bad trip

süper bir sessizlik.. tek başınasın ve yüksek doz etkisindesin. beynin içinde kademe kademe artan bir vızıltı. yanından biri geçmiş gibi oldu bir anda. burnunda bir sıcaklık hissetmeye başlarsın. şap şap ve şap. burnundan koyu ve dolgun bir şekilde kan akmaya başlar. ufak bir panik halinden sonra durumu kabullenme süreci. sağ elinin işaret parmağının yatay kısmı ile burnundan akan kanı temizlemeye çalışır ve o akan kanın nasıl göründüğüne bakarsın. gözlerin hafiften kararmaya başlar ve hızlı bir şekilde kendine gelmeye çalışırsın.. kaos hakim olmaya başlar iç dünyanda. banyoya gittiğinde gözlerinin içindeki kırmızılığı görürsün. birden aklına hiç gelmeyen o ölüm korkusu..

kan,kan ve kan.. bad trip coming..

ilk yeşili kokladığımda panik atak hastası olan şahsımı sarıp sarmalayan duygudurumu. yaklaşık iki saat yerde oturup ambulans çağırması için sevgilimi kalp krizi geçirdiğime ikna etmeye çalıştım. kendin çağırsana işte gerizekalı. karakolda bir öpsünler mabadını.

telefonun kronometresinden kalp atış hızın yeterli mi diye saymaya çalışırken aynı zamanda kapının koçbaşı ile kırılmak üzere olduğunu düşünmek gibi bir şey sanırım.

amsterdamda başıma gelen hadise.
zordur fakat tamamen algıdır. kendinizi güvende hissedip, uzaya çıksanız bile geri döneceğinizin farkında olursanız hiçbir problem olmaz.
hostel'e giden yolu bulamayışım ile birlikte saatlere şehirde yürümemle sonuçlanmıştır. *


amsterdam da şöyledir bu arada - ufak bir labirent

ölüm gibi bir şeydi ama kimse ölmedi. tekrar yaşamamak için programlanırsınız.

bizim de bir hikayemiz var ama yazmaya üşeniyorum.