen hafif tombul başka bi kızla gezdiğinden tek kıstırıp bi türlü açılamıyordu. dedim ki tek kıstırmakla vakit kaybetme, gel gidelim beraber tanışalım, akşama aktivite planlayalım böyle 4 kişi o esnada inceden yürür numarasını alırsın. bi çekindi bu dediğime sonuçta 2 kız var ve hiç istemiyor diğerinin üzerine alınmasını da benim araya girip sevdiceğini almamı da. rahat ol dedim tombul olan benim.

gittik yanlarına merhaba nasılsınız ne okuyorsunuz nerelisiniz vs tanışıyoruz. aa öyle mi ne tesadüf falan alakalı alakasız ortak nokta yakalamış gibi takılıyoruz. ben diktim gözümü bu arada tombula gülümsüyorum, hayran hayran bakışlar atmaya çalışıyorum ki dikkati dağılıp arkadaşa meyletmesin. neyse sohbetin bi yerinde kahve içer misiniz dedim, olur dediler. gel dedim tombulum, yardım et bana getiremem 4 kahveyi aynı anda aldım gittim bunu. giderken de arkadaşa işareti verdim fırsattan istifade açılacak mı numarasını mı alacak ne bok yiyecekse yesin diye.

döndüğümüzde baktım bi arkadaşa ağzı kulaklarında, hatunun numarasını almış yürümüşte baya baya ve olumlu karşılık bulmuş. tamam dedim artık rollenmeme gerek yok ama az önce ben tombula nasıl yaklaştıysam bu sefer de o bana öyle yaklaşıyor. gülerken burnunda sümük baloncuk olacak nerdeyse, gram çekici de değil ama öylece bırakıp gitmekte ayıp olacağından bozamıyorum bu tiyatroyu.

yaklaşık bi 3 ay falan takıldık bu arkadaşla manita olarak. arkadaşım yeryüzünde cenneti yaşarken ben kazana atılmış günahkâr gibi kurtulmak için debeleniyordum.

e yaş kemale erdi.. ayrılanlar oluyor aramızdan, mesleki, akademik, komuşuluk ilişkileri falan..
sık olmamakla birlikte bazen, bir cami avlusunda tuhaf ritüellerde onlara eşlik eder buluyorum kendimi. (o kadar ki, bazen yolcu ettiğimiz kişinin, halime kahkahaları geliyor kulaklarıma.)
harbiden absürd ve komik bi durum..

bazı insanların yanında bulunma.

o anda dinleyecek havada olmayabiliyorsun veya konuştukları ilgini çekmiyor, mecburen sıkıla sıkıla yanlarında duruyorsun.