sigara içki içmekle övünmek vs sigara içki içmemekle övünmek

iki farklı stilin kapışmasıdır...

içki ve sigara içenler genel olarak bu gibi şeylerin edebiyatını, güzellemesini yaparlar. övünürler içki içmekle, fotoğraflarını paylaşırlar boy boy mesela..
adeta alkol ve sigara ile tanımlarlar kendilerini.. alkol ve sigarayı hayatlarından çıkarsak geriye hemen hemen hiçbir şey kalmaz. satabilecek karizmaları da kalmaz.

ama bunları kullanmamakla övünen biri sadece kendini tebrik eder sessiz sedasız ve kimse de ona helal olsun. çelik gibi sağlam psikolojin var kardeşim, seni hiçbir şey yıkamaz, sen kralsın filan demez. zaten o da bu beklentiyle yaşamaz. zaten bilir gerçek kralın kendisi olduğunu.

yüreğine dert ve kurşun işlese bile onu öldürmez. o yarasını yardımsız sarar!
sessiz güçtür.

iki sorunlu tayfa. narsisizm değerli hissetmekle ilgili bir kavram gibi görünse de aslında yok olma korkusuyla var olma endişesiyle alakalı bir şeydir. git bir gitar çal, ne bileyim zeytin çapala, çarşaf değiştir, spor yap. ama yeter ki böyle şeyleri bırak.

alkolüyle övünen insan bana çok itici geliyor. usulüyle sigara-alkol kullanmak en doğal hakkı herkesin sonuçta bizi ilgilendirmez benim de uzak olduğum bir konu değil. tc şartları buna sürüklüyor bizi, hadi sürüklemesin dert yok tasa yok tamamen keyfi ona da okeyiz zaten ama edebiyatını yapmak bambaşka bir mevzu. nasıl ki yeri geliyor kahve-yağmur-kitap üçlüsüyle kafayı kırmış kesimi yerden yere vuruyorsak bunlar da aynısını hak ediyor.

söze bak söze geliyor hazır mısınız… “rakı içen kadın güzeldir, masasındakiler de…” oha yani… anladınız mı hani herkes içemez, hele içen bir kadınsa da büyüleyici ve de tapılası. siz nereden bileceksiniz.

sigara içmekle dövünen ben bu başlığın dışında kaldım. yersiz yurtsuz kaldım..

bı ra ka ca ğız biiznillahhh!!