babası ile övünmek

herkes aynı şeyi yaptığında yapmacık olan şeydir.
senin babanı başka biri övmesi daha güzeldir.

(bkz: benim babam toyota gibi adam)

(bkz: bilal erdoğan)

çok tehlikeli bir noktadır aslında. ben de babamla sayfalarca ya da dakikalarca kalbiyle, çalışkanlığıyla, yaptıklarıyla övünebilirim ama ya ortamda babasından yaralı, babasını kaybetmiş biri varsa ve ben onu üzersem diye düşünerek ağzımı açmam. derin konulardan yani. illa övünmek istiyorsanız tabiki istediğinizi yapmak elinizde fakat lütfen göze soka soka dozunu kaçırarak yapmayın.

bu başlığı eser miktarda üzerime alındım.

bence övünmek için yeterli sebebim var. siz de size iyi gelen insanlarla övünün derim. ailenizle, arkadaşınızla, sevgilinizle,... biri olsun en ufak hareketine, ilgisine deli gibi mutlu olduğunuz.

duyar kasmaya gerek olduğunu düşünmüyorum. millet annesiyle olan ilişkisini tatlı tatlı açıklarken olabilir, sonuçta anne bu diyorum ve önüme bakıyorum. kimsenin amacı eminim ki nispet yapmak değil.

yaralarınızı başkalarının sahip olduğu insanlar üzerinden değerlendirmeyin.

anlamlandıramadığım bir hareket çeşidi.
hakaret olsun diye değil, bana çok yabancı bir duygu olduğundan. övmek, övünmek bir yana dursun; yumruklarımı sıkmasam yeterdi bana.

oo... siz benim babamı bir tanıyın... hem sempatik hem yakışıklı, doğrusu çok mert bir delikanlı...

babamın ahkamlarına bayılırım.
-benim masama herkes oturamazdı..." diye ahkam keser...

ben de böyle yeni yeni sağda soldayım. babamın gittiği eski yerlere gitmeye çalışıyorum...

-sen şencan'ın oğlu musun diyorlar bana, tipten veya çok eskiden tanıyorlar... evet diyorum... başlıyorlar babamı övmeye...

-yahu babam masaya kimseyi kabul etmezmiş?
-sen ne diyorsun? babanın masası en gözde masaydı...

allah allah...

babam eski içkici günlerini konuşmaktan nefret eder. sadece bana anlatır. biraz da kulağıma küpe olsun diye...

babam koymadıysa 20 genci işe koymuştur. kendi sektöründe de sevilir saygı duyulur.

ya babam muhteşem ya. eski adanalı. ben bu kadar tanıdığı arkadaşı olup da, bu kadar fakir bir adam görmedim.

babam; -anneniz... benim talibim çoktu...
annem: -ay hadi oradan, bu geldi peşime...

maddi ve manevi olmak üzere ikiye ayrılır. varlıklı babanın evladı “benim babam kim biliyor musun?!” diye kendi anacağına küfrettiğinin farkında olmadan atar yapar. maneviyata dayalı övünç ise temelinde sevgi ve saygıyla beraberinde hayranlık barındırır. minik bir çocuğun gücü yetmediği bir eyleme babası müdahale ettiğinde gözlerini kocaman açarak çipil çipil bakması gibi. ve bunun olması, böyle bakması için evlat kişinin yaşı hiç önemli değildir.

övünülecek biriyse övünülür de.. ama sırf sizin babanız olması nedeniyle, öteki babalara oranla aslında fazlaca da abartmak, övmek, size ilişkin bir psikiyatridir.

kimsenin babasından farklı olmayan bir baba, daha iyi babalık yapana da şahit oldum, daha kötüsüne de. 40 yaşına kadar onu memnun etmek için 40 takla attım hala bir yandan kendinden daha iyi olduğumu söyler, bir yandan da 5 yaşındaymışım gibi hesaba almaz.

her halinizi herhangi birisine göstermeyin, bu kim olursa olsun diyeceğim de, o pek mümkün olmuyor işte..