bayıltan sivilce

bayıltmıştır.

acıdan.

evet dan.

ya bi insanın bünyesi o insandan bu kadar nefret eder mi? allah aşkına söyleyin, acıdan göz karartmak nedir? sivilcesin lan sen??

bi de, boşuna sıkmışım. taş gibi duruyor hala orda p..z..nk

edit: sıkıldı

dört sene önce böyle bayıltan bir sivilceye sahiptim. tam iki kaşımın ortasında, kocaman oldu. benimle birlikte büyüdü, yaş aldı. çoğu zaman acısından gözümden yaşlar damladı. bir gün bu birlikteliğin artık canımı ne kadar çok sıktığını düşünmeye başladım. bilirsiniz ayrılık düşüncesi bir kez girdi mi insanın kafasına ondan kurtulmak mümkün değildir artık. birkaç gün 'neyse' dedim kendi kendime. belki kendisi gider de vicdan azabı hissetmem ömrüm boyunca diye düşündüm. ama olmadı öyle günler geçti fakat o gitmek istemedi. birinin artık bu toksik birlikteliğe son vermesi gerekiyordu, kararlıydım. aldım elime bir oya iğnesi, ısıttım biraz ocağın üstünde. işte o uzun süren birlikteliğin sonuna gelmiştik. işlemi gerçekleştirdim. içinden bütün anılarımız boşaldı, iyisiyle kötüsüyle her şey bitmişti. ya da ben öyle sanıyordum. üzerinden yıllar geçti, hiçbir şey düşündüğüm gibi olmadı. iki kaşımın arasındaki o sivilceyi delmek hayatımın en büyük hatalarından biriymiş meğer. hala iki kaşımın arasında aşırı komik duran bir delik ile geziyorum. benimle samimiyet kuran her insan hiç sektirmeden hiç vakit kaybetmeden bir şaka patlatıyor. hayatımın merkezine oturmuş bir problemdi o bayıltan sivilce kendisi gitti ama bıraktığı hasar daha büyük bir problem olarak kaldı...