babayı aramak

artık eskisi gibi aramamazlık, etmiyorum. hayırsız evlat olmayı bıraktım gibi. daha önceden niye aramıyordum onuda bilmiyorum, sanırım insanın genel ruh hali çevresi ile iletişimini ciddi oranda etkiliyor, kendini kapatıyor insan. ne olursa olsun insan anası babası hayatta iken aramalı.

dilerim ki babalarımızı arayacağımız tek durum telefon ile aramak olur

benim için mümkün olmayan durum.
vefat ettikten seneler sonra telegramdan “ babam iş” telegrama katıldı mesajı aldığımda cidden bir saniyeliğine bütün vücudumu elektrik çarpmıştı. inanılmaz bir andı.

onları ne zaman arasanız telefonu duymazlar. geri döndüklerinde de siz müsait olmazsınız. bu döngü böyle gider bilenler bilir. o yüzden ben pek aramam babam arar hep ‘napıyon kız civciv’ diyerek başlar hep konuşmaya aşkım babam.
anne ve babalarımızın hâlâ telefonun diğer ucunda olmaları büyük bir nimettir.