aynaya bakınca görülen şey

kaz ayağı.

ben aynaya bakınca kendimi görmüyorum. bu cümle ilk bakışta dramatik bir şiirin giriş satırı gibi durabilir ama değil. gayet teknik bir tespittir. çünkü aynaya baktığımda gördüğüm şey bir insan yüzü falan değil;

resmen sıfatsızlık ama zamirsizlik değil galiba ben olarak zamir var gibi.

yani bazı insanların aynaya bakınca gördüğü şeyler var: karizma, yakışıklılık, gizem, hafif melankolik ama derin bakışlar… hatta bazıları kendine bakınca lan bu adamdan roman çıkar diyor. ben bakıyorum, roman değil, en fazla bir cümle çıkar.

sıfat yok. zamir var

ne yakışıklı, ne çirkin.
ne karizmatik, ne itici.
ne cool, ne itici derecede heyecanlı.

adam bildiğin düz cümle.

türkçe öğretmeni olsam kendime bakıp şöyle derdim:
bu cümlede sıfat yok çocuklar. sadece zamir var.

ama işin güzel tarafı şu: ben bundan çok memnunum.

çünkü sıfat sahibi olmak büyük sorumluluk. mesela yakışıklı olsan insanlar senden sürekli yakışıklı davranışlar bekler. karizmatik olsan sessiz durman gerekir, yanlış bir espri yaparsın bütün karizma çöker. gizemli olsan bir gün yanlışlıkla büsküviyi çaya batırırken yakalanırsın üstelik o bisküvi çaya düşer, bütün gizem gider.

benim öyle bir derdim yok.

benim yüzüm tam bir bürokratik belge. üzerinde süsleme yok, sadece varlığıyla görevini yapıyor.

aynaya bakıp şöyle diyorum bazen:

helal sana oğlum. bu kadar sıfatsız olup bu kadar huzurlu yaşayan çok az insan var.

çünkü sıfatlar beklenti doğurur. beklentiler hayal kırıklığı doğurur. hayal kırıklığı dram doğurur. dram da genelde insanların gece üçte balkonda sigara içmesine yol açar.

ben ise gece üçte balkona çıkarsam tek sebep vardır:
aşağıda korna çalıp son ses müzikle gezen hıyarlara küfür etmek..

yani aynaya baktığımda gördüğüm şey bir insan değil; beklentisiz bir varlık. bu yüzden içim çok rahat.

bazıları kendini keşfetmek için himalayalara gidiyor, meditasyon yapıyor, ruhsal yolculuğa çıkıyor.

ben aynaya baktım ve keşfettim:
benim ruhum değil ama zamirim kesinlikle nirvanaya ulaşmış.

uykusuzluk.

adam gibi bi adam.

ne var diye bakmaya gittim de asabim bozuldu siritiyor bir de yalandan.

bir keresinde rüyamda yataktan kalkıp banyoya elimi, yüzümü yıkamaya gitmiştim. yüzüme biraz su çarptıktan sonra aynada kendime bakarken aynadaki görüntüm bakışlarını başka tarafa çevirmişti ve uyanmıştım. klişe bir film sahnesi gibi görünse de rüyada görmek çok ürkütücü.

hayatın gerçekleri.