babanın hep bunalımda ve memnuniyetsiz olması

benim rahmetli babam için geçerli olmayan önerme.
taş gibi psikolojiye, iradeye sahip, optimist denecek düzeyde pozitif biriydi, sonra öldü işte.

senin babanı bilemiyoruz tabii ilkkan.

babam evin en enerjik kişisi oluyor genelde, bu konuda şanslı olduğumu düşünüyorum.

adam sabahın köründe spor yapmaya gidip geldiğinde de hepimiz horul horul uyurken kahvaltı hazırlıyordu bir ara.
kahvaltıyı da zeki müren eşliğinde hazırlar, çünküsü anacığım zeki müren sever ve babam kendisi annemi uyandırsa annem tarafından zorbalanacağını bildiği için zeki müren'in sesini uyandırma yöntemi olarak kullanır.
ve sonuç olarak anacığım mutlu uyanır, babam da mutlu olur.

sonra masayı annemin sevdiği şeylerle donatır, annem de peynirin doğranma şeklini ya da zeytinin konulduğu tabağı beğenmediği için rutin bir pazar günü tartışması yaşanır.

sonrası ise nihalimin* göbüş sevdirme seansı ve babamın kendisini affettirmek için anneciğime kahve yapması ile tartışma son bulur.

eski nesillerdeki babalar memnun olurlarsa, tatmin olmuş huzurlu bir görünüme girerlerse dünyanın duracağını, artık dönmeyeceğini sanan kimselerdi

hele çocukları beğenirlerse okumaz, ilerlemez, büyük adam olmazlardı, maazallah

bi de sevgi göstermekten kaçınma vardır ki başka başlık konusudur

sıkıntılı anlarda bunalımda olur,ama bunu genellikle içinde yaşar dışarı belli etmez.tam tersi kötü hissettiğimiz anlarda bizi motive etmeye çalışır,güzel temennilerde bulunmaya çalışır onun hakkını sonuna kadar veririm.

dışardan bakıyorum da babalık ve böylesine aileyi bir arada tutabilme,sağlam temellerin üstüne oturtabilme cidden çok güçlü bir psikoloji gerektiriyor her insanın harcı değil zaten günümüzde ondan uzun ömürlü olmuyor.