babaların aldığı dandik yiyecek ve içeceklere aşırı güveni

var böyle bir şey. o ürünlerin üreticisi bile böylesine kefil değildir kendi ürünlerine. yani aldıkları yetmiyor, sonuna dek savunuyorlar. bizi de bir yerden sonra ikna ediyorlar o yiyecek veya içecek maddelerinin aslında süper olduğuna. ya bak meselâ bonibon deyince aklına ne gelir insanın? milka bonibon değil mi? babaların aklına bambaşka bonibonlar geliyor abi. bir insan startop bonibon alır mı ya? kendi iradesiyle, etki altında kalmadan yapar mı bunu? migros'a gidersin tamam ama doritos alırsın, patos alırsın, patates cipsiyse de lay's alırsın hacı. formülü budur bunun. kim migros marka hardal soslu biftek aromalı mısır cipsi alır? babalar hariç kimde baş gösterir bu tatlı başına buyrukluk ve davranışına sadık kalma hâlleri? hardalı burger king yerken kullanmıyorum ben ya. hayatımda 1-2 kez yemişim. bak hayatımda bitiremediğim 2 cips var. birincisi tamamen kendi irademle aldığım doritos wasabi acısı, ikincisi de işte babamın savruk iradesiyle aldığı hardallı ve biftekli migros marka cips.

kalitesizlik yalnızca ürünün markasında yatmıyor, bazen marka bilindik ve nitelikli de olsa yiyecek maddesinin kendisi tırt oluyor. bak şimdi jelibon almak isteyince bunun bir sürü hâli var. topik var, ekşili var, kola görünümlüsü var, böğürtlenlisi var. envaiçeşit jelibon var. onlar arasında açık ara en kıytırık olan şerit jelibon kimse tarafından alınmaz. o sırada babalar devreye girer ve o görünümünde bile umut barındırmayan şerit jelibonu alır. bak bodrum'dan gelmişiz, babam bodrum'a gelemedi işlerinden dolayı, evde kaldı. bodrum'dan geldik ve mutfakta babam tarafından eve sokulmuş bir adet haribo gördük şerit şeklinde. ince bir pakette de değildi, bayağı kutudaydı yani. biz gelmeden 3-4 gün önce almış ve yarısından çoğu kutuda duruyor. kendisi de yememiş doğru dürüst.

bu kötü ürünü alırken en ufak bir tereddüt ve pişmanlık yaşamadığına da eminim. bayağı gülerek ve özgüvenle anlatıyordu alışını. arkasında yani kararının. ben babaların bu davranışlarını seviyorum. dava adamıdır babalar. bir cipsin, çikolatanın, ne bileyim jelibonun arkasında bu kadar duran ve onlar bile kendilerine inanmıyorken onlara inanan adam yarın öbür gün allah muhafaza savaş çıksa ülkeyi asla terk etmez. biliyorum çok sert bir geçiş oldu dandik yiyecekten savaşa ama ben bu kanaatteyim abi. dostuna yüz çevirmez, eşine çoluğuna çocuğuna bir çınar gibi gölgelik yapar, kol kanat gerer. ya bak çikolata alacaksın, bir dünya marka var değil mi? karmen çikolata nasıl gelir aklına yahu? nasıl bir ışık görürsün karmen çikolatada ve alırsın onu? şok'takiler bile yemiyordur onu eminim. gidip ülker falan yiyorlardır boykot moykot dinlemeyip. garip, enteresan, tuhaf :)

bimden başka yere gitmeyen babalardır genelde.. lipton ıce tea dememe rağmen inatla gidip kutusu gayet kötü olan hiç cezbedici olmayan yani nesteayi almış babamı hatırlattırdı.. bunun gibi sarımsaklı mayonez almışlığı vardır hani yüzlerce mayonez arasında onu nasıl seçebilmiştir hiç anlamamışımdır bir kere marketten bisküvi alıyordum yabancı marka alacaktım o kadar pahalı şeyler alma deyip de kötü unlu ülker bisküvilerine yönelmişti tamam eskiden kaliteliydi belki onlar ama şimdi kalitesizlikten kıvranan bisküvilerdir. bunun gibi de hiç adını bile duymadım kolaları gazozları almışlığı vardır hani ben de şaşırırım nereden buluyorsun bunları diye. . bir sefer de pişmiş işkembe diye tutturmuştu onunla çorba yapmayı denesene diye aldı yaptık tabii bozulmasın diye bunun içine koruyucu koymuşlar doğru düzgün içememiştik bile o koruyucunun tadını bozmasından.. hani hiç cezbetmeyen şeyleri nasıl böyle seçip bulabilir gerçekten babalar ben de anlamam kendileri de beğenmezler başta ucuza aldım diye böbürlenerek anlatıp.

o değil de on numara başlık olmuş keşke bunu da stand up'ında anlatsaydın yani ibretlik tespit..

(bkz: babaların aldığı dandik alet edevatlara aşırı güveni)